912 
tiquis botanieis ad diversas plantas designandas usitatum, sistimus 
cum Rivino, Tournefortio, Heistero, Fabricio, Jussieu, Ventenat, La- 
marck, Ruprecht, in illud genus, quod improprie Cicutam nuncupavit 
Linnaeus: ignotam Patribus stirpem, si recte video, contra Hallerum, 
ui Conium Graecorum ei potius retulendum esse existimavit. Porro 
Cicuta vera Patrum, Cicuta Socratica, Cicuta Plinii, Romanorum, offi- 
narum, et vulgi, omnium praestantissima viribus, et fama, nobis, qui 
latino utimur sermone, redeat sub proprio latino nomine, cum Trago, 
Fuchsio, Matthioli, Caesalpino, Gesnero, Dodonaeo, etc., et cum Rivino, 
Tournefortio, Hallero, Jussieu, Lamarck, Adanson, Ludwig, Rupp., 
Dillen, Ventenat, Gaertner, Ruprecht. 
Cynapium vulgare (Tragi) Nob. 
Trag. Stirp. hist. p. 460-2. n. 3., ubi Cicutae speciem declarat. Æthusa Cynapium L., Koch 
p. 323., Bert. 3. p. 224., et v. 10. p. 480., Gaud. 3. n. 695., Spreng. l.c. p. 454.” n. 1. (partim); DC. 
Pr. P. 4. p. 141. n. 1, et cum Dub. p. 233. Cynapium Rivini, Dillen., Rupr. Ingr. p. 442. n. 267. 
Cicutaria tenuifolia Ger. J. Ray.; Æ. cynica Dulc. Engl. Bot. v. 17. n. 1192., Curt. Fl. Lond. V. 3. 
t. 60., Flor. Dan. t. 1991., Sv. Bot. v. i. n. 64., Flor. Batv. v. 1. t. 24., Schk. Handb. t. 72., Bull, 
y Iba e ot. t. 69. f. 3. umbell. rt 
. p. 7. t. 202., Rivin. Pentp. irreg. t. 76., Roques Fi togt. 'med. T. 2. 354. t. 77., 
196,, Savi Mat. med. p. 34. t. 34. Lob. Obs, p. 423. f. 1. vix, Icon. P. 2. t. 280. f, 2.. 
melior. Lonic. Nat. h. crt. 237. B. mal., J. Bauh. Hist. pl. 3.1. 27. p. 180., Moris. Hist. 
3 W-p.299.. 6 7: E. 
C) Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. Sept. Non ubiquaque communis. 
Legi in Pyr. septr. aurigr., ad Donezan, ad Artigues, die 13. Aug. 
1843. Habeo a Deville ex Arrens. Observavi ad Bagneres de Luchon, 
ad Toulouse; in Valle de Roncal. 
Caulis cylindraceus; petioli tenuiter striati, parumper superne cana- 
liculati; foliorum nervi in superiore aeque ac in inferiore pagina con- 
spicui; pedunculi striati, laeves; pedicelli striati, cum | marginibus 
superioribus lateraliter serrulatis, inter quos margines canalieulus con- 
spicitur pallidior. Umbellae radii, et radioli umbellularum sunt magis 
inaequales quam describuntur a nonnullis (Savi, Bertoloni) et involu- 
cella quidem longiora, praeter quam illorum descriptiones indigitare 
videntur 
T. 93. Jul. 1821. Paris, p. 34., solis tribuens Cicutae , Cicutariae, 
Chaerophyllo (Bellia Nob. mox), 
praedicans detectum, refutavit, ac correxit J. Gay in eodem periodico, 
et volumine, ps. 471-3., Hoffmanni , Sprengelii propriasque referens 
sive auctoritates, sive observationes. Optime quidem. 
. Feniculum Plinii, Apic., Adans. Alii Faeniculum, quidam Foe- 
niculum scribunt. 
Feniculum commune (Hippocr., Nicandr. , Galen., Dioscor., Plinii, 
åpic.) Gesn. Hrt. Germ. 
Hippocr. , ` 
Marathr. Alimat. 1. 2.; Dioscr. l. 3. c. 
LCE S Loe ssp 
p. 142. n. 1. F. officinale All. Pedm., Koch p. 323., Bert. 3. p. 339. n^ 4. Ga 85., Mori 
; : * à 5 ¿3. p. . n. i., Gaud. 2. n. 685.. Moris. 
nt 2. Hi 526 ; Meum Feniculum Spreng. l.c. p. 433. n. 4. eed gy var. g). Anethum Fenicul. La-Peyr. 
erbr.; F. capillaceum Gilib., Aschers.; F. dulce G, Bauh. Engl. Bot. v. 17. n. 1208., Gaertn. Fr. 
