402 
Willk. Hisp. Cavan. I«. descr. 2, p. 1. n. 110., Gaern. Fr. Sem. plp. 80. t. 90 f. (2.); Reichnb. 
Ic. C. 31. t. 2056. f. 1, 2. lusus; Gerard. Gall. Prov. p. 217. n. 4. t. 10., J. Bauh Hist. pl. 3; 1. 97. 
p. 8i., Chabr. Sciagr, p. 394. f. 1., Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 9. p. 308, t. 14. f. n. 9 
Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In litore orientali. 
Legi in Pyr. Catal. ad Rosas, die 3. Jun. 1851. 
Daucus litoralis Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 65. t. 972. adeo 
similis est huie speciei, ut primo intuitu eum sumpserim pro ma- 
ritima evolutiore. Illum ad varietatem b D. maritimi L. Mant. al- 
latum video a DC. Pr. c. p. 210. n. 1. 
Vidi meam plantam e Rosas peculiari nomine salutatam, mihique 
dicatam a Philippe, F}. Pyren. (1859) p. 407., qui O. maritimam Koch 
recensuit quoque in p. 406., quam dicit a me communicatam anno 
1846 ex Prades Pyr. orient., quod certe a veritate aberrat. Haec 
scripseram, mox (die 29. Maj. 1862), explorato Philippei Herbario, vidi 
O. Bubaniam e Rosas referre plantam adultam, fructificantem; O. ma- 
ritimam e Port-Vendres (neque e Prades!) eamdem esse speciem, senio- 
rem, vero, et flavieantem; de re cito persuasus Philippe, illico falsam 
speciem jactu calami delevit. 
Daucus Galen., Lobel., Clus., Tournef. Procul dubio D. Carota 
Neoterie. respondet Pastinacae Dioscoridis, neque ullus Anazarbei 
Daucus in neotericorum genere ita nuncupato cadit. Attamen quum 
D. agrestis Galeni habeatur pro Carota Romanorum, quae olim in offi- 
cinis Daucus dicebatur, hine rationem sufficientem pro vertendo nomine 
recepto non reperii. Sed si in Daucum insistere minime placuerit, tune 
sumatur Staphylinus (cum Trago, Caesalpino, Rivino) ex Plinio, vel 
arota pe Lobelio, et antiquis pluribus, nee non cum Ruprecht 
; 66. 
Ingr 
Daucus vulgaris (Theophr.?, Dioscor., Plin., Apic.) Clus., Ray, Zannieh. 
Theopbr. Hist. pl. 1, 9, c.t, Diosc. l. 3. c. 52., Plin. Nat. h. 1. 25. c. 9. vel 64.. Apic. Ops. cond. 
L-2. e-ti. D. Carota L. Koch . 843., Bert, 3. p- 1560, n. 1., Gaud. 2. n. 626., Moris Sard. 2. n. 557., 
De Notrs. Reprt. Fl. Lig. n. 816., Spreng. l.c. p. 473. n. 1., DC. Pr. P. 4. p. 211. n. 9., et cum Dub. 
p. 215. n. 4., Timb. Variatns. plants. Toulous, P. Car. La-Peyr. Herbr., D. mau- 
rianicus All, Willd. Ber. Pr., DC. Fr.. et cum Dub. etiam; D. maximus Godr. Gr. Fr., e loco Per- 
pem D. serratus met Tim^al; D. hispidus Gilib. Exerc. hyt.; D. agrestis Galen. Alim.; 
s e ertn. G É,. i 
J DD., F * SQ, 
linus sylvestris Caes. Engl. Bot, v. 17. n. 1174., Flor. Dan. t. 723., Schk. Handb. t. 61., Flor. Batv. 
V. 2. t. 93., Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 79. t. 90. f. 4., All. Pedm. n. 1381. t. 61. f. 1., Jacq. Hrt. Vindb. 
: : ZI. B . 104., Wi ^V ET. f. 7. anal. 
1 Z . 
bot, V. 1. p. 130. t. 50., Rivin. Pentp. irr, t. 28. ria k g 31 is pA p. 748., Camer. 
9 di dendi Tabora- Krtb. p. 195, Icon. t. 76, f. 1., Fuchs. Hist. st. p. 683-4. vix., Lob. Obs. 
5 n x e 1, 2, 3., Icon. t. 729. f. 4, 9. et t. 723. f. 1., Dod. Pempt. p. 678. f. 2, 3., et p. 679. fa 
t T3. T $i "x h. p. 440., J. Bauh. Hist, pl. 3. 1. 97. p. 62., Moris. list. pl. Oxon. 3. S. 9. p. 305. 
ego vidi in ipsius Coderi Herbario, 
ariant fractus ovales, ellipsoidei, vel ellipsoideo oblongi, ut Timbalio 
palam constitit. Obvenit aliquando floribus omnibus violaceis, medio 
saturatiore, ut vidi ad Jaca, ad Villajuiga, ad Elne, Sed non semper 
