400 
Sil. La-Peyr. Herbr.. et Lasr. latifolium bis, La-Peyr. Herbr. s.l. ; Lasr. montanum Lamk. Er 
trilobum Pourr, It. (e Llaurenti); Siler montanum Trag., Caesalp., Cale., Dod. Jacq. A. 89, 
t. 145., Plenk Ic. pl. med. T. 2. p. 67. t. 178., Reichab. Icon. C. 31. t. 1989. Matth. p. 745. 
Purg. p. 484.. Pempt. p. 310. f. 1., Lob. Obs. p. 425. f. 3., Icon. t. 717. f..2. 
1. 6. p. 195. f. 1., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 27, p. 168. f. inter., Camer. Epit. p. 505. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. Sept. In rupibus calcareis Pyr. 
medior., orientl., Ataxensium. 
egi in Pyr. aurigr. m.e la Maura supra Mijanes, die 14. Aug. 
1843. Habeo a Deville ex le Ger du Troubat. Vidi ad St. Déat, in 
m.* Esquierry, supra Gavarnie, au Cagire, etc. Habeo quoque a Deville, 
e Le. varietatem insignem foliorum lobis linearibus. 
Lacellia, sive Laserpitium garganicum Tenore Nap. p. 120. t. 22, 
ex Moris varietas est cum b ovalifolia Sprengel consocianda, quod 
judicium confirmavit Visian. Dalm. 3. n. 1227. 
Siler Plinii, Nat. h. 1. 16. e, 18. vel 31., Anguillarae, Sempl. 
p. 86., videbatur Salix latifolia J. Bauh., nec ab eo descivit Sprengel. 
Hoc judicium non omnino rejecit Fée, Flor. Virgil. ed. 2. p. F032. 
sed dubitavit, num potius pro eo haberetur S. vitellina?, sub quo 
nomine, si veritatem percipio, ipsum S. fragilem denotavisse existimo. 
Caesalpinus illud videbat in Evonymo vulgari. Recte remotiorem Paulet 
sententiam , sane contemnendam, de habendo pro Silere Oxycoccum 
palustrem Pers, reprehendidit Fée, in Plin. ed. Panck. T. 10. p. 249. 
Item Salmasius Siler prius vidit in Ricino, sed postea, hoc dimisso 
judicio, ad Salicis speciem (Vernwm) se quoque accomodavit, eum cf. 
de Homonyms, c. 66. Auctores septentrionales veteres plures Umbel- 
liferas quasdam Siler dixerunt, re non bene perpensa; quae melius 
considerata nos ducit aeque ad denominationem Linnaeanam speci- 
ficam Zacelliae nostrae respuendam, ut ad invocationem novi nominis 
pro Gaertneri genere, si in Lacelliam innexum non placet. De Silere 
Virgiliano cf. quae dixi iu. FZ, Virg. p. 105 
Lacellia cuneata (Pen. Lobel.) Nob. 
, Pen. Lob. Advrsr. p. 312-3. Laserpitium gallicum G. Bauh. Pin., Tournf. Elém., Inst., L. 
Sp., Loisel. Gall. ed. 2. p. 201. n. 4., Bert. 3. p. 394. n. 4., Spreng. l.c. p. 624. n. 12., Moris Sard. 
2..n. 550. Dc. Pr. P. & p. 205. p. 8., et cam Dub. p. 214. n. Herbr., 
Lasrp. tenuifolium Rivin. Lamk. Ill. t. 199., Gaertn. Pr. Sem. pl. 2. p. 31. . f. 5. (1.), Rivin. 
Pentp. irr. t, 22., laxior., Reichnb. Icon. C. 31. t. 1906. Lob. Icon. t. 702. f. 2., Dalech. Hist. pl. 
Lugd. p: 731. fig.; cum Tabern. imit. a Pen., Lobel., Pluk. Phytogr. t. 198. f. 5., et 6., cum t. 199. 
f. 1. fol, J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 27. p. 137. f. 1. Garid. Aix p. 270. t. 35. fol. latior. 
Q Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. Per region. mediterr. cum Olea, 
quam aliquando superat, rupes calcar. praediligens. 
egi in Pyr. Árag. ad Iaca, secus le Gaz die 23. Jul. 1858., in 
Pyr. orientl., Cerdaña, ad Llo, die 31. Jul. 1831. Habui ex le Pech 
de l Agnelo ad Narbonne a Delort. Observavi ad Roncal, in m.* Peña 
Barri ad Salvatierra, ad Murillo Gallego, San Cosme de Guara, sub 
San Victorian (Sobrarbe) ad los Mulinos , in Valle de Andorra, ad 
Villefranche (Conflent), ad Narbonne, ete. In Sierra de S. Domingo, 
Pyr. Arag., vidit Asso Arag. Mant. Praefat. p. 6. 
: j : 
Teste Faure (Excurs. botq. 1858) reperta est species ad les Eaux 
chaudes Vallis Ossau; aut hoe non est verum, aut planta ex Hispania 
inlata, fortuito ibidem lapsa reperta est, 
„yarlat in loco natali, sed magis adhuc eulta; tunc tyronum mentem 
facile ad erroneas sententias perduceret: cf. Cl. Royen observationes, 
Flor. Leesd. Pr. p. 101.2. n. 9. 
P. 27. 
. Dod, 
; Clus. Rar. pl. h. 2, 
* 
