311 
Notanda varietas ea est, quam legi in m.* Esquierry, et supra Setcasas, 
quae mihi visa est respondere varietati b DC. Pr., sub qua cadit A. 
pubescens Retz Obs., et DC. Fr, Suppl. p. 511. 
Insignis varietas illa est, quae nomine L. verticillatae ad Biarritz 
indicatur a DC. Duby (vel $. Sibthorpii Godr. Gr.j, recte ceu va- 
rietas nostrae speciei considerata a Darraeq quoque, Notie. Fl. envir. 
Bayonn. apud Morel Vues historigs. descript. ed. 2. 1846. p. 461. 
n. 207. Staret pro charactere distinctionis praecipuo fructus glaber; 
sed fructus in hae specie occurrere hirtos, pilosos, glabrosve, hodie 
satis compertum est, non minus quam in quibusdam aliis ejusdem 
familiae speciebus: notum est diachenia variare hirsuta, puberula, et 
glabra, insuper scabrida, strigosa, et tuberculata, denique laevia, in 
Trinia Kitaibelii, Seseli elato, S. glauco, S. rigido, S. Hippomarathro, 
et S. Bocconi; Ægomarathro siculo Link, Sphondylio proteiformi, Mu- 
senio divaricato Nutt., Cumino Cimino, Cerefolio, sive Anthrisco fuma- 
rioide Spreng., A. sicula DC., A. sylvestri Hoffm., A. vulgari Pers., 
A. Cerefolio Hoffm., Wylia Pectine Veneris, Chaerophyllo Taintugieri 
Hook., et Arn. (Bellia N). 
Quam rem tetigit, attamen non bene omnino assequutus est Smith, 
dum de Linnaeana Athamanta dixit: « Fructus pubescentia et glabrities 
in hoc genere vix nisi speciei characterem praebet. » Flor. Graec. Sibthrp. 
C. 3. p. 69., cf. etiam Engl. Flor. 2. p. 88. 
Futilem esse quidem distinctionem Lib. athamantoidis cognovit Ber- 
toloni etiam, asserens Foliola involucri pinnatifida esse fortuita, lc. 
p. 4525 et ita rem se habere patuit mihi etiam, repetitis per Pyrenaeos 
observationibus. Hoe caeterum vetus est judieium, jam datum a Will- 
denow, Murray, DC. Fr. 4.; ne dicam et ab Haller, et Lamarck, 
qui eamdem stirpem agnoverunt, et parvi fecerunt. ; 
Ath. pyrenaea Jacq., quae lusus est foliis angustius laciniatis, ab 
omnibus, fere, hodie ad S. vulgare amaudatur, quod caeterum ipse 
Jaequin fatebatur in litteris ad Murray datis (cf. Syst. Veget. ed. 14. 
Gotting. 1784. p. 219. n. 1.5 hoc e primis agnoverat Pollini in Italia, 
periculis e cultura in Hrt. bot. Medilan. institutis, cf, Fl. Ver. p. 356. 
Ses. nitidum Reichnb., sive Libanotidem nitidam Visian. Dalm. 2. 
n. t. 28, Reichnb. Icon. C. 31. p. 36. t. 1917. s.c. ceu legitimam 
speciem existimare nequivi. 
Daucum mont, bohem, Schwenekf. Stirp. fossil. Siles. Catal. (1601) 
p- 60., suspicante Krock. Fl. Siles. n. 412,, fidentius repeto. i 
Ehehu quam vacillans fuit DC. in istis agendis, stirpe, evidenter, 
in naturam male observata. Ipse Ath. pubescentem prius (Fl. Fr. 4. 
p. 317.) seu varietatem S. vulgaris considerare, eam prorsus praeterire 
in Synopside (p. 310.) quamvis suspicatus jam fuerit num esset propria 
species, et ceu talem recipere in Supplemento (Fr. 5. p. 511.); dein 
in Prodr. illam iterum varietatem habere S. vulgaris, aliis quoque 
varietatibus enumeratis de quibus denique dicere: « 'arietates...... forte 
tot sunt species? » qui species jam nimias, minime sustinendas, in Pro- 
dromo receperat. : 
. vulgar. var. verticilll. ex la Chambre d'amour obtulit mihi indivi- 
duum monstrosum umbella prolifera, involucro in foliis mutato, radiisque 
nonnullis umbellae in peduneulos umbelliferos , cum altero ex hisce 
umbellam iterum e radio donante. 
