441 
: Planta suffruticulosa, spithamalis, et ultra Linnaeanam denomina- 
tionem non patitur. Nec nomen barbatae ei inditum , metaphorice e 
ealyeis laciniis longe subulatis de floribus condensatis a Cavanille, con- 
venit plantae glabrae. Praetuli Lamarekianum, reapse bonum, optimum 
dixissem, nisi ille eum sumpsisset e putato Barrelieri synonymo, Icon. 
t. 7062., quod vix satisfecerat Allioni, Stirp. Nieaeens. Enumer. meth. 
p. 139. n. 2., qui tamen in Fl. Pedem. quoque eitavit. 
Erinacea Clus., Link, Boiss. 
Erinacea hispanica (Clusii) Tournf. Inst. r. hrb. p. 646. 
>- Clus. Hisp. p. 213-4. E. pungens Boiss, Voy. botq. Esp. p. 145. n. 416. Erinacea Anthyllis Link 
Handb. 2. (1831) p. 156. Anthyllis erinacea L. Sp., DC. Dub. p. 122. n. 4. Dalech. Hist. pl. Lugd 
2. p. 1485. fig. Pancov. Herbr. ex edit, Zorn. t. 1349, Clus. Rar. pl. h. l. 1. p. 107. f. infer., Lob. 
Obs. p. 535. f. 1., Icon. 2. t. 93. f. 1., J. Bauh. Hist. ph. 4:1. 11.:p, 403. t 3. 
on. 
Flor. Maj., et ineunte Junio. Fruet, Jun. Jul. In Pyr. Arag., 
Catal., mont. edit., solo calcareo. 
Legi in Pyr. Catal. ad Orgañia, die 20. Jun. 1846. Habui e Cu- 
stoza a Galant; ex la Virgen del Fau prope Massanet, a Massot, Munby, 
et de Herbar. Coder ab ejus filio. Observavi copiosam in vertice mts. 
Monsec, tam in latere Arag., quam Catal. 
Frutex vere horridus (nisi raritatis praestantia, et faciei singulari- 
tate botanieos alliceret, a primo ejus detectore Clusio, qui elegantem 
plantam proclamavit), ramosissimus, valde intricatus, rigidissimus, fero- 
cissime spinosus, sub-aphyllus, obscure virens (hystriceus, parcite 
licentiae verbi). 
adix praelonga, profunde in terram penetrans, solum, neque rupes 
exposcens, quamvis inter saxa planta hinc inde proveniat. Rami in 
caespitem magnum, densum hystrieis in modum, ferociter in pulvinum 
dispositi, inferne fruticosi, superne virides , juniores pubescentes, et 
pallidi, adulti striati, glabri, et virides; quasi juncel, spina valida ter- 
minati, interdum omnino aphylli, saepius trifidi, aut trifurcati. Folia, 
in junioribus inspielenda ramis, sunt simplicia, basi tumida, sub-am- 
plexicaulia, linearia, quidquam convoluta , mollissima , sericea, cito 
caduca. Flores sub-capitati fuleiuntur bracteis communibus, et propriis; 
primae latiores, et manifestiores prae foliis etiam saepe sunt, aliae 
vero angustiores facile visum  praeterirent; hae omnes incana, sicuti 
colorati, pubescentes, incani, maturascente fructu inflato-vesiculosi 
eveniunt, decolorantur, et marcescunt, Corollae, qua parte a calyce 
promunt, pulere violaceae, eaerulescentes. Vexillum majore sua parte 
liberum, basi tantum cum aliis petalis, connexum; carina quoque eum 
alis simul nectitur in formam tubi ferme ad limbum usque; petala, quae 
carinam constituunt vix dorso quidquam coalita , cruribus praedita 
per longum spatium liberis, et apice profunde emarginata sunt ; alae 
vexillo longiores; istud carinam superat. Stamina eum corollae un- 
guibus conglutinata tubum efficiunt, filamentis ad eorum picem P 
exum tantum liberis; antherae flavo-aurantiacae. Pistillus pallidus, 
ovarium oblongum, stilus apice inflexus , stigma obtusiuseulum. Le- 
Q- 
