408 
Legi in Pyr. Arag. ad Jaca, die 3. Maj 1845, in Pyr. Catal. ad 
San To iu de Guixols, die 6. Jun. 1860, — vidi ad Sarrià, 
Gerona, San Pedro pescador; in Pyr. Corbar. sub m.* San Vinctor ad 
el Single, solo calcareo, die 7T. Jun. 1852. Habeo a Deville, ex Nestie; 
a Timbal, ex le Cap Cerbera velutinam; hune cf. Abrs. or. p. 39. 
Herba inodora. Non vidit Duby involueella saepius bifida, rariüs 
integra, aut trifida occurrere. Figura Flor. Dan. non adeo bene cum 
mea stirpe quadrat, — plantam glabram, foliorum pinnulas bre- 
vissimas, stilos divergentes, externos petalos, prae nostris, breviores. 
Num duae i insignes veitéintus, aut species, laterent sub Sc. Pect. Vener. 
Auctor. e sea tempore suspicabar 
Pérspicuum est, ex relatione Matthioli , imo ex ipsius Hermolai 
Barbari ot, Corollar. e. 371. , vidisse istum in Graeco Dioscoridis 
exemplari depictam talem stirpem, quam unam aut alteram e nostris 
speciebus certe referebat. Et dicunt vile esse olus, quum Aristophanus 
Euripidi poetae jocose objecerit, matrem ejus olitorem non olus legi- 
timum, sed vilem scandicem venditasse. Sed mihi repugnat stirpem 
inter herbas, et cerealia saepe latitantem, nullius odoris, nullius usus 
apud homines, cujus etymologia sonat superemineo, ipsam esse Scan- 
dicem, parvi, si velis, attamen alicujus usus, et animadversionis penes 
Graecos, commemoratam etiam à Theophr. Hist. pl. l. 7. c. 8. Aliam 
a Boehmeri (Lex. r. hrb. p. 180.) diversam etymologiam suscipit Theis 
(Glossair. botg. p. 420.), quae forte quibusdam acceptior erit, Demum 
ad meam sustinendam sententiam non parum valet, ni fallor, herbam 
sub alio nomine, ut supra citavi, indicatam fuisse a Plinio; Nec "Scánilüt; 
neque Pecten Veneris memorantur a Geoponicis Latinis. 
Wylia hispanica (Boissier) Nob. 
erg mE cit. Scandix hispanica Boiss. in Ann. Sc. Nat. Par. Ser. 3. T. 2. (1844) p. 57. 
n. 222., Voy. bolg; Hep. Add, corr; p. 1 735. 
O Flor. Maj. Fruct. Jun. In Pyr. Corbar. 
Habui de Pyr. Corbar. Narbonne prope a Timbal. 
A superiore differt: « Involueri phyllis integris, minimis, fructu 
pollicem, aut semipollicem tantum longo, rostro semine triplo, nec qua- 
druplo longiore, angustiore, convexo, nec complanato , stilis terminalibus 
brote, nec lin. 3-4. longis » ete. Boiss. lc. Ann. p. 5 
c. Pect. Venr. b glabresc. Guss. Pl. vase. Inar. p. 150. inter 
hane, et praecedentem speciem, intermedia diceretur. 
SECTIO 2. WYLIAE VERAE ex Horrw. 
Wylia australis (Benincasa, et Todeschini) Nob. 
Benincasa. in Creta 1590-1., ex Bauhinis: hepna a = Honor. Bell. in gvi ad Clusium, 
ls. infr. cts. Scandix australis L., Koch p. 346. (9 p. 200. 5; 9.; Mor mote i n. 
542., Spreng. Lc. p. 502, n 2., DC. Pr. P. d, p, 221. wi "oen no M3 E mb. 
phytlg. p. Sc. zranditora i-e Dalm., ex Meilr. Croat. 3 s. italica G. Bauh. in Mati di 
iridis ceca. . Bau lor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 78. t. 285., Hoffm. Umbellfr. p. 5. t.4 
e NS b pim x 34. t. 2030, » Garid. Aix p. 401. t. 89. Column. Ecphr. p 89-1. lig. in 
k hd ren p". h. 1s E ie adem Ger. Emac. p. 1040. , G. Bauh. Pr. ps p: 2. ei 
G. Š r dic uasi superiori l 3 
f nter, ea ead. J. S Paan iot p pl. . o p. ud. cum ien Co ur Fifa Terence bre Moris E. . Hist. 
Flor. Apr. Jun. Fon Maj. Jul. Per regiones mediterraneas 
cum Olea locisque ealidioribus. 
à 
