Berla VU eene (Fuehs.) Nob., ex J. Bauh. 
Fuchs. Hist. p. pal. tem org Berula "p pr eis A: efie "dy , Syn. 
p. 917. Sium etiem: E T oos «pi . 3., Gaud. 2. n, 715., Spre 3. ; DC. 
Pr. P. 4, p. 125. n 8., et cum Dub. pt bo. n. 3. S. Pads. Ben Lern Herke. 33 dente: Gesner. 
ex Trag.; s. vsum Willd, Pr. Ber.; S. incisum Per: S. pusillum Nutt.? ex Asa Gray PI. 
men P*: Thunbsrgi DC.? ex Trevir.: Holosciadium, californ M Hook. et Arn. Beech? 
pex A. de 'Éngi. Bot. v. 2. n. 139., Curt. Flor. Lond. ed. Grav. K 4. A d o Pg n ag 
xw ad to t. 9. fr, EP Flor. ms Tub A Wa A. p 42. 62. 
846., Flor. Batv. v. 8, t. 567., Plenck Ic. pit med. ` p. 74. iy ' Reičhnb, ga c "91. Y ies 
Rivin. PER irreg. t. 19. Matth. Compend. p. 230. "Trag. st E Dalech. Hist. pl. Lugd. 
1092, 
9| Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. Non est communis planta, 
in humilioribus tantum obvia 
Legi in Pyr. Catal. ad Gerona, die 9. Jul. 1851. Observavi ad 
oreha, edid: Toulouse, Locus Fuchsii ad sequentem speciem 
(Sisarum. palustre) adducitur a Gau 
Matthioli figura a nonnullis enn Sium, ed. German. Prag. 1563. 
ert. I71. vers, ex Valgr. 1554. p. 253., item ed. 1565. p. 483., sive 
Compend. ed. Valgr. 1571. p. ari vel ed. > Bauh. p. 377. f 2. 
imitata a Lobelii "Obs. p. 106. deis Icon. t. 209. t itemve 
risimus » in litteris datis ad J. Craton, 9. ug. 1563 Tiguri: cf. 
Epist. medie. (ex edit. Froseh 1577.) crt. ^14. b. Irrisit etiam Turner 
(W) A new Herbal 2. e ie cds illam bonus vir Sternberg, ad 
Sept. Matth. edit. (1821) p ., pro Nasturtio officinali serio inter- 
pretatus est: ab eo non Cu ineptus ille, qui se Matthioli illustra- 
torem proferebat, Loss Jllustr. piant. figur. dal Matt. (1810) p. 8., et 34. 
Sisarum Dioscor, Nob. Sium po. Nen Plinii, Nat. h. L 22. 
€. 22. vel 41., sive Laver Plinii, Ibid. l. e. 8, vel 32.; Dioscor. 
l. 2. c, 153., Areth. cur acut. 2. c. 8., Tec Id. 5. v. 125., Athen. 
Deipnos 2., 61. (non Crataev. , quod denunciante Anguillar. Sempl. 
p. 114. Nasturtio officinali respondet) aliorumque hujuscemodi, mihi 
tam dubia sunt loca inter Sisarum palustre , Pat Monspeliensium, 
et magis adhuc Helosciadium nodiflorum, ut de illis me a quacunque 
sententia abstineri malim. Quibusdam vero Sion Dioscoridis fuit Ve- 
inale. 
Fateor me plantam aquaticam, pusillam, rectam, pinguem, foliis ferme 
Olusatri, sed minoribus, aromaticam insuper, non usar interpretare, 
vel intelligere valuisse. "Unde fit, ut nomen Sii ceu ium habeam, 
ambagibusque cireumventum, nullius usus mihi esse pomit Praeposui 
itaque nomen Sisari, e Dioscoridis Sisaro, quod in hoc genus cadit. 
Sisarum palustre (Dodonaei) Nob. 
bsq. icon. 
Dod. St. C nt. 1553. p. 309. Sesel. 3. Hist. pl. (gal) p ,28 
RM ia vet ia a. Bauh. P inp. Iob n a L- Koch p - att. Ae ces I x 4 Gaud, 2. 
I EN . Add. p. 655., Schuit. A p. 531. 1 
p. 939. n.. ad 'ü é rar, cr. Belg. fasc. 5. 43. S. "io. Deep, Terr. sk B — 
Lon A Gray, v. t. lor. Batv. v. 3. t. "o or Dan. E 2i» Jae. A 4A E LN». 
Bot. v. 3. t. 178., Dietz. E? Er ^10. n. 702., Reichnb. Icon, C. Si. iS A vene € 
PL. vénen. pii p. 107. t. 28., Roques Phytogr. med. T. 9. p. 384. tg. - P 
