432 
Sert. Fl. Hisp. 41. n. 252. Eam video in Barrel. Iconibus ts. 419., 
et 420., 299.2 quae ipsa est O. Barrelieri Dufour, Bull. Soc. botq. Fr. 
T. T. (1860) p. 324., stirps nostrae propinqua, sed non identica, Pro- 
lationem Cavanillesii tutiorem reddunt specimina archetypa ex Elda, 
a me visa in Herbr. hrt. Bot. Matrit. 
Quis dubitaret de Tournefortii sznonymo a Magnol recepto, a Ca- 
vanilles confirmato, ac laudato, pro ea quae iste dicit de pulcherrima 
Roberti icone (tab. 36.)?; hane difficile foret credere factam fuisse 
absque Tournefortiani herbarii consultatione. Nubem tamen iugeneravit 
ipse Cavanilles dum scripsit: « Roberti... plantam sistit habitu atque 
foliis a mea nonnihil diversam » Cav. l.c. p. 42. 
Videtur etiam O. tridentatam L. Sp. p. 1009. n. 13. ab hae nostra 
non differre; et ipse citat Tournefortii, et Magnoli loca, nec verbum 
quidem est apud eum nostrae speciei contrarium ; Lamarck quoque 
sub O. tridentata, l.c. n. 13., refert Tournefort, Magnol, et Plantes 
du Roi, sub qua prolatione iconem Roberti indicari crediderira; divi- 
ditque Lamarck Linnaei speciem in a, et b, cujus primae descriptio 
non. percipitur, quomodo differat ab illius O. angustissima , et cujus 
secunda evidenter O. crassifoliam refert, sive e descriptione, sive ex 
Barrelieri tabula citata. Hasce stirpes. a Pourret se accepisse dicit 
Lamarck, sed ego earum vestigia nequidem reperire potui in hujus. 
Herbario Matriti asservato. 
Ononis cenisia (Berardi) L. Mant. 
An. flor. pend. purpur. D. Berard, Jonquet Hrt. Paris (1659) p. 13. (excl. certe G. Bauh. loc.). 
Berl. 7. p. 287. n. 17., Loisel. Gall. ed. 9, T. 9. p. 4, n.- 10; DG PrP. 2.. p. 201. n. 27. et enit 
Dub. p. 120. n. 41. La-Peyr. Herb.; An. alpin. pumil. purpur. glabr., non spinosa, Tournf. Herbr., 
ex Boiss. Esp. n. 442. cf. Elém. bot. p. 326.. Inst. r. hrb. p. 408. All. Specim. p. 47. t. 9. f. 3., 
Pedem. n. 1173, t. 10. f. 2., Reichnb. Ic. C. 31. t. 2101. f. 3, 4. Barr. Icon. t. 1104. 
2j, aut fj Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. In Pyr. orient. editior.; 
inque Aragon. ad humiliora, eum Olea, descendens: in Pyr. septentr. 
med. ego non percepi. 
Legi in Pyr. Arag. Sobrarbe, ad /'Ainsa, die 30. Jun. 1845; in 
summa valle de Prades de Baragues, Pyr. or.; die 4. Aug. 18306, inque 
summitate montis Cambresdazes, die 93. Jul. 1839. Observavi in m 
Canzias supra Fiscal, in m.* Turbon , 4 la Peña Montafiesa, unde 
forte a ventis semina in Sobrarbe projecta ibidem stirpem induxerunt 
ad Mediano usque sub l’ Ainsa; supra Castanesa. 
Planta in mitioribus, et cum ipsa Olea proveniens, grandior fit, 
, quae generatim parva, ét contractior remanet. 
dere nequivi, nec in individuis per Pyrenaeos examinatis, neque 1 
ns aSservatis in La-Peyrouse Herbario, in quibus omnibus florem ter- 
minalem vidi: nam pro arista ego sumere nollem parvam illam et 
