343 
E. alpinum La-Peyr. dolose in Herbr., inque opere citato n. 2. 
eum Vahliana phrasi a La-Peyrouse relatum, revera est E. alpinum, 
perperam ad nostram speciem relatum a DC. Pr. 
Non est species mere pyrenaea, ut dixit DC. Pr., quum in Hispania 
longe lateque se extendat; cf. ipsum Delaroche, et Boiss. Voy. botg. Esp. 
n. 695., Graells Indic. pl. ete. Madrid (1854) p. 18. 
Primus speciei auctor decernitur Tournefort ; quapropter mirati 
sumus dum in Fée sententiam indieimus, Plinii edit. Panck. T. 9. 
p. 161., dicentis Dalechampium pro Tragacantha, vel Spina alba su- 
scepisse E. Bourgati. Planta, cui se retulit Dalechampius, Hist. pl. 
Lugd. 2. p. 1462., est E. spina alba Vill. Dauph., a Willdenow , Sp. 
pl. Pentandr. p. 1360. n. 11., perperam exportatum ad Er. Bourgati: 
patet ergo quae fuerit fons erroris penes Fée; satisque liquet qua 
duetus ratione specificam plantae denominationem immutavi. 
Eryngium maritimum Dioscorid.?, Plinii) Gesn. Hrt., G. Bauh. Pin., 
Cupan. hrt. Cath., L. Sp. 
Dioscr. 1. 3. c. 10.? Plin. Nat. 1. 22. c. 7. vel 8. Koch p. 309. n. 3., Bert. 3. p. 108. n. 5., Moris 
Sard. 2. n. 497., Spreng. l.c. p. 322. n. 18. (excl. var.e); Delar. Er. p. 35. n. 16., DC. Dub. p. 243. 
it iam. E j 
n. 5. La-Peyr. Herbr.; E. marinum Matth., italice etiam 
V a a 
209. cum tab., Dietr, Fl. Bor. v. 10. n. 655., Turp. in Dic. Sc. Nat. Dicot. Atl. t. 112.. Reichnb. 
Icon. C. 31. t. 1849., Sabb.. Hrt. Rom. T. 6. t. 17., Woodv. et Hook. Med. bot. V. 1. p 
Zannich. pes A 95. t. 94. Matth. p. 680.) (ed. 1554. p. 327. lin. 18. sin. fig.); Donat. S 
2 12b 
, 
empl. p. 4i. 
Lob. Obs. p. 490. f. 1., Icon. 2. t. 21. f. 2., Moris. Hist, pl. Oxon. 3. S. 7. p. 165. t. 36. f. 6. Dod. 
Pempt. p. 7:0. f. 1., Clus. Rar. pl. h. 2. 1. 5. p. 159. f. 2. J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 25. p. 86., Gamer. 
Epit. p. 448. der 
9| Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In arenis maritimis, 
Legi in Pyr. or. ad Bagnouls sur mer, die T. Sept. 1843, Obser- 
vavi ad Fontarabia, San Sebastiano, Orio. 
Plantam in extremis suis partibus caesiam conspexi ad Rosas, die 
28. Sept. 1855.; vidi etiam interdum totam caerulescentem , facili in 
hoc genere colore. Qui attente hane speciem observarunt expedite 
perennem esse cognoverunt: cf. Sm. Fl. Brit., et Engl. Fl. 2. p. 35. 
n. 1., DC. Physiolog. Végét. p. 1017. 
Et perennem eam declararunt Zannichelli, Allioni, Sprengel, Des- 
fontaines, Schkuhr, Brotero, Walter, Wulfen, Babington, Schousboe, 
Delaroche, Savi, Link, Hoffmansegg, Bertoloni, Gussone, Hooker, Moris, 
Bromfield, Babington , Ledebour, Crépin, Caruel, Lloyd, Grisebach, 
Brébisson. 
Leviter observatam pro biennali stirpe habuerunt Koch, Reichenbach. 
E. ilicifolium Lamk. Dict., Desf. Atl., Delaroche Zr. species est 
procul dubio affinis Æ. maritimo, attamen cum eo non confundendum, 
uti voluerunt Sprengel l.c., Hooker apud Curt. Fl. ed. 2. Stirps pumila, 
radice praedita annua (a Jussieu jam pro tali recognita, a Desfon- 
fontaines unico, perperam, perennis declarata), foliis imis longioribus, 
involuerisve productioribus, paleisque receptaculi calycem onge supe- 
rantibus: videas illius figuram apud Desfontaines Atl. t. 53., Tratt. 
Tabular. t. 765 
enus Eryngium veram esse Umbelliferam cum Morison et Tour- . 
nefort, nec ab hoc ordine separandum cum Rayo, Magnol (Nov. Charact. 
pl. p. 146) bene, pro tempore, sustinuit Zannichelli noster, Istor. piant. 
Vnz. (1735) p. 95. sub hoe E. maritimo. ; : 
Hoc folio apii descripsit Plinius, quod in folium Scolymi convertit Da- 
lechampius, Hist. pl. Lugd. 2. p. 1459., non absque specie rectae rationis. 
