428 
longioribus pilis glandulae saepe deficiunt, quod ad ultra sternendam 
validitatem specificam O. arachnoideae La-Peyr. non parum valet. Caulis 
crassiuseulus ab ima basi ramosus. Pedunculi matici, sed ad articulum 
macula interdum reperitur, quae nisi attente intuearis pro rudimento 
bracteae accipies. Vexillum luteum, sed extus purpurascens, intus striis 
purpureis pictum, eo, alisque abreptis, remanet flos cujus formae per- 
feete respondent eae Pedicularidis rostratae. Laciniae calycinae latiores 
prae aliis hujus generis speciebus, etiam sub anthesi, ita ut character 
genericus de calycis laciniis linearibus ex Linnaeo, et Jussieu susceptus 
à Loiseleur, DC., Duby, Mutel, Savi, Boreau, Moris, Delastre, Bluff et 
Fingerh., Spenner, Cosson, Germain, Brébisson, vix recipiendus fuerit. 
eque stamina monadelpha dicta melius eonveniunt, nam stamen de- 
cimum, si liberum non est, saltem facillime ab aliis separatur, absque 
ipsius filamenti laeeratione, adeo laevis est illius conglutinatio, quae 
interdum fit in uno tantum latere, aut etiam nullimode efficitur. Hine 
0. 
ium non adhue remotum est, num O. Morisoni Gouan lll. p. 
41. e Canariis eadem planta fuerit cum O. Morisoni Ejusdem Gouan, 
Herboris Montpell. p. 4T., et inde eum O. pubescenti L., quem nos 
etiam legimus in agro Monspeliensi. Quoad Morisoni locum a Gouan 
in Ill. relatam (Hist. pl. Oxon. 2. p. 169. n. 5. illum ego rejicere 
non dubito, Quid sit revera difficile dictu, quia stirps a Morison ni- 
mium concinne descripta, nec figurata est, ejusque patria ignota, nam 
reperta tantum fuit in hortulo botanico cujusdam Episcopi Angli, 
nomine Compton Henr. (cui Comptonia L'Herit.) Voluissem dubia a 
DC., Fl. Fr. 5. p. D51., et Prodr. 2. p. 160. n. 19,, exposita serio 
examini sibi sumpsisse Auctores Florae Canariensis; sed isti Gouani 
locum omnino praetermiserunt. 
n. viscos., spinis carns., lut., latif., ann. Magnol Bot. Monspel. 
p. 21. a Linnaeo, ac a Willden. Sp. pl. eum dubitationis signo relata 
ad O. viscosam , mihi potius O. pubescentis videtur. Revera | Magnoli 
deseriptióo admodum laxa est, neque ea sola valeret ad dubium sol- 
vendum, sed loeus certitudinem dat, quum amicus meus optimus Dunal 
me monuerit, ad Frontignan, loco a Magnol indicato, O. pubescentem, 
neque O. viscosam reperiri. 
SECTIO 2. NATRIDIUM DC. 
Ononis rotundifolia (Penae, Dalech., Gesn.) L. Sp. ed. 1. p. 119. n. 12. 
„Cic. sylvat. Gesn. Hrt. Germ. crt. 253. b, a Dalechamp. accept., iste plantam Penae dicere. Koch 
p- 174. n. 6., Bert, 7. p. 397. n. 26., Gaud. 4. n. 1621., bc. Fr. Suppl. 4$ 2. n. 3848., et Pr. P. 2. 
dene . 22 p. 120. n. 9. La-Peyr. Herbr. Wulf. apud Jacq. A. 5. Append. p. 55. 
t. 49., Lamk. Ill. t. 616. f, 1., Sturm Heft 72., Loisel. Herb. genr.-Amat. 2, t. 119., Bot. Mag. t, 335. 
pot. Cab. t. 1496., Reichnb. Ie. C. 31. t. 9100. Gesn. Op. bof. ed. a Schmied. tab. lign. 44. T. 195, 
Lob. Obs. Fr $920. f. 1., Icon. 2. t. 73. f. 1., Dod. Pempt. p. 525. f. 3., J. Bauh. Hist. pl. 2. 1. 17. p. 
295., Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 463. f. infr. (Cic. sylv. Penae!). 
.9, Flor. Jun, Jul. Fruet. Aug. Sept. In Pyr. med. orient. editior., 
locis saxosis et eonfragosis. 
egi in Lyr. septr. med. Valle d'Aure secus Ze Riwmajou, die 19. 
Jul. 1852, Habui ex viciniis de Venasques a Duchartre, ex le Pic de 
Lisey a Deville, ex Pyr. or. de Herbr. Coder. ab ejus filio, e Valle 
de Galba (Capsir) a Gautier. Observavi circa Gédre, in valle de Lienz, 
