3911 
Mut. Fr. 2. 
p. 235. n. 2 
Lloyd. Loir 
l.c. p. 424. 
Schult. Syst. Veg. 495. sub n. 9. Obs. OE. crocata b Bert. 3 
| 
p. 39.n.. 8, Y BU. 
et forte a etiam. (detractis plurs. syns.). OE. crocata Thore, Ess. Chl. Land. p. 102., 
. infer. p. 114., et Fl. Ouest Fr. p. 199., Moris Sard. 2. n. 531. expurg. s»n.), Spreng. 
n. 9. (item). OE. crocata La-Peyr. Herbr.. quoad folium!, Colmeir. Galic.; OE. crocat., 
et OE. crocata var. gizantea, et OE. cicutaria Pourr. Herbr. Matrit.; et Angelica cieutaria Pourr. 
Ibid.? Brot, Phytogr. Lusit. sel. 1. p. 74. t. 34. (cum n. 33. in ipsa tabula); Sabb. Hort. Romn. T. 5 
t. 84., Plenck Ic. pl. med. T. 3. p. 26. t. 226., et ut cre^o Jacq. Hrt. Vindb. T. 3. p. 32. t. 55. 
9, Flor. Maj. Jul. Fruct. Aug. In Cantabr. humiliore. 
Legi inter Ascain, et Sibur l. d. Aranià, die 15. Maj. 1841. Ob- 
servavi inter Bardos, et Briscus, ad Durango, ad Astigarraga, ad 
Involuerum saepius deciduum, aut nullum; si occurrant, foliola ejus 
sub-setacea; involucella latiuscula sunt. 
Pertinet ad hanc speciem OE. bulbosa maxima Apii palustris facie, 
Grisl. Virid. Lusit. (ed. 1661.) n. 1072., ex Brotero, et OE, lusitan. 
Apii folio, et odore, Tournef. Inst. r. hrbr. p. 318. ; utque ego credo 
OE. lusitanica latifolia Apii folio Elém. botg. p. 262. 
piastrum (Plinii) ego intelligo, non quia apibus gratum, sed quia 
Apio vulgari simile sit: venenata planta Sardiniae indigena dicta a Plinio. 
.Perpendenda quidem est observatio a Plinio addita, veluti si dixerit 
Apiastrum suum ab illo aliorum plurium recedere: « QContexenda...... 
sunt omnia, ex eodem nomine apud Graecos pendentia. » 
Nullum succum croceum ego percepi in hae planta, et Thore ob- 
servat: « Nous ne l'avons jamais trouvé ayant du suc jaune à la racine » 
Le. p. 103. N. B. Ast Lloyd observat: « Cette plante, que j'ai recueillie 
jusqu'à Quimper, m'a de suc jaune, que dans les tubercules, et quel- 
quefois dans le bas de la tige » ls. cts., quod congrueret eum obser- 
vatione edita a Bell Salter, PAysiolog. ist. 2. P. 1. (Lond. 1845) p. 116., 
vide et Bromfield Ibid. V. 3. P. 2. (1849) p. 406., ae Low. Man. Fl. 
Mad. r. p. 358. 
Sed vix mihi persuadere possum, speciem dantem succum eroceum 
horto nostro nullum succum croceum hucusque fundentibus. » 
« Planta pecori invisa,.... radix ad pisces captandos ad Mundam 
16. 
Cynapium Rivin., Æthusa L., et Auctor. Diversorum generum 
species, quae vulgo pro Cicutis habentur, nomina generica sive graeca, 
sive latinum unum, susceperunt ab unica specie, quae est Contum 
Theophrasti, Dioscoridis; hoc Linnaei nutu actum est, caeca omnium 
ferme scriptorum obedientia. Stabant tamen propria nomina, aut aptiora, 
quae praeferri debebant, quaeque nos restituere conamur. Rejicimus 
ergo pro hocce genere, de quo agimus, ZEthusam , vel ut legitur in 
accuratioribus editionibus Ethusam , Conii synonymon apud Graecos; 
nec placet Cicutaria Lobelii, cum Pena etiam, suscepta quamvis fuerit 
a J. Bauhino, quia agitur de stirpe fatua a Lobelio nuncupata, npe 
que à proprietatibus verae Cicutae recedente. Nomen caeterum ab an- 
