316 
Legi in Pyr. Arag. ad Huesca, die 21. Sept. 1850. Observavi ad 
Saleille supra Narbonne, ad- la Nouvelle, prope Port Vendres, ad Car- 
dona, Solsona. 
Habitus rigidus, facies Africana diceretur; planta tota, nec folia 
tantum (DC., Duby) glauca. Confrieata odorem therebinthaceum de- 
cernit, sapore plantae etiam confirmatum. Caulis in viva planta tere- 
tiuseulus, Involucrum variat, ut percipitur ex auctorum descriptionibus; 
in Pyr. orient. involucrum saepe monophyllum deprehendi: eum deñ- 
cere comperii in individuis tunc temporis ad Huesca observatis. Invo- 
lucrum mono-triphyllum ad Monspelium conspeximus. Occurrit hinc 
inde floribus rubellis, 
Link, Hoffmansegg existimarunt illorum plantam eamdem esse eum 
nostro Belino, de qua sententia parum persuasum me reliquerunt. Videtur 
dein Link eamdem lantam convertere voluisse in &eseli, sive Atha- 
mantam Matthioli ere cf. Spreng. l.c. p. 493. Obs.; et sub bin retulit 
Steudel Nomel. ed. E 166. DC. in Prodr. eam praeteriit. 
Quid Sili nce i Plin. Nat. h. 1. 20. c. 5. vel 18.? Non certe 
species nostra: nee credere possum sub eo latuisse T'hapsiam villosam. 
Neque percipio quo fundamento Sil. gallicum Apic. Opson. condim. 
l. l. e. 34. ad Seseli massiliense retulerit Dierbach Flor. Apic. p. 55. 
n. 78., illius auctoris commentatores prosequutus, cf. Apie. edition. 
ex Lister, Varior, (Janss. Waesb.) 1719. p. 51. 
SECTIO 2. DOLA (Adans. latius sumpta) Nos. 
etae Mons (Cordi? Gesneri) Nob. 
cH uA 103. b, -— m. ? Gesn. Op. bot. ed. a Schmied, tab. aen. 15. f. 197. S. Li- 
baaots Koch Un um hc. Dub. p. 234. n. x cum Libenotide eerie P. = p. 1002. Libanotis 
montana All., et L. athamantoides DC och p 325-6. ns. 1, 2., um L. i etiam Ibid. 
n. 3. L. vu Feat L. atha n gei e! t ere Do mE 7 (3 3-9. Athamanta 
Libanotis L., Bert. 3. ., Gaud. š . Liban., " Ligusticum amano ides, Spreng. 
Lc. p. 488. n. 1., et p. 590. n. 8. Ath. Ks La-Peyr. au um A. crithmoides, et Ligustico f - 
rnlaceo, La-Peyr. Herb.; et L. simplici La-Peyr. Herbr. P acid Lib. montana, et L, daucifolia Reichnb., 
neos x Ligustieum Seguieri pron erb. Matr., partim t Selinum Fh Pourr. x Seseli 
Libanotis, et S. n ar va Godr. Gr. Fr.; Lib. gracilis Reichnb. xS fm., et Neilr., L. Can- 
dollei Rad) Willk. Hisp. — A. 4 p. 48. t. 392., Id. Hort. dob. x - 93. $ d. Feri Sedan. 
. 62., Gouan lll. p. 83. t. 26. f. 1, 9., Flor. Dan. r "54. m ke Scop. Car p. 207. 
« 10. Riv in. Pen ntp. irreg. t. 37., Reichnb. lcon. C. 31. t. i et t. 1948. f. z "tht y T f 
B t. f. 
Epi 544. Herm; Parad. Batav i J 
Phyiobr. tus T ar atav. p. 299. cum icon. >» J. Bau Hist. p.23. L 25. pi 105. , Pluknt. 
9| C9 bolas aliis. Flor. Jul. Aug. Fruct. Sept. Oct 
Legi in P yr. occident. maritim. prope Biarritz , ta. la Chambre 
Pyr. Catai. supra Setcasas, inter dee et Coma de l'Ori, die 
28. Jul. 1846. Habui a Deville ex Mont-Sacon; item loco incerto inter 
Lhieris, et castellum de Genost; denique ex Pragneres. Observavi ad 
San Seba astiano; ex rupe quae ' vulgo insula Aquech, prope Mundaca, 
mihi demonstravit Mieg. Caeterum per Pyrenaeos vulgaris est planta. 
Perennem esse stirpem declarat Gren. FL Jur. p. 89. 
n X Umbelliferis maxime polymorphis. Status plantae pu- 
bescens facilius obvenit per regionem alpestrem. 
LI LI 
SE] 
