391 
Planta per longum aevum abdita mansit, veluti deperdita; a re- 
natis studiis supposita fuit a Prospero Alpino, sub Laserpitii nomine 
in opere Exoticor. l. 2. c. 15. p. 210-2. Eadem ista nostris diebus, 
sub eodem tempore, a Della Cella, et a Pacho Italis, reperta est. Haec 
ea est quam Viviani (Flor. Libyc. specim. p. 17.) Thapsiam Silphium 
nuncupavit, recognitam a Fraas Fl. Class. p. 146., et a Cosson in Revis. 
| erit. operis et Herbar. Viviani (Bull. Soc. botg. Fr. 'T. 12. 1865. p. 217.), 
pro Thapsia garganica fructibus angustioribus, alis undulatis, nonnihil 
respondentem figuris in multis cyrenaicae provinciae nummis repraesen- 
tatam. Quae res quum ita se habuerit quisque facile videt quam per- 
verse nomina Laserpitii, et Silphii, alienis et abunde diversis plantis, 
imposita sint, antiquorum insuper Siphio, Petit, Oersted, Henrieq 
judicio, semper ignoto, vel saltem dubio. Sunt qui volunt Philphium 
scripsisse Graecos; cf, Duret Hist. pl. herb. merveill., miracul, etc. Paris 
1605., ubi historiam mixtam fabulis de eo reperies. 
Antiquorum seriptorum quidam e medicis etiam, crediderunt Laser 
esse ipsam Assam foetidam, in quam sententiam cecidit etiam Walther 
(A. Fr.) Weleker, Billerb. Fl. Class. p. 13., et denuo Paulet in Stackhous. 
lilustr. Theophr. p. 10., et p. 15. Obsteterat jam Stapelius, Comment. 
in Theophr. p. 599., qui pro Laserpitio figuravit L. latifolium Auctor. 
junius, et ex horto erutum. Linnaeus pro L. Siler. suum designavit. 
Sprengel olim putavit eum esse Ferulam tingitanam: Hist, r. hrbr. ps. 
35, 39, 84. etc., ast dein iste in Viviani sententiam cessit, Comm. in 
Dioser. 2. p. 529. Desfontaines, Fl. Atl. p. 254. (t. 72.) describit La- 
serpitium. gummiferum ceu Laserpitium antiquorum quibusdam. Postea 
in Plinii edit. Lemaire, V. 6. p. 465-76., Excurs. 3. de Lasere vetere 
disceptaus, eum plurimis aliis, ad Ferulam Assam foetidam sese con- 
vertebat (ann. 1829). 
Denique Gussone, Sicil. Syn. p. 359 b (quem cum dubio suscepit 
DC. Pr. P. 4. p. 202), suffragante Dierbach, Flor. Apic. p. 74. 112. 
(ult.), de Silphio, et Lasere eam ampleetere sententiam, quae nos du- 
ceret ad varietatem Thapsiae garganicae, cujus speciei fama nunquam 
inelaruit. Pacho (assequente Barth) pro Laserpitio antiquorum stirpem 
designavit ab eo in Cyrenaica, et Marmorica regione inventam, cui 
nomen Las. Derias fecit, e nomine Arabo nostri aevi; ef. Voy. Marmar. 
Cyren. ete. Paris 1821. p. 54., et p. 247. seq.: hoc nomen in libris 
botanicorum non adhue receptum fuisse comperii: repulsa ab aliis 
planta Derias, aut Drias nuncupata, utpote quae pro venenata reco- 
gnita est. Fuerunt etiam fratres Beechey (Voy. coast. Afr. 1828) 
qui considerationem de. Lasere exeruerunt conversi in plantam tripe- 
dalem, affinem Dauco, similem figurae de Silphio in nummis Cyrenaicis, 
Isti speciem botanieo more determinare ausi non sunt, sed suspicari 
potest, eam cum illa Ttalorum, Prosperi Alpini, Della Cella, et Pacho, 
identicam esse. 
Demum sat dilueide ab Oersted explanatum est agi de Umbellifera 
specie cum ssa foetida congenere, habitu eongesto, ut Xatartia, ac 
Angelica pachycarpa Lang., ambabus sub nomine Narthicis Falconeri 
abreptis, N. Assa foetida, et N. Silphium. Hasce stirpes, cum antiquis 
Graecis, et Romanis, Silphium officinale, et S. cyrenaicum iterum nun- 
cupare ego maluissem, recognito genere Narthice, quod proximum 
Thapsiae mihi animo effingo. 
