411 
Liceat sub hae specie referre Darkhauseni (Gottl) observationem, 
quamvis parvi sit. « Posset forte... in Chaerophyllis ex flosculis cen- 
tralibus pedicellatis vel sessilibus, fertilibus vel abortivis characteres faciles, 
et certi desumi » Fase. pl. Fl. Lyp. (1115) p. 14. Pharmacopolae plures 
in Sobrarbe, Valle de Llerp, et Isavena, hane suscipiunt, et venditant 
speciem pro Cücuta officinali! Conio maculato Auctor. 
Cerefolium vulgare (Columnae) Nob. 
Column Ecphr. p. 110, 112. fig. Anthriscus vulgaris Pers. Syn., Koch p. 347. n. 6., Bert. 
3. p. 194. n. 1., Gaud. 2. n. 672., Moris Sard. 9. n. 540. , Spreng. l.c. p. 524. n. 1., DC. Pr. P, 4. 
p. 224. n. 8., et cum Dub. p. 239. n. 5. Scandix Anthriscus L., La-Peyr. Herbr., S. hispida Gilib. 
Exerc. phyt. Jacq. A. 2. p. 35. t. 154., Engl. Bot. v. 12. n. 818, Curt. Flor. Lond. ed. Grav. V. 2, 
t Fl. Dan. t. 863., Fl. Batv. v. 4. t. 258., Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 83. t. 20. f. 6. (2.), Hoffi 
- t. 1. f. 24. fr. sem.; Dietr. Fl. Bor. v. 9. n. 648., Reichnb. Ic. C. 31. t. 9029. f.ae 
» 2. Rivin. Pentp. irreg, t. 35. J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 27. p. 181-2., Moris. Hist. pl. Oxon, 3, S. 9. 
303. t. 10. f. 2, n. 2. 
(2 Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. Rarius in Pyr. septr. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Domefio die 29. Maj. 1845; in Pyr. Atax. 
sub Bugarach l.d. la Roca Falconera, die 16. Jun. 1859. Observavi 
ad Sanguessa, Jaca pontem de Savinianigo, Vinies, Verdun, Beral, 
le Perthus. 
Ex hae praecipue specie elaborata fuit Myrrhoides Heisteri, l.c., 
Fabric. En. pl. hrt. Helmst. ed. 2, p. 66.; a quibus descivi eo quod, 
ipse Heisterus Myrrhidem Scopoli Chaerophyllastrum nuneupaverit, et 
Belliam temulam, ut videtur, Myrrhidem dixerit. 
etalorum insertionem infideliter delineatam in Engl. Bot. declarat 
ipse Sm. Engl. Fl. 9, p. 46. The ete. 
Bellia Nob. Chaerophyllum L., Receutior. Istud exortum a Chae- 
rophylo, Cherephylo (Add. edit.) Columellae, Re rust. 1. 1I. c. 3., Cult. 
hrtr. l. 10. v. 110., detineri nequit ad genus, e quo species princeps 
migravit, ut ad aliud transiret. Neotericorum insuper genus hoe no- 
mine insignitum species continet, quae a veteribus neglectae fuerunt, 
vel quae hodie etiam in usum oeconomieum non adhibentur. Chaere- 
folium Plinii, Paederota apud Graecos ex eo (quod nos in eorum libris 
de re herbaria pertractantibus memorari non videmus) notum ex 
Orpheo, gemmam Opalum venustatis causa apud eos Paederotam nun- 
eupari; Nat. h. l. 19. c. 8. vel 54., obseurissimum semper fuit, et erit, 
nomine, absque descriptione ulla memoratum, eo synonymo adhuc magis 
conturbato, quia apud Plinium ipsum repetitum habemus ad Aeanthum 
(Plin. Nat. h. 1. 22, e. 10. vel 94.), et Paederos inter Acanthi syno- 
nyma recensetur a Dioscoride. 
Fuit etiam (cf. Dalech. in Athen. Deipnos 1l. 14. p. 422.) Unguentum 
JEgyptiacum Paederota dietum, quod conficiebatur e floribus Spinae, 
vel Acacíae aegyptiacae (Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 161. f. 1.; Acacia 
vera (Hipp., Theoph.) J. Bauh., Willd., quae Acantha Hippocratis, 
Acanthus "Theophrasti videtur). 
Porro Paederota Pausaniae (Descr. Graec. l 92. e. 10. ed. Lips. 
p. 135.) a quibusdam relata ad Teucrium boeticum (cf. Ambros. phytogr. 
P. 014.) inter scriptorum deliramenta censebis, nam stirpem Graeciae 
indigenam nullus declaravit, Sibthorp, Grisebaeh, Bory, Chaubard, 
Bentham. Caeterum quis audebit firmo calamo declarare speciem, cuju 
folia modo cum iis Fagi, tum cum illis Quercus Ilicis, tune Q. vul- 
garis, et Populi albae etiam a Pausania comparantur ?. 
