369 
Gaud. 2. n. 661. OE. gymnorhiza Brign. fasc. pl. Forojul. (1810) p. 21. n. 13.. Spreng. l.c. p. 
n. 4. . pimpinelloides Thuill. ex Coss. Germ. Par. quoq., OE. approximata Mérat. Par. evide 
OE. australis Wulf. Nor.? Flor. Dan. t. 1454., Reichnb. Icon. C. 31. t, 1892, ; Sabb. Hrt. Rom. 
1. 33., Engl. Bot. v. 5. n. 347. 
421. 
nter, 
T. 5, 
9, Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Oct. In Pyrenaeis Atax. , Orient. 
humilior., inque Pyr. septr. med. humilior., et occidental. Cantabr. 
maritimis. 
Legi in Pyr. septr. med. contra St. Agné secus le Canal du midi, 
die 6. Sept. 1852; in Pyr. Catal. marit. ad Rosas, die 26. Aug. 1846. 
Habui ex Narbonne a Delort. Vivit in nemore Larramette ad Toulouse, 
abundat in maritimis ad Algortha; vidi ad Orthez. 
Caulis medulla laxa, sed farctus est. 
aee adnotavi ad specimina agri Tolosani. Caulis striato-angulatus, 
obseure suleatus, parum ramosus, laxe foliatus , tenax, saporis aro- 
matici. Petala obcordato-obovata, evidenter ad medium fissa. Ibidem 
species ad fossas constanter reperitur, sive ubi aquae diu perdurarunt, 
aut ubi saepe transibant. Minus aquosa loca, sylvas plerumque, PA. 
Matthioli inhabitat. Ego denique credidi Œn. pimpinelloidem b, et g 
Noulet, Fl. bass. sous Pyr. p. 961. n. 3., Add. corr. p. 16., omnino 
eamdem plantam, ad PA. Tabernemontani appartenere, neque in duas 
dispertiendas species esse, ut denuo fecit Noulet, Fl. anal. Toulous. 
1861. p. 69., eo magis quia pro varietate g ipse Noulet locum ubi 
mea specimina legi (bords du canal du midi) citat, et ad Larramet 
eamdem vivere stirpem comprobatum est. 
Caeterum quam ridiculum sit de plantis aquaticis distinctiones su- 
mere e foliorum forma, ut fecit Noulet, unusquisque nostrum in re 
herbaria expertus facile novit, et contemnet. Neque accurata est Noulet 
deseriptio de fructuum fabrica (Add. Corr. p. 16.) ab eo incaute, ae 
ineuriose ex aliis desumpta , quia qualem ille indicat (a Koch forte 
cripiens), propriam tantummodo Ph. Matthiolii, in suis putatis varie- 
tatibus non habet locum, ut patet ex speciminibus a me lectis, in 
quibus conspiciuntur fructus oblongi, ferme obovati. 
Recte monuit Gmelin speciem neutiquam confundendam cum Ph., 
sive Oen. Pollichii (Palat. 1. f. 3), quae, a me examinata, differentem 
revera constituit speciem a nostra, forte Ph. Lobelii dicenda (Lob. Obs. 
p. 420. f. 4); quod si Gaudin l.c. alteram ceu alterius varietatem con- 
sideravit, rationem nobis dedit suspicandi ipsum unius tantum speciei 
ormas prae oculis habuisse, nec veram Pollichii, vel si mavis Lobelii, 
speciem agnovisse. ; ; 
Filipendula tenuifolia ''abern. a Pourret citata bene habitum plantae 
refert, sed involucrorum copia, nec non tubereulorum radicalium forma, 
suspecta eveniret, nisi eam fulciret auctoritas Kirschlegeri, Fl. Als. 
p. 321. n. 4. - 
Pourretiana specimina forte vidit DC., sed aut mala, sive manca, 
vel praecipiter examinata judicium varium incertumque suscitarunt. 
Nam in Fl. Fr. 4. p. 297. eam varietatem fecit (b) Ph. Matthioli, du- 
bitans foret ne pecularis, et distincta species? In Suppl. p. 5OT. scripsit 
videri sibi certum, eam propriam sistere speciem. In Synopside (1806) 
illam omnino praetermiserat. In Bot. Gall., cam Duby, ceu speciem 
recepit (imo duplieavit) reversus ad priorem sententiam; « An satis a 
praecedente (Matthioli) distincta? » Habebant tune prae manibus Ph. 
Matthioli lusum? Denique in Prodromo sistit in hujus speciei varie- 
24 
