363 
relatum est à Bentham ad x: angulosum suum, quod 7. caricifolia est. 
Sehultes, Syst. Veget. V. 368. n. T. (a Sprengelio aberrans) ceu 
peculiarem speciem seco maluit. Sprengel, Syst. Veget, 1. p. 881. 
T. pyrenaeam retulit, cui speciei nos quoque hodie relin- 
ch vue qui antea suspicati fuimus foret ne illud specimen malum 
Tenoreae, seu Bupleuri stellati (G. Bauh.) L. Sp. Huic speciei, neque 
T. Fee pertinet B. pyrenaewmn Reichnb. Icon. C. 31. p. 20 
1.1882. f. 2. 
Plantae typus, quem Linnaeus Sp. pl. Bupl. angulosum nuncupavit, 
characteribus, synonymis, patria, notisque insuper additis in Mantissa, 
respondet prorsus 7. pyrenaeae, observatione jam a Gmelin prolata, 
Flor. Bad. Als. T. 4. p. 199. not., et a DC. recognita. Verum est 
€ quod varietas b Linnaeana, et Willdenow (Sp. i Pentr. p. 1311. 
23.) nee non synonymon Halleri a Reichard Syst. pl. p. 655. n. 4., 
et ab eodem Willdenow allatum, Helv. n. 770. a ad tis non sunt 
ejusdem loci, sed T. car icifoliae. videntur. Forte hancine speciem de- 
tinuit Willdenow in suo Herbario sub nomine B. angulosi. Percipitur 
inde, quam male egerint ii, qui B. angulosum L, in integrum ad T. 
nc Ape reportarunt, a quo errore se abstinuit Smith (Gr, Pr 
. 620.) forte quia ex ipso Linnaei Herbario stirpium differentiam 
ua potuit. Neque Gouani observatio contrarium demonstrat, 
significans tantum, fuisse botanicos , qui magis varietati b Linnaei, 
quam ad ejus typum attenderent; aut qui in errorem inducti 7. c cari- 
cifoliam perperam B. angulosum appellare maluerin 
ubia civis Helvetiae: cf. Wegelin Enum., et Gaud. Fl. Helv. 63 
qui insuper anonymi cujusdam sententiam refert, qui dum Helvetiae 
negavit B. angulosum L. facile in op inducimur, ipsum ad 7. 
pyrenaeam se referre voluisse. Non percipimus quae species respondere 
possit T. pyrenaeae apud Clairville Mon Suiss. (ans p. 87.: videmus 
Dupl. angulosum ab eo indicatum in m.* Jura, quod, duce riens 
Flor. Jurass. p. 327.; ad T. lon pan Erbe in vix dubitamu 
obstet quamvis Halleri locus (n. 110. i ad T. carictfoliam Banata 
oc potius credere malimus, quam, RES tam solemni specie, 
eamdem a Clairville duplicatam fuisse. 
Tenorea caricifolia (Lobelii) Nob. 
Lob. 137., garrie QUE. p. 338. e Lob. MN.; G. Bauh. Pr. P 129, n. 4. Bupleurum 
ikoa iioa L., Koch 320. 9., Bert. 3. p. 135. n. 5. (excl. svn. Vil ); Gmel. Bad. Alsat. T. 4. 
P. 199. n. 398. cum not., Gaud. *. n. 68i., Godr. Gren. Fr. p. 719., De Notrs, Reprt. Fl. Ligust. 
n. 762., DC. Pr, P. 4, p. m n. T - eum Dub. p. 226. eh 10. cai B. angul. L.); B. angulosum 
t. Am. Bouq. Pyr. p. 904. n. 52. sel. Fl. Gall. ed. 2. p. 196. n. 6., mis l.c. p. . n. 5. 
B. ranunculoides, et B, obiusatun. e eyr. Timb., v Bued. Pupl. D is E tbls, 1-4. B. ranun- 
culoides La-Peyr. Herbr., cum B. re pente La- -Peyr. Herbr.; et forte B. graminifolio La-Peyr. 
Herbr.; B. ranuneul., et b. pipenn Duf. Bouq. bot. ; B. eiee Tai. "pass. Pyr.t; B. olym- 
ieum I P ex Griseb. Rum. Bith. 23 B: canalense W ut; B. ri — Host.; B. subrubrum 
ule.; Perrieri Bréb.? B. petricolum Grandg., e specimine. Reichnb. Pl. cr. C. 9. t. 821. f. 1107-8., 
et S16. Fa 1102., et t. pss f. 1109-10.?, Icon. C. 31. t. 2058 (sic) f. 1. eo br j^ Reichnb. Icon, C. 31. 
1. 1886. f. 2, 3., Mut. Fr. 9. p. 98. n. 13. t. 93. f. Bo — . fig. 1., e 
(ex Bert.) t. 107. ed - non video. J. Bauh. Hist, pi- $ 
Jata; „Moris, Hist. Ej e 3. S. 9. p. 999. n. 8. t. 49. f. n 
ist. pl. ex edit. Monti p. 59. t. 40., a Bertol. ossa 
infr. vix, fol. supr. nimi 
dictu piye. t. 50. f. 5., Zanon. 
9) Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. 
Legi in Pyr. Arag. editior. al Puerto de Canfranc, die 17. Aug. 
1888.; | in Pyr. or. Cerdaña, Valle de Llo, die 14. Aug. 1856, in m.* 
Cambresdazes, die 23. Jul. 1836. Habeo a Deville ex le Pic de Gabizos 
