410 
aptius. » Ingr. p. 469. Absque necessitate idem  neoterieorum genus 
Myrrhoides nuncupatum faerat ab Heistero, Catal. pl. hrt. Acad. Juliae 
1192. p. 15. 
Cerefolium sylvestre (Fuchsii) Rivin. 
Fuchs. Hist. st. p. 525. Anthriscus sylvestris Hoffm. Umbell., Koch p. 946. n. 1., Godr. 
Gr. Fr. p. 742., Gaud. 2. n. 670. Chaerophyllum sylvestre L. Bert. 3. p. 204. n. 2., Spreng. l.c. p. 521. 
n, 2. (quorund. veter. svns. excls.). Anthr. svlvestr., et A. torquata DC. Pr. » 4. p. 223. ns. 4., et 
1. (expurg.a svn.a) et cum Dub. p. 239. ns. 1. 2.; addita A. Cicutaria DC. Dub. Ibid. n. 3. (non Vill, 
ex Jordan), teste Gren, Jur. p. 337. Chaeroph. sylv. La-Peyr. Herb., et 
is sylvestris B»nth. Cat. ps. 71. zx t 
PI. Schimpr. Abyssin. ex Richard Abyssin., Chaerophyllum aureum Gilib. Herbr., ex Balb. Fl. Lyonn., 
C rc nthr i n A. rupicola God. Jur., A. nemorosa 
» eX Trautv., A. minus Pourr. ex Gren., W., W., F., N. ab Esenb. Pl. offic, 3. t. 4. Jaeq. A. 
2. p. 91. t. 14 » 2, n. 
t. 379., Schk. Handb. t. 73., Hoffm. Umbellfr. ps. 40., et 46., e 40. 
Dan. t. 2050., Di 1:40, Es g v. 11. n.. 759. urt, Fi. 
V. 1. t. 36., Rivin. Pentp, irreg. t. 44., Plenck Ic. pl. med. T. 3. p. 13. t. 208., Gaud. Lc. t. 6. fr., 
Gmel. Fl. Sibir. p. 210. n. 96. t. 49. f. c, d, fruct. scabrid. Reichnb. lc. C. 31. t. 2024. (sic), cum 
vars. alpestr., tenuifol. tbs. 2995, 2096. f. 2. quae me non suadent. Fuchs. Icon. ed. 1545. t. 298.. 
Dale » Hist. pl. Lugd. p. 761. f. 1. Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 9. p.903. 1,5. 1.11. $. 3; 8 
e, t. 1177. ; 
91? Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Roncesvalles, die 14. Jul. 1844; in Pyr. 
Arag. ad Jaca, die 8. Jun. 1845; in Pyr. Catal. ad Setcazas, die 29. 
Jul. 1846. Habeo a Deville ex Magnac. Frequentius obvium per Pyr. 
septr.; in Pyr. merid. observavi in valle de Aezcoa, ad Pamplona, 
Aboy, Verdun, Salvatierra, Jebra. 
Radix dauciformis; mihi videbatur biennalis planta. 
Stirps variabilis; specimina ad Roncesvalles lecta facile pro statu 
C. torquati recognoscenda ; quae e Jaca eduxi fructu C. sylvestris, 
petalis valde inaequalibus, exterioribus radiantibus, C. torquatae, ina- 
nitatem hujus distinctionis speeificae mihi ostendunt. De hac ne verbum 
quidem fecerunt Bertoloni, Gaudin. Sed de ejus legittimitate specifica 
dubitarunt expertissimi Koch, et Kirschleger Alsat. p. 337. n. 25 
eamque rejecerunt Godr. Gr. Fr, p. 742., God., et Gren. Jur. (ps. 300., 
et 351. Lindemann, quibus plane assentior. 
ürpem reperii ad Setcasas, loco sub-alpino, cum Polygono alpino, 
Cirsio rivulari, Epilobio Gesneri; vidique iteram atque iterum ad Ar- 
geles, Cauterets, Bagnères de Bigorre, Ustou, ete. individua in quibus 
deficiebant setulae in apice pedicellorum ad mericarpiorum basim, 
quod conveniret cum observatione Kochiana; sed alibi hoe idem per- 
cepi in plantis loco mitiore enatis, contra ipsius Kochii observationem; 
ex hoe palam fit agi revera de re mutabili , Sed cujus lex vel eausa 
non adhuc plane innotescit. 
. Myrrhis bulbosa Al. Fl. Pedem. 2. p. 29. n. 1374. (nec 1373., ut 
citant DC., Poir., Schult.) ad suum Chaerophyll. torquatum. relatum 
est a DC. Fr. 5. p. 505.; Balbis in litteris ad Schultes (cf. Syst. Vegtb. 
V D; p DIE n 10.) seribebat, se in suspicionem incidisse, num foret 
Chaerophijlli hirsuti varietas? A Bertoloni in Fl. Ital. prorsus omit- 
titur. Loiseleur, Fl. Gall. ed. 2. p. 208. n. 6., serviliter ex DC. Myr- 
rhidem torquatai recepit, quam male inter M. bulbosam Spr., et M. 
Bunium collocavit , perperam insuper illam Sprengelii faciens, quum 
stirps a Sprengelio spreta fuerit, asserente Schult. Lc. n. 10., qui ejus 
