435 
Num O. hircina La-Peyr. Herbr., et O. reclinata La-Peyr. Herb., 
partim, s.l, fuerint ad hane speciem 'amandanda ae, vel potius ad O, al- 
tissimam Lamk., sive hircinam Jaeq., natura speciminum absolute de- 
terminare nequivi. Clos eas vellet pot ius O, procurrentis, sive repentis, 
quod mihi minus probabile visum est. Illa O. altissima Lamk., (quae 
mihi videbatur latere sub O. hireina La-Peyr. Herbr.) excluditur e 
Flora Gallica a Godron eum Gren. Fr. p. 508., utpote qui opinati 
sunt, varietatem O. repentis floribus geminatis susceptam fuisse ali- 
quando pro specie modo citata. Forte ipse in eumdem errorem PP 
quo tempore Herbarium La-Peyrouse examinavi, tunc bona ratio pene 
Clos foret. Res attentius examinanda. Praeterire interim nolo, : ái 
tissimam per Pyrenaeos me perquisivisse, nee unquam percepiss 
. arvensis Sm., Bert. T. p. 311. n. 2., valde suspecta mihi est, 
nec speciei certitudinem nactus est ipse Bertoloni. Fuc sii, Rivini, 
Plenck prolationes a Bertoloni sub ea relatas ad nostram speciem tran- 
quillo animo adjunxi. Nee Engl. Bot. figura, v. 10. n. 682., ab hac 
unione me abhorrere sinit. Stirpes separavit olim Willdenow Berol. 
=: ns. 114, T15., ut Sp. pl., et En. pl. hrt. Berol. (1809) p. 748., 
1. 2.; sed hanücine gententiam refellit Schlechtendal, Flor. Berol. 
(1823) p. 911. n. 135.; ab hoc descivit Kunth Fl. Be rol. ed. 2. p. 220. 
x Porro. de stirpibus istis divisae manent Botanicorum sententiae. 
quibus de ea notis e Crateva, audacter pro O. antiquorum interpretata, 
a Fée, prudentius, absque definita interpretatione relicta est, Fl. p. 5-6., 
sed miror virum, in re herbaria antiquorum non parum versatum, 
non alium agnovisse Auctorem, qui Egipuros meminerit. Memoravit 
eum Theophrastus, Hist. pl. 2. c. 8., cujas plantam (majore fiducia, 
prae illa Theocriti) in O. antiquorum convertitur. 
Ononis mitissima (Wijnhouts) L. Sp. 
. non spin. lusit. fl. alb. Wijnh. p yri Maren à 1663., ex Court. Comm. 2. Dod. Pempt. 
Bert. 7. p. 374. n. 5., DC. Es b. p. s acteata Pourr. in Herbr. Salvador, p een Sicil. 
Dill. Hrt. Elth. sé En t. 94 p Yin R INE: e e . t. 2099. f. 2. Cup. Hrt . p. 48., et Panph. 
Zr.1. L. 5004 6 ud 8L, Guss 
(5) Flor. pa Jul Fruot. Jul. Aug. In Pyr. Navarr. humilior. 
Legi ad Pamplona, die 8. Jul. 1850. 
Caulis bifariam pilosus ut in Veronica pulchella Salisbr., vel in 
Stellaria media Vill. Braeteae albentes, inferiores trifoliolatae , supe- 
riores unico, et parvo folio effoetae. Glandulae hine inde conspiciuntur 
per totam plantam , plus minus copiosae. Patria Insulae Baleares, 
Dillenio dubia, non REE a roar, nec a Willkomm 
(Linnaea V. 40.). 
SECTIO 4.* BUGRANOIDES DC. 
Ononis aragonensis (Tournef) Asso. 
An. hisp. irs fol. rotundior. Tournf, Elem. bot. p. 326. c ertius; sed forte etiam praecedens. 
^e Dub. p. Ey" "Ru (quamvis nyo. galie a). O. dumosa letort He n - iret abr. pl. Pyr. 
P. 410. n. 22., e Sup ppl. p. Ass. . Rtirp. Arag. p. 96. n. 673. t. 6. nol Hrt. Monspel. 
p. 17. t. 3. xa felicit. e t. n". uan t 21., ut diversi citant). 
Flor. Maj. Fruet. Jun. Jul. In Pyr. Arag., Catal. mont., solo 
lento, 
