395 
quaestio; tum quod varietates insignes, magisque constantes, vir minore 
dignas observatione judicem, quam species ipsas ». l.c. p. 46. Et plantam 
diverso solo natali montoso, sub-alpino, alpino, sicco, humido, irriguo, aprico 
et umbroso, maxime polymorpha; innumeras fere variationes praesertim 
in Pyrenaeis patitur. » l.e. -p. 660. Addidisset considerationem de sta- 
tione maritima , si species in Pyr. or. ab eo peragratis aeque ac in 
Cantabria ad mare descenderet! Simile de specie judicium sibi con- 
argumentis sustinuit, et extra omnem dubitationis aleam )osuit, quod 
observationibusque, in primis illico per Pyrenaeos actis peregrinatio- 
nibus; videas etiam Timbal Herbrs. Toul. P. 9. (18171) p. 154. 
Distinctio H. sibirici apud Ledeb. Ross. 2. p. 320. n. 1. me non 
suadet: illud lusibus nostrae speciei adjungerem. Videtis quam male 
speciem. Heracleum  Brancam | nuncupaverit Scopoli. In Pyren. orient. 
ad Porté colligitur ad porcos hyemali tempore saginandos, foliis prae- 
sertim in hune usum sepositis demptis caulibus, quos equis porrigunt. 
Loca Dioscoridis, 1. 3. e. 80., Plin. Nat. h. 1. 12. c. 26., vel uj 
Bret. Cur. acut. 2. c. 1., ceu incerta mihi sese offecerunt, eaque prae- 
terire malui. A renatis litteris, vero, hue afferre minime dubitaverim 
Panajam Ruell. de Nat. Stirp. l. 3. e. 40. p. 697. lin. 2., vel c. 50. 
p. 715. lin. 30. Heracleon vero Plinii, 1. 26. c, 4, vel 15., dubia planta 
est, sed quae certo certius ab hoc genere fugit, 
De primis quadam ambiguitate haereo eum eucedano Ostruthio. 
Tordylium Dioscr., Tournef. 
Tordylium maximum (Caesalpini) Tournf. Elem. botq. p. 271., Inst. 
Fi hrbr.. p.320, L. 
Caes. Herbr. Tornab. 1503. fol. 32. n. 84., De Pints. l. 7. c. 58. P. 315. Koch p. 339., Bert. 3. 
d n. 638., Moris Sard. 2. n. 543., Spreng. Lc. p. 461, n. 5., DC. P 
H ,usit., T. lusitanicum Li 
Pek p. 
a nk Hoffm. 
p. 389., ex ipsis auctoribus in notis ad p. 390.; Caucalis major Clus. Jacq. A. 2, p. 26. t. 142., 
26 
