358 
..9, p. 74 190., Bull. jx RE UTIMS Rivin. DON irreg. 8., Gaud. ad Le. t. 9. Lob. 
Obs. p. K. Ta apse 109.) f Dod. Peng p. 589. f. 2., ed Epi r E (rar. ex Morc et 
credo); Tabern. Krtb. p. 2 i. t2 t p. 303. f. RRI Teon. t. 78. f. s Hist. pl. 3. 1. 27. 
p. 1745., Moris. Hist. pl. Oxon ($8, M P. 282, t. b. f. 1. bis. 
J Flor. Jul. Aug. Fruct. Sept. 
Ad Toulouse Pyr. septr. medior. ex Noulet: sub Bagnères Philippe, 
Flor. p. 319.: retulit Dalac n. 1151. Dodonaei Commentr. figura in 
capite citata nusquam in aliis hujus auctoris operibus repetita, ni fuerit 
eadem ac illa Cruydeboeck a Kickx citata (Flor. Bruxell. p. 142. n. 
262.), nee ab ullo commemorari vidi, ne exceptis quidem fratribus 
Bauhinis: aikai huc fidenter retuli. 
Tenorea Nob., Bupleurum Tournef., Auctor. Bupleurum costam 
bovis significat, unde aliqui de illius collocatione contenti fuerunt, eo 
quod nonnullarum specierum folia figuram illam quodammodo referunt. 
Sed nomen istud pro nulla nostrarum specierum confectum fuit, a 
quibus plurimis insuper fugit aliena ab illius significatione figura 
foliorum. Non cadit m hoc E oleracea planta illa, de qua meminit 
Theophrastus (Hist. pl. l. 6. c. 8.), ut etiam Hippocrates, et Plinius; 
vel medicinalis ea jinis a Glaucone, Nicandro, et Epaeneto. Ergo 
denominationem caeciter receptam expedite rejeci. Plura erant in con- 
spéetu nomina substituenda, e tot hodie synonymis ad Bupleurum 
allatis; sed fere omnia partem generis significantia (excepta , forte, 
Agostana Salisbury, de qua exactam invenire notitiam nequivi): con- 
fugi inde ad nomen proprium maxime existimandi exer saltem 
optimae voluntatis viri, quod vacuum mihi sese praebebat. De Tenorea 
Sprengeli (generis nostri parte), deque illa Berteri, quae Trixis P. Br. 
actum est judicium. Ignota adhue Tenorea Rafinesque, inter tot hujus 
auctoris nugas, fortasse aliquando projieietur: incerta denique est sub- 
tilissimi Gasparrinii Tenorea, generis Ficus fortassis sectio. 
SECTIO 1. ODONTITIS Ser., Nos. 
Tenorea tenuis (Columnae) Nob. 
Column. Ecphr. p. 85. descr.; p. 247. f. 2. vix. Bupleurum tenuissimum L., Koch p. 318. 
n. 1., Bert. 3. p. 140. n. 9, y E p- $95. Gaud, 2, n. 682., Moris Sard. .9. E59. Dc. PA T. 4 
p. Je. n. 2., et cum Dub. p. 225. n. 1., Tim l. p. 24 Odontitis tenuissima Spreng. l.c. p. 382. 
minimum Column. bir | Hav; B. tenue Salisb. Pr.; B. Gerardi Pollin. Fl. Ver. Append 
(kg siad pro certo excls,), ex ,ipso in Bibl. Ital. T. 45. (1827) p. 419. B. Columnae Guss. Svn. gl. 
ot. v. 7. n. 478., Flor. Dan. ., Reichnb. Pl. cr. C. 2. p. 58. t. 107. r 298., Icon. C. 21. t. 1891. 
f. 2., Dietr, Fl. Boruss. ^ 10. p o6 Gae i Fr. Sem. pl. p. 98. t. 22. f. 7. (3.)?, Mut. Fr. 2. p. 25. 
w B i 22 T NP in. s 3. E "m 301. f. 2. nimium robusta; Barr. Ic. t. 1248., Moris. 
Hist, pl. Oxon. 3. S. 9. 12. 4 
C) Flor. Aue Sept. Fruet. Sept. Oct 
Legi in Pyr. Cantabr. ad St. Jean de ias. die 25. Sept. 1844. 
Observavi F abis, ad Rosas, ad Salce 
Species hujus generis variabiles esse e A jam Linn. Hrt. 
Cliffrt, 04. 
Planta glabra, glaucescens, palmaris, sesquipedalis. Generatim caulis 
primarius erectus, e basi ramosus, ramis ascendentibus, patulisve; cae- 
terum caulis flexuosus, pluri- angulatus. Foliorum nervi tres ad novem, 
sed tres constanter evidentiores. Ast habitus plantae varius, simpli- 
cissimus, parce ramosus, ramosissimus, erectus, ascendens: aliquando 
occurrens ramosissimus, diffusus, stratus, et iste forte non est plantae 
