426 
simam accedebat, quam ista, Nollem et O. pyrenaicam Willk., et Costa, 
quam ille Pug. n. 16. affinem dicit O. viscosae, et cenisiae (parce com- 
parationi de tam dissimilibus plantis!), repertam in sylvis Vallis de 
Aran, ad basim Maladetta sitae a Costa (sic loco falsissime indicato), 
ipsam quoque nil esse nisi alterum lusum ejusdem semper speciei, adeo 
illa accedit formae modo indigitatae, ut et plantae a Deville lectae 
ad Cazarille, habitae pro varietate g Perusiana a Godron, et cujus 
distinetionem ferme invitus recepit Grenier (in litteris ad Deville). 
Varietati eae Perusianae relata est a Godron On. picta La-Peyr. Hist. 
abr. pl. Pyr. n. 409. (non Desf.). Reapse La-Peyrouse in suo Herbario 
Pyrenaeorum veram habebat Desfontainesii speciem, inter Cl, Auctoris 
dona, ut puto, acceptam. Caeterum stirpem suam ille indicavit ad St. 
Déat, et forte eamdem ac meam ibidem observavit; sed O. pictam 
Desf. inter plantas pyrenaeas recipere, ut actum est a Timbal Bull. 
Soc. botg. Fr. T. 11. (1864) p. 146., hoc errori adscribere minime 
dubito, e manca qualiscunque geographiae botanicae notione. 
Repertum item est ad Ladiver, prope St. Béat in campis saxosis, 
monstrum O. Natricis, pistillo in folium mutato, quod ego prius vidi in 
Herbario La Peyrouse, qui de eo loquutus est sub sua O. ingui l.c. Suppl. 
p. 98., quodque mox (die 15. Oct. 1844) habui ab humanissimo Mon- 
tané de Herbario Parentau, qui fuit verus detector monstri citati, neque 
Marchant, qui La-Peyrouse misit, et Bentham donavit (ut iste declarat 
Cat, p. 108), e speeiminibus ab ipso Parentau acceptis. Ħoc omnino 
fugerat Moquin Tandon, cui ego demonstrabam Tolosae, ineunte anno 
841., ut ei valeret pro undique a se collecta Teratologia. Eadem 
observatio de Loto, et Rosa (speciebus non indicatis) latuit Moquin 
quoque, quamvis reperiatur in pretioso Ludwigii opere Instit. Regn. 
Veget. (Lipsiae 1742) p. 213. § 522., ete. Eamdem monstrositatem - 
in Trifolio suffocato notavit Bromf. Fl. Vect. p. 122. n. 8. 
Ononis ramosissima (Grisley, Tournf.) Desf. Atl. 
O. non spin. fl. lut. perenn. Grisley Virid. Lusit. n. 1083., Anon. non spin. fl. lut, varieg. an- 
gustif. in maritim. cresc. Tournf. Elem. botq. p. 326.; Tournf. Inst. p. 409. Bert. 7 388. n. 19., 
Moris Sard. 1 262., Mut. Fr. 1. p. 238 
1 
3 P ort. . . 
. n. 1 *, et p. 487. O. arenaria DC. Cat, hrt. Monspel. (1813) p 128. 
n. . O. ramosiss, et O. arenaria DC., et cum Dub. p. 119. ns. 3, 409., et Herbr., ex Desf, O vi- 
scosa La-Peyr. Herbr.?, et O. pinguis La-Peyr. Herbr., quoad specimen?; O, hispanica L. fil. Suppl. 
ls 324., O. c nk. Dict., non ex Brotero; itemve Cambess. Balear., et Fl. Graec., ex Boiss. 
evidenter). O. heterophylla Scheele? Linn. V. 95. Desf. Atl. 2. p. 142. t. 186., Sims apud Curt. Bot. 
Mag. t. 2450., Brot. Ph i C0. 4. pub t E 
Barr. Icon. t. 775., et t. 1104., et t. 1105., de quibus cf. Obs. p. 74. ns. 833, 836, 837., Cupan. Panph. 
Sic. t. 141., ex Guss. 
9, Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In litore orient., vel huie 
proxime. : 
proxime 1n valle de Aro, ad San Feliu de Guixols, ad Figueras. 
Planta generatim diffusa, prostrata, datur erecta, et talis est mea 
e San Pol, qualis a Desfontaines describitur; apud quem delineari 
video folia angustiora prae iis speeiminum meorum e Rosas. Caeterum 
Desfontaines descriptio quadrat, etiam de vexillo venis purpurascen- 
tibus striato. Pedunculi exsiecati, et indurati speciem spinulae simu- 
la ant, et planta rigida occurrit, ut sunt pleraeque eorum, quae in 
arenis apricis, et calidioribus plagis proveniunt. Negari nequit inesse 
quamdam afrieanam faciem in hac stirpe, praesertim in adulta aetate 
