412 
Nune surgit Bonarota Michelii nobilem sibi vindicans situm a Pae- 
derota Botanicorum recentiorum injuste usurp atum. 
on vulgi nomen, cujuscunque speciei in genere proprium, facile 
in latinum vertendum, nee Auctoris synonymon substituendum video. 
o facilius animum indulsi ad celebrandam memoriam viri de re her- 
bar a magnopere meriti, et genus Be//iam nuneupavi in honorem Hooe 
Bellii Italo- Vicentini, M. D., qui plantas sagaciter observavit, quique 
graecae linguae in primis eruditissum , stirpes a Scientiae Patribus 
memoratas, praecipue dignoscere, et illustrare studuit, sive in Candia, 
sive in Ægypto, unde earum largam messem candide cum amicis 
Pona, Clusio, et  iratribis Bauhinis communicavit, adjectis quidem 
doctis observationibus , quarum plures sperni nequeunt absque veri- 
tatis contemptu. 
Bellia temulenta (Tabernem.) Nob. 
Tabernem. Krtb. k 284. f. 1. Nisi forte Ruellii, aut E v. infi f dig tg ipis temulu 
L. Koch Ji e n. 1., Gaud. 2. n. 667., Moris Sard. 2. 538. , Dc. Pr. 4. p i (dés ot 
Dub. p. 238. m. 3. Myrr rhis temulenta Sm., Bert. 3. 213. n. 5. M. temula F. 5 514. n. 11. 
Chior toinak ia- Poyi, Herbr.; Ch. aene G. Bauh. Basil., et Pin. . Ch. ina Mod Gilin, pus 
m Jac p. t. 65., Engl. a ME 22 n. 1521., Curt. Fl. Lond. ed. Grav. £s 
and. d s e 8. fr. bra Dan. t. 918., Dietr. Fl. Bor. v. 40. BG TIKSBIECOBMV.Cy 0. Lb aee. "Mfg 
Fr: Sem. pl. p. 109. t. 23. f. 10. (3). Holtm. ^mbeilfe: p. 33. par d Rivin. Pentp. 
irreg. t. 49., Schk. Handb. t. 80. f. 691. fr., Reichnb. Ic. 31. 2016. "Tabern. Icon. t. 94. f. 1., Ger. 
Emac. p. 1038., J, Bauh. Hist. p i E T L 39. f, .1,.2.5, bloc. Hist. pl. Lugd. p.791. f. 2., Moris 
Hist. pl. Oxon. 3 S. 9 p. 302, LE 
C) Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug 
Legi in Pyr. septr. med. ad St. Agne prope Toulouse, die 18. Sep 
1852; in Pyr. Catal. ad Arbucias, die 1. Jul. 1851. Habeo a Deville 
ex Mauleon (Barouss 
ce currit raro oaile immaculato; vidi tamen, viditque Pollini, Fl. 
Ver. n. 559. Suspicari posset de hae specie effatum fuisse Ruellium sub 
sua UM De vie Stirp. l. 3. c. 44. p. 104. lin. 16. Ex G. Bau- 
hino, Pin. p. 152. n. 2., pertinet ad nostram stirpem Dauci sylvestris 
genus Gesn. Stirp. Append. ad Hrt. crt. 291. vers.; ast mihi plura repu- 
gnare videntur in descriptione radicis, atque foliorum; praecipue vero 
quum dixerit « Aliquot jam annis in hortum mihi durat. » Quod a planta 
biennali refugit, ut fugiunt sapor et odor Pastinacae in plantae partibus. 
Bellia aurata (Penae, Lobel.) Nob. 
Pen. Lob. Advrsr. ES sin, m AUC ud A. llum aureum L, S non Mant., Jacq. À 
pue d gs n s. Gaud. 2. . 666. , boe i p- 238. n. 2, Myrrhis arem AlL , Spreng. Pr., et 
. 6., Bert. 3. p. 908. n. 2t aur. La-Peyr. Herbr., h. hirsutum Herbr. La- 
er beta Anthrise, ru icola God. (for var, poe ex eo Jur. ipi a Án — aliter ju 
dicatus; Myrrh. minor G. Bauh. P. Jacq. A. 1. p. 40. t. 64., Engl. Bot. v. 30. n. 2130.. Rupp. Jen 
ed. Hall. p. Us (n. 2.) t. 5., Gaertn, Fr. M pl. p. 109. t. 23. f. 10. (2.) Reichnb. Ye: c. 31. t. 2017. 
Lob. Obs. p. 423. f. 3., Icon. t. 734. f. 2., Moris, Hist. pl. Oxon. 3. S. 9. p. 301. n. 2. 10. f. n. 2 
infer. Tabern. [94 p. 292. fig., Icon. t. 98. f. 1. (ima pars pl. tant.). 
9; Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. In mo 
Legi in Pyr. aurigr. jene Ax ld. PeR die 20. Jul. 1840. 
Habes. a Deville e Caut 
Vidi ad Camprodon sn maeulato, et glabro praeditam; maeulae 
in altera parte eaulis copiosiores; folia glabra in pagina superiore, in 
inferiore ad nervos, et ad marginem, cum petiolis pilosis; pili in 
hisce quoque partibus rariores eveniebant in foliis superioribus, et 
folia etiam eum illorum petiolis prorsus glabra conspiciebantur in 
