407 
() Flor. Apr. Jun. Fruct. Maj. Jul. In agris ealidioribus, in ve- 
pretis, ad viarum margines, in ruderatis. 
Legi in Pyr. Navarr. supra Pamplona ad Egues, solo calcareo, die 
13. Jun. 1844. Lectam ad Vic a Corbin habeo a Deville. 
Varietas illa fructu P dc (quod in praecedente specie ali- 
quando observatum est) de mericarpio exteriore setis aculeato, inte- 
riore muricato, magis convexo, et saepius fertili, de qua loquitur DC. 
Pr., mihi potius generalis, sive communis plantae status videtur; aeque 
alienam a mea P exprimunt phrases specificae, aut descrip- 
tiones datae a L. Sp., p. Carn., Lamk. Fr., Desf. Atl., Sm. Tu 
Fl., Koch Syn., Marsch a s A aie Taur. Caucas., Brot. Lusit., Lestibud. 
Belgiq., Savi Etr., Blaff, et Finger. Germ., Moris Sard., Bert. Tt. Ledeb. 
Ross., Hook., et Arn. Br. FI. ne de re generatim recognita inutilem 
aliorum plurium enumerationem prosequar. Oho prodigiosa varietas 
umbellis radicalibus, Bréb. Fl. Norm. ed. 4. p. 129. 
Trib. 10^ SCANDICINEAE Koch. 
Wylia Nob. Scandix Aneiote non Patrum 
Scandix Dioscor. l. 2. c. 167. erat planta oleracen, quales neote- 
ricorum species non sunt. Plinius, Nat. . 22, c. 22. vel 38., Scan- 
dicem cum Anthrisco ferme similem dicit; "Galeno, et Paulo JEginetae 
Scandix fuit herba similis Cerefolio. Alibi Plinius scHbib L 2L. e. 15. 
vel 52., Scandicem dici ab aliquibus Tragopogon, et folia croco jud 
lima esse praeditam; patet ergo hujus vocis duplicem usum a Plini 
faetum fuisse. Nonne antiquorum quorumdam Scandix responderet un 
folio vulgari? Quocumque modo, nomen adeo ambiguum dimittendum 
fore ratus sum. Diti voluissem. Aciculam Italorum , ferme suus 
nostri gener oprium 'nomén; sed restiti , quum viderim Acicula 
penes Diutterideti inter Seandicis synonyma, nomine a Romanis adhi- 
bito. Si quis credere vult, hoc vocabulo comprobari indentitatem nostri 
generis cum Scandice Dioscoridis, spectata et Honorii Bellii ad Clusium 
relata, quae eum laude commemorata fuerunt etiam a Sprengel, Comm. 
in Dioser., credat; ego nequeo. Confugi ergo ad Hoffmanni nomen, 
quo ille usus est pro altera bujus generis sectione, quandoquidem 
generis lacerationem pati nequit. 
SECTIO 1.* PECTEN Dv». 
Wylia Pecten Veneris (Plinii, Matthioli) Nob. 
Matth. in edit Mea ee p. 316. Pecten Vener. Plin. Nat. h. k.. 6. 2 v. 144. Scandix 
decere yey Dod. Ovid. Montalb., Ko "i . 9406. n. t DAS P. 199. Bl. t 
2. n. 669., Moris Sard. ra "ir , Spreng. l.c. E 501. , DC. Pr. de EA n. 2. el Lu » 
a . Pact. . He - B. 
Flor. Dan. t. 844., Jacq. A. T. 3. p. 55. t. 903., THoffn. melle uu rene E: fr., Gand, ans 
t. 6. fr., Rivin, Pentp. irreg, t. 38., Sabb. Hort, Ron ii., eene d „Sem. um D 
85. f, 8., Reic : 1.3 5» s Máoul, Matt 
t. 85. f, 85. f, 8., Reichnb. Ic. C. 31. t. 2029. f.a Decs 
p. 527., Camer. Epit. p. 30i., Dod. Purg. p. $02. , pt. p. 701. f. rends ES oe "m HE E rÍ 
Icon. t. 726. f. 9. Tabern. Krtb. p. 288. f. 1. Teon, t. 9. . 1., J. Bauh, Hist. 1. 
Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 9. p. 304. Jf A4. 
(2 Flor. Mart. Maj. Fruct. Maj. Jun. 
