394 
Hujus speciei TERT etiam haberi posse confido cum Sprengel 
l.e., Visian Dalm . 1218., eam plantam, quae nominibus P. opacae 
a Bernh., vel P. lati folia: a DC. distineta - Haee DC. stirps, contra 
quorumdam sententiam, pro eadem ae P. lucida Gouan, Cambessed. 
habetur a Godr. Gr. Fr. p. 695. 
Plures hane speciem pro E/aphobosco Dioscoridis agnoverunt, nec 
iis opponain, suffragante etiam Sprengelio. Longe abest ergo, ut cu 
Columna Phytobas., Caesalpino De Plants., Endlichero? (teste Mee 
Ingr. p. 461. sed contrarium video in Enchrid. p. 385.), et cum Des- 
fontaines; in Plin. ed. Lemair., l. 22., c. 31., illius loco suscipiam Sium 
Sisarum L., et Auctor., regionis Dioscoridis tempore ignotae, et cuius 
denominatio corrigenda erit, Item S?saron Dioscoridis, vel Plinii pens 
pro postrema hae planta interpretatum a Desfontaines, nunc, sanis 
rationibus datis, Sprengel, cum Fuchsio, Anguillara, Columna, hajas 
nostrae P. vulgaris declarant. 
Sphondylium Dioscor., Veter., Tournef., Haller dene Scopol., 
Moon Heracleum L. et Recentior. Gaertner etiam, Fr. pl. p. 
86-1., nomen Sphondylii facilis intellectus gemis Heracleo ei obscuro. 
Dicamus heracléum penes Dioscoridem potius esse adjectivum Panacis, 
quod potiori ratione ad genus Opoponacem restitueretur. 
Sphondylium proteiforme (Herbarior.) Nob. 
Herbar. Magunt. 1484. c. 26. cum fig. fict. ; s Dondi Herbr. Vicent, 1491. c. 96. item. Hera- 
cleum proteiforme Crantz Austr. fasc. 3. p. 155. n. 2., Noul. Fl. bass. sous Pyr. p. 273. H. Sphon- 
dylium L., Koch p. 338. n. 1., Gaud. 2, n. 633. Wimm. Grab. Fl. Siles. n. 385. Spenn. Fl. Fribrg. 
p. 624., Wulf. Fl. Nor. n. L7 H. Sphond., et H. pyrenaicum Pourr. igo Narb. n. pre I: 
AC . p. 206. ns. em 16 poit 577. X4 m 
Alst. T. 1. n. 426. . not., DC, Dub. p. 219. ns. 1, 2. H. 3phühd., et H. flavescens Wil: 
H. M Wild. Bert. * ps. 426-9. ns. T2090 03H Sphond. H. amplissimum, H. ternatum, D 
- H. testiculatu M He elegans, et H. alpinum, Me MAE La-Peyr. Herbr.; H. alpinum Berger. 
s. Pyra A sso Enum . 53., ut etiam Gmel. Bad. A, quoad yi. Pyren. H. pratense, H. ae- 
Hia ord., et H. mti Rip or., ex Carion Bes yy oir. ; t H. angustatum Boraeu? cum 
H. occidentale Bori H. latifolium Gilib. — deas H. hirsutum LÍ Fl. Dalek., H. lanatum Ee 
ex Trevir. Engl. Bot. v. 14. n. 959., ren 2406., Schk. M ndb. t eT Dietr. S eae sy 
n. 706., » Batv. v. 7. t. 499., Crantz, ] Yd Enumr. Vindb. 
Lt 
ix 6. t. 173., et p. 46. t. 175., feicinb, "Ten. sA : 1969., et ub ur (eleg. yet tid. po ^ 
a 
: p. 45. EL 
- Hrt. Rom. T. 6. t. 1., Plenck Ic. med 2. p. 64. t. 175., Rivin. Pentp. irreg. t. 4 ffm. 
1 i 5 aud. ad Le. t. 4, fr. 4 . 
t. 56., et t. ST es ES. n ~ iir, imit. a Bocc. Mus. t. 99., a Bert. gu s M St. 
mal., J. Baub. pl. 3. I. «A60. ; Mors. Hist. pl. ORAA 3. S. 9; p. 819. . 2. 
; ; í uchs. v 2D S. p- ic euis 
lcon. t. 703.. f. 2, Dod. Pempt. p. 307. f. "s b J. Bauh. re pl. 3. 1. 27. p. 100. fig. Barrel. 25 
e DIE 
Flor. Maj. Jul. Fruct. Jul. Aug. In montanis, unde ali- 
Nido descendit. 
Legi in Pyr. Cantabr. scopulos. marit. ad Guetary, die 12. Maj. 
1840, in Pyr. septr. aurigr. valle de SPON, die 24, Jul. 1840, in 
Pyr. orient, ad Mont Louis, diebus 9. Jul. 1836, et 18. Aug. 1831. 
Communiorem statum habeo a Deville ex Mauleon (Barousse); — 
insignem (aeeedentem formae flaeescenti , a Grenier visum et optim 
judicatum) iterum ex pratis ad Mauleon. Observavi ad Pamplona, et 
prope Sisur major, ad Urroz, secus Garumnam ad Blagnac, ad Biarritz. 
pecies solemniter variabilis, libidini conditorum specierum ad tempus 
optime favens. Crantz rem benë attigisse credo, gis me jes 
eque Jacquin dum plures proposuit species sur 
putabat, utpote qui observabat « Ex tribus Heracleis fioc (amgustifol Y s 
subsequis binis (longifol., et elegant.) nunc tres distinctas species constituo. 
