388 
distinetionis validitas, de qua ego parum persuasus moror. Neque adeo 
it, si apud nos Opoponacem non exsudat (nam Opoponax, 
non est planta, sed succus gummo-resinosus e Panace herba profluens), 
quia in minus calidioribus plagis non Olea, nee Hedera gummo-resinam 
fundunt; neque Ornus, mannam, Papaver opium. Et ego melius factum 
existimarem, si, relicta eorum sententia de Opoponace ex Heracleo, sive 
Sphondylio Panace fluente, septentrionali planta, e qua nihil utilis ex- 
sudat, nomen Panacis huie generi eum "Theophrasto, Dioscoride, Plinio 
restitueretur. Araliaceum genus perperam Panacem a Linnaeo deno- 
minatum, redeat ad Ginsen Sinensium , duce Adans. Fam. pl. 2. ps. 
102., et p. 561. Caeterum nostrae speciei historia obtruncata manebit, 
donee scitissime nobis demonstrata fuerit validitas, aut futilitas DBoisse- 
rianae distinetionis. In Flor. Virgil. p. 140. dubium exposui, num 
huie. Umbelliferae adducendus foret Hibiscus Plin. Nat. h. 1. 19. e. 27., 
L 20. c. 14. 
Ferula Plin., Tournf. 
Ferula nodiflora (Theophr.?, Dioser.? Plin.? Matth.) L. Sp. 
Th 
phr. Hist. pl. 1. 6. c. 2.?, Dioscr. 1. 3. c. 81.?, Plin. Nat. h. 1. 13. c. 92. vel 42.?, Matth. 
in Dioscr. ed. Val 34 ? "5 H 4 Godr. Gr, Er. pu : 
F. communis Plur, auctor., Spreng. l.c. p. 588, n. 1. F. Lobeliana Visian. in Nuov. Giorn. bot. Ital, 
2. p. 215-16. 0). F. comm. La-Peyr. Hrb. Flor. Graec. Sibthrp. C, 3 p. 72. t. 279 
3. p. 340. t. 132, f. 1., Reicbnb. Icon. C. 31. t. 1945., et t. 1986. f. 1-6. mericrp 
Camer. Epit. p. 549., Lob. Obs. p. 450. f. 2., Icon. t. 
Hist, pl. 3. 1, 27. p. 43. 
Flor. Maj. Jun. Fruct. Jul. In Pyr. or. cum Olea, ex DC. 
Theophrastus, Hist. pl. l. 6. c. 2., loquitur de duabus Ferulis tam 
proxime inter se affinibus, ut quidam, suo tempore, dicere non ausi sint, 
num species, num varietas vel forma tantum altera alterius habenda 
778. f, 2., Dod. Pempt. p. 321. f. å., J. Bauh. 
ter 
has humiliorem. De hae mihi incerta admodum videtur interpretatio 
de Lophosciadio meifolio DC., quam fuisse datam reperii in Plinii 
ed. Lemair. T. 5. p. 231., curante Desfontaines. Pliniana Ferulago, 
Bab mol 13. o 29. vel 42... a Theophrasto desumpta, quidquam 
brevius, et veluti obtruneata degit. Quidquid sit, nomina ex Plinio 
nobis de hisce stirpibus translata de Nartheco, et Nartheya, videntur 
adhue mansisse apud Graecos, quum habeamus relatum a "Tournefort, 
Voyag. du Levant T. 1. (ed. princeps 1717.) p. 244., in insula Skinosa 
jorem graecorum adhue Narthecae nomine indigitari, pro 
qua Tournefortium. F. glaucam interpretayisse patet, nec Sprengelius 
abnuit. Hippomarathrum. foliis longissimis, seminibus Coriandri Diocles 
Carestius apud Plinium, Nat. h. 1. 20, e. 23. vel 96., secundum Sprengel, 
ist. r. hrb. p. 123., pertineret. ad Cachrydem laevigatam; mihi vero 
potiore jure ad F. nodifloram adducendum fore videtur. 
Ferula glauca (Pena Lobel.) L. Sp.? 
en. Lob. Advrsr. p. 348. sin, fig. Bert. 3. p. 3 S 5 2 Pr. 
d . Ug. Bert. 3. p. 374. n. 2., Spreng. l.c. p. 588. n. 2., DC. Fr., ac 
rr y 4. p. 172. n. 9.. et cum Dub, p. 223. n. t. Fr. nodiflore b Godr. Sii Gr. Fr., ut etiam, Si 
Secta video. F. glauca Ibid. p. 692. Scop. Del. Fl. Faun. Insubr. 3. p. 10. t. 9. 10., Reichab. Icon. 
£4 vix Idi» Rivin. Pentpt. irr, t. 9. J. Bauh. Hist. pl. 3. l. 27. p. 45., Chabe. Sciagr. p. 389. 
* E 1 
) Flor. Jun. Fruet. Aug.? In Pyr. Atax. ad rupes caleareas mart 
proximas. 
Legi in m.* la Clape, die 13. Jun. 1839. 
