331 
gi in Pyr. septr. med. Valle de Louron ad Bordères, secus flumen 
Noste, die 21. Aug. 1852, ad St. Martory Pyr. septr. medior., die 13. 
Jun. 1879, in Pyr. Arag. ad Jaca, die 3. Maj. 1845. Habeo a Deville 
ex Agos. 
Baecae primo e viridi lutescentes, mox rubrae eveniunt, ut denique 
maturae e caeruleo-nigricantes fiant. Of. et Fabric. descriptionem, En. 
pl. hri. Helmst. ed. 2. p. 390-1. 
Spiraea "Theophrasti, Hist. pl. l. 1. c. 23., et l. 6. c. 1., habita 
est a Dalechampio, Constantino duce, pro T. Lantana, quae sententia 
hotanieis non arrisit, quamvis potiorem nullus tradiderit. 
Tinus laurifolius (Theophr., Caton., Plinii) Borckh. 
Theophr. Hist. pl. 1. 1. c. 15.; Cat. Re rust. c. 8.; Plin. Nat. h. I. 15. c. 30. vel 39., I. 18. c. 10. 
vel H, Viburnum Tinus L., Koch p. 356. n. 1., DC. Pr. P. 4. p. 324. n. 1., et cum Dub. p. 245. 
1. Lang. Willk. 2. n. 2071., Bert p. 481. n. 4., Sard. 2. n. 569. V. Tin. La-Peyr. Herbr. Rei- 
chnb. leon. C, 27. t. 1170. f. 2, 3., et t. 1201. fr. cym. jun., Curt. Bo n. 38.. No 
Duham, T. 2. p. 126. t. 97. ; Duh. Arbr. Arb. A men Clus. Hisp. p- Si., et p. $3, 84., "Rar. pl. 
EEL È 49., Pen. Lob. Advrsr. p. 424., Lob. Obs. p. 572. f. 1. Icon. 9. t. 142. f, 2., Dod. Pempt. 
p. 850., Camer. Epit. p. 6i., Tabern. Krtb' 2. p. 1364. f. 3., Icon. t. 954. f. 2. 
f Flor. Mart. Apr., et iterum Autumno. Fruct. adveniente Vere. 
In Pyr. orient. cam Olea. 
Legi in Pyr. Catal. contra Gerona ad Sarrià, die 28. Maj. 1851. 
Observavi ad Cadaques, in sylva de Canet, ad San Feliu de Guixols; 
ad St. Ant. de Galamus. 
. Haec planta est Lentago Caesalpini, De Plnts. 1. 2. c. 40., Lentag- 
gine Italorum, Etruscorum praecipue, quo nomine etiam T. Lantana hine 
inde per Italiam salutatur. Non Lantanae nomen pro genere Ordinis 
Verbenacearum sumi debuisset, neque specificum illud Lentaginis pro 
Tini (Viburni Auctor) americana specie adponendum fuisset. —— 
Restituenda ergo erit pro illo genere Plumieri Camara, et Vibur- 
num Lentago L., ab illius detectore, nec nom ex emendatione nostra, 
Tinus Kalmii eveniet, De Linnaeano Tino (occidentali) eollapso super- 
Vacaneum est dicere, quod omnes intelligunt. 
Sub-Ordo 2. LONICERAE VERAE R: Bt. 
aliisque adhibitum. Cadunt in hoe genere nomina substantiva plura, 
: ratione, si vis sustinenda, dum obsequium Adamo Lonicero non 
cur auferatur. | 
SECTIO 1.* XYLOSTEUM DC. 
Lonicera caerulea (Gesneri) L. Sp. 
G 
sem. Kock Op. bot. ed. a Schmied. P. 9. fasc. 1, p. 35. t. 7. f. n. 45. , et p. 96 
2. n. u^ E ; 566. n, 9. Gaul. 9. u, 594, DC. 
eyr. Herbr. S. villosa Muhl., et L. velutina DC. P 
m Te, ex Hoo 5 
a t Dumut, Cors., Spach Suit, Buff; X. villosum Bigelov., ex "m ere - 
LT. Pan ne Euchylia caerulea Dulc. Jacq. A. append. p. 35. t. 17., Nouv. Dubam. 1. 
. A. append. p. 35. p» 
olzg. t 37. f. infer., Bot. Mag. t. 1965., Reichnb. dem bd : € un eene 
58 E Pi ws Pan. A p Ae e P da et p. 108. fig.a (ex Cius.). 
Hayn, Deuschl H : ^ 
p. m, fruct, J. Bauh. Hist. pl. 2. 1. 15. p. 107. f. 
tam, florit., et- 
9. Flor. Apr, Maj. Fruct, Jul. Aug. In orient. editis, rara. 
