439 
apiculatum, modice pubescenti-glandulosum , sub-dispermum, totum 
calycem non excedens. Semina lato-reniformia, sub-fusca, laevia. Tota 
planta piloso-glandulosa, viscosa, laevem, sed gratum excitans odorem. 
Nigrescunt aliquando, ast non semper, legumina sub illorum senili 
aetate, aut sub exsiecatione. 
Reperta in Alpibus delphinalibus, non in Italia, nec in Helvetia 
detecta. Synonyma omnia a Gouan adducta merito repellit Villar, 
Dauph. 3. p. 431. n. 6., incerto tune temporis de illis judieio. Stirpem 
a Tournefort fuisse perceptam, vel distinetam, non constat. 
Inspectio Herbarii La-Peyrouse suasit O. senescentem suam ibidem 
hodie degentem ad hane O. striatam pertinere," quamquam ad hanc 
non adduxisset putatae speciei adumbratio a La-Peyrouse edita in sua 
Hist. abr. pl. Pyr. ps. 405-6. n. 1., quam ad lusum O. antiquorum 
potius fuisse confectam arbitrabere. An vera specimina sublata fuerunt 
de Herbario La-Peyrouse, alienis suffectis? Non hac vice a Serres, 
penes quem nullum O. senescentis La-Peyrouse vidit Grenier; ef. Fragm. 
"oy. botg. 1849 p. 10. O. rhinanthoidem La-Peyr. item huc sistere 
malui, quamvis dubitanter fecerim ad speciminum inspectionem , non 
pone considerationem  charaeterum a La-Peyrouse datorum in citato 
opere p. 407. n. 7. , quum characteres isti ab unione hujus stirpis cum 
O. striata non deterreant. Grenieri sententiam supra retuli: iste spc- 
cimen La-Peyrousianum vidit in Herbario Serres, qui nigro notatur lapillo. 
-— 
Ononis Columnae! All. Fl. Pedm. 
Column. Ecphr. p. 304., et p. 301. f. 4. Koch p. 174. n. 4., Gaud. 4, n. 1618., Gmel. Bad. Als. 
d. 1. 1. eu JE . P. 1?1. n. 23. O. Cherleri L, Sp., et Herbr., 
B . p. 382. n. 14. La-Peyr. lMerbr. s.l, el O. mitissima La-Peyr. Herbr., et O. villosissima La- 
Peyr, Herbr., excl. specim. Desf., s.1.; O. viscosa Gater.; O. inclusa Pourr, Herbr. Matr.. et O, juncea 
Pourr, Herbr. Matr.? An. fl. lut. parv. Tournf, Inst., ex Hrt. R. Paris. All. Pedem. n. 1166, t. 20. 
f. 3., Jacd. A. 3. P: 93. t. 240., Flor. Graec. Sibthrp. C. 7. p. 71. t. 676., Brot. Phytgr. Lusit. sel. 
fasc. 1. p. 57. n. 27. t. 7., et Id. T. 4. p. 135. t. 56. ead. R 8 9100. Ba 'on. 
t. 1606., Moris. Hist. pl. Oxon. 2. S. 2. p f.4 
[^ 
t 
I 
rt 
pà 
Si 
B 
P 
5 
© 
La 
g 
a 
ei 
© 
o: 
— 
L3 
E 
~ 
X. 
et 
c 
= 
=i 
8 
z 
PM 
8 
9, Flor. Maj. Jul. Fruct. per ZEstat. Per region. mediterr. prae- 
cipue loeis montan. saxos., sol. calcar. 
Legi in Pyr. Atax. ad Fontan, die 12. Aug. 1843. Habeo a De- 
ville lectam inter Perpignan, et Carcassonne, et au Ger de Lourdes, in 
ingressu vallis Lavedan, ubi olim observavit DC. Vidimus à Pech David 
prope Toulouse; abunde in Sobrarbe, ad Avignonet. 
Lapsu calami Bertoloni annuam fecit plantam; ut inconsiderate 
spinosam dixerat G., Bauhinus, Pin. p. 3889. a n. 3. Idem Bertoloni 
prolationem Allioni Auctar. p. 21. praeteriit, et recte feeit, nam ibidem 
edita sententia ab Allioni de identitate suae plantae eum O. striata 
Gouan prorsus obliteranda foret. EE 
Corollae vestigium non vidi in individuis examinatis ad Solsona. 
O. inclusa Pourr, mihi videbatur eadem species. Homonymam ex 
Soleirol pl. siec. peculiarem eonstituere plantam existimat Bertol. Ibid. 
p. 382. n. 13. Num revera haec Soleiroli, et Bertoloni stirps respondeat 
Pourretianae plantae a me Matriti visae, hoe affirmare nequeo, quia 
dum Matriti degebam (1850-1. non adhue prodierat Florae Italicae 
ol. 7., ut cum eo ad manus stirpem examinare possem. Caeterum 
Soleiroli, et Bertoloni planta videtur huie O. Columnae proxima, et 
fortassis ejus lusus, si ex fugaci speciminis inspectione apud Bertoloni 
fil. (8. Maj. 1874) "veritatem arripui. 
