431 
tardiora et minora tantum, neque basi vagina propria donata dum 
simplicia; sed ubi plura simul prodeunt, tunc foliolum interior tantum 
vagina propria caret, quum exteriora gradatim interioribus vaginam 
praebeant; videntur in evolutiore planta folia quasi fasciculatim deger e, 
Faroe racemosi, longe pedunculati, solitarii aut bini in eodem pedun- 
culo, cum pedicello partiali articulato , pulere rosei, laeviter odorati, 
ut Cy ytisorun vulgatiores species. Rachis puberula, pubescentia ex ma- 
jore parte glandulifera. Braeteae ad peduneulorum exortum ovatae, 
tridentatae, striatae, scariosae, ciliatae, caducae?; aliae ad pedicellorum 
originem (sive ad pedunculi articulum) lineares, angustissimae, virides, 
et glandulosae; glandulae un in ealyce adstant, ac in extrema parte 
rachidis, generatim rubellae. Calyx pubescens, et iste quoque saepius 
rubidus. Corollae px per marginem roseum, apice acuto satu- 
raliore, basi (ubi alia accedunt petala) albente ; alae et carina ad 
medium albentes, sensim magis coloratae, donec in apice ferme atro- 
fuscae fiant. Stamina decem, inferiore aut omnino libero, aut facillime 
a media sui parte ad basim ab aliis secedente; antherae flavo-auran- 
tiacae. Ovarium cum stilo ad medium (ad istius inflexionem usque) 
pubescenti-glandulosum. 
Flores facile caduci, non solum in planta exsiecata, sed in vivente 
etiam, Sapor herbae est acris , amaricans, et parum gratus; libenter 
tamen a pecore planta comeditur; eamque in loco natali undique sectam, 
et abruptam plerumque reperies. Varietatem canescentem (de foliis) 
ego per Pyrenaeos non offendi, observandam forte locis calidioribus, 
et apricis. Ast facile videbis plantam ludentem foliis edentulis, referens 
tune varietatem illam edentulam Webb in Bourg. Pl. Hispan. exsiec. 
Sed haee res nimium fortuita est aliquando in uno alterove tantum- 
modo ejusdem individui ramo conspicienda. Occurrit saepe morbosa, 
foliis parene onie e amisso, in sacculum translucidum conversis. d 
Pons, et ad Golté Pyr. Catal. individua conspexi foliis latioribus prae- 
dita, et vereor ne planta a me descripta transeat in O. crassifoliam, 
eujus forma angustifolia foret, degens in solo gypsaceo, et sub-salso. 
Habui pro O. angustissima Lamk., quamvis in mea, neque folia 
sint serrata, neque flores laterales tantam , et solitarii, nee tota 
planta pubescens , et viscosa; quae omnia aut a indole, variabilis 
speciei, vel a natura speeiminum , aut e minus correcta Lamareki 
Jussieu in Obs. adposita 15. 844. Notandum tamen est, quod 
ipse Lamarck libentius Sansa. iconem n. 300. citavisset, si folia 
serrata in hae icone conspieerentur. Ego vero fidenter hanc retuli 
figuram a qua me non arcuit Jussieu nota, Obs. p. 15. n. 845., de 
floribus exiguis dictis, quia eam non stricte exactam reputavi, 
O. tridəntata Auctor. differentem constituit speciem? pro ea nomen 
O. crassifolia? Dufour pa AS pii quidem a Boiss. Voy. botq. 
Esp, n, dl., qui caeterum la: et exaetam stirpis pre asse- 
quutus non est, De Dufourii eiue dieit Willkomm: « Ab O. triden- 
tata (sive angustissima nostra) abunde differt foliis multo latioribus bre- 
vioribusque, apice truncatis, quinquedentatis, erassioribus, atque habitu. » 
