396 
E'gl. Bot. v. 17. n. 1173., Curt. Fl. Lond. ed. Grav. V. 5. t. 18., Reichnb. Icon. C. 31. t. 1980., Dietr, 
Fi. Bor. v. 1f. n. 746., Turp. Iconogr. végét. t. 53. vix, et in Fl. med. T. 7. t. 53., xabb. Hrt. Rom. 
T. 6. t. 2. Gaud. ad Lc. t. 4. fr. Clus. Rar. pl. h. 2. l. 6. p. 201. f. 1. ego respuerem. J. Bauh. Hist. 
fig. pess. Rivin. Pentp. or. t. 1, Lob. Obs. p. 425. t. 2, Icon. t. 737. f. 4. neque 
3. S. 9. CIO ÁOEUE 
pl. 3. 1, 97 p. 85. fic 
Hist. pl. Oxon. 3. S p. 916. t. 16 
p 85, 
haec placet, Moris. 
(©) Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. 
Legi in Pyr. Arag. ad Sallen, die 28. Jul. 1850. 
Involucella pentaphylla, tria, exteriora longiora. 
Trib. 7. THAPSIEAE Koch. 
Thapsia Theophr., Tournf. 
Thapsia villosa (Pen. Lobel., et mox Clus.) L. Sp. 
Pen. Lob. Advrsr. p. 327., Clus. Hisp. p. 429., qui forte primus cum aliis communicavit. Loisel. 
Fl. Gall. ed. 2. p. 302. n. 1., Spre TII DU Duüb.p. > Brót F it. p. 
n. 1. La-Peyr. Herbr. Th. latifolia Clus. Schk. Handb. t. 75., Lamk. lll t, 206., Gaertn. Fr. Sem, 
pl. p. 88. t. 21. f. 6., Plenck Ic. pl. med. T. 3. p. 92. t. 219. Lob. Obs. p. 494. f. 2,, Icon. t. 738. 
f. t., et t. 735. f. 2, pl. exilior. Adversr. Clus. Hisp. p. 429-30. fig,. et p. 431., Rar. pl. Hist. 2. 1/ 8. 
p. 192., Dod. Pempt. p. 313., Tabern. Krtb. 2. p. 1069. f. 1., Icon. t. 751., f. 4., J. Bauh. Hist. pl. 3. 
. 9T. p. 185. i Hist. pl. Oxon. 3. S. 9. p. 319. t. 18. f. 3. 
1 
9, Flor. Maj Jun. Fruct. Jul, Aug. Per region. mediter. cum Olea, 
Legi in Pyr. or. ad Roussillon, ad Canet, et ad DBagnouls sur mer, 
diebus 21. Maj. 1842, et 26. Jun. 1837; fructifieantem ad Pamplona 
Pyr. Navarr., die 21. Aug. 1844. Observavi ad Jaca, San Cosme 
de Guara, ‘Sarsa, Pons, Canet, Narbonne, et per montes Corbarienses, 
ad St. Ant. de Galamus. Thapsiam Dioscor. l. 4. c. 154., Plin. Nat. h. 
l. 13. e. 22. vel 43., non hujus loci, nec cum aliis Th. Asclepium 
existimarem, sed potius Th. garganicae L. Mant. 
Dr. Belissaint, domo Cascastel Pyr. Corbar., mecum ambulans dic- 
titabat herbam pecoribus noxam, imo venenatam esse, lenta quasi 
morte inter quinque aut sex dies quo illam comederint interemptis. 
Gallis malherbe appellatur, et pro acri, et venenata planta, saltem dum 
adhue viret, generatim recognita: cf. relatum de ea a Poiret, Voyag. 
Barber. 2. p. 138. (nec 183. Spr), repetitum Dict. T. T. p. 611. n. 2. 
« Gothalunis dieitur croca; ejusque succus coloratus ad pisces vene- 
nandos inservit » Webb It. Hisp. p. 42. 
Lacellia Nob. 
Laserpitium Plinii (ita ego lego in opts. edits.), Lobel., Tournfr. 
Laserpicium. scribit Ascherson. Laserpitium Latinorum, unde pretiosum 
Laser eliciebatur, inter Romanorum delieias, vel voluptates, idem eum 
Silphio Graecorum fuisse patet, ex Dioscor. l. 3. c. 84., et ex Plin. 
Nat. h. l1. 19. c. 3. vel 15. 
onne ut maximam ex Lasere oppeteret fortunam Damones, huic 
postulabat 'Trachelio 
$ : Speras tibi 
Multum futurum sirpe, et Laserpitio? — Pravr, in Rudnt. Act. 3. Se. 2. 
Caesar Dietator, tum eum Reipublieae thesauro (sub exordio, Belli 
Civilis) potitus est, inter aurum, et argentum, multum Silphii vel 
5 : à , 
imei nti pondus, pari cautione eustoditum , invenit (Plin. Nat. hist. 
<19, e. 15). 
