448 
n. 1258., Savi Etr. 680., Desfont. Fl. Atl. 2. p. 137. , denique a 
Courtois, Commnt. in Dod., nee non a D'Avoine, et Morren. Revera 
descriptio plantae, apud Dodonaeum le. p. subseq. n. 2., ut quod 
apud Clusium legitar, cum nostro Spartio quadrat, sed figura data 
mihi repugnat; quapropter eum L., Reichard, Gussone, Willdenow, 
is, ab hae non necessaria prolatione abstinendum esse 
duxi: ef, si libet, quae ad rem prudenter scripsit J. Bauhinus, Hist, 
pl. 1. L. 11. p. 396. b, Dod. ete. 
Im 
Retama Boiss. 
Retama sphaerocarpa (Martialis?, Clusii) Boiss. 
De Martiale dicam infra: Clus. Hisp. p. 203-5. Boiss. Voy. botq, Esp. p. 144. n. 444., Webb 
i Se. Nat. Par. Ser. 2, T. 20. (1843) p. 282. Spartium sphaerocarpon L, Mant., Desf. 
Atl. T. 2;"p. 129. S gh . Matr.; Sp. monospermum Ass. Syn. st. Arag. Sprt. hisp. 
alter. Dodart Icon. ex Desf.; Renealm. Specimn, p. 33. f. extr., descr. p. s 
.102. f. 2.; Lob. Obs. p. 533. f. 1., Icon. 2. t. 91. F. 1. Dod. Pempt. p. 704. f. 1., 
Ipit. p. 949. f. 1., Tabern. Krtb. 2. p. 1514. f. 1. lcon. t. 1107. f. 1., J. Bauh. Hist. pl. T. 1. p. 397 
f.a, Dalech. Hist, pl. Lugd. p. 170. fig. 
35. Clus.. Rar. pl. Hist. l. 1 
h Flor. Febr. Mart. Fruet. Aug. Sept. In Pyr. Arag. humilior., 
et calidioribus, 
Legi sub Huesca in nemore de Pebredo, die 28. Sept. 1850. 
Observavi inter Murillo Gallego, et Lanzacos. Vivere ad Sarda Ma- 
racos, circa Exea (cinco villas) testabatur Vallier. Indignabatur in Ca- 
merarium, Clusii speciem Matthiolo tribuentem , aequa sane ratione 
J. Bauhinus, Llc. p. 398. a lin. 25. 
Speciei nullae potiore jure retulendum est Martialis illud : 
Non pyra quae lenta pendent religata genista — Epigr. l. 1 n. 44 in Mancin. 
Martiali patria Aragonia fuit, ibidemve eamdem ac nostram plantam 
ipsum observavisse ego dubitare nequeo. Sed Retama Bibl. Sacr., 
Regum XIX v. 45., ete. quae species Genistae interpretatur, arduum 
est. dicere cuinam speciei respondeat. Videtur ipsa satis umbrae prae- 
buisse, ut pone eam consideret, reficiendi gratia, Proph. Elias, vel Maria 
b ea quiesceret: arbuscula insuper radices validas pro focis praebens, 
et cujus foliosi rami exoptati erant. Ista Rotem Ebraeorum,  Ratam, 
vel ut alii scribunt Roetam Arabum, Retama Hispanorum ab Olao 
Celsio, Hierob. p. 246-50., pro Genistae specie interpretata fuit, quam 
nonnulli cito pro Sarothamno Seopario susceperunt. Ast vera Retama 
Neotericorum etiam videtur, quam (minus feliciter ex ejusdem nominis 
Tope R. Raetam dixit Webb, Phytgr. Canar. S. 2. p. 56., vel 
Monogr. Retm. in Ann. Sc. Nat. c. p. 219., seorsim p. 11. 
Sarothamnus Wimmer. 
Sarothamnus vulgari T z 51 
2. (1840) p. 148. garis (Braunfels) Wimm. Schles. p. 651. (1851); ed. 
B : 
Piesa ^er i imag. crt, 92, s: 
Tirer scoparius Link En., DC, Dub. p Mo MER. dip apud , G&aud. 4, n. 1600. 
erb. Matr.; S rulomum Qi. mulos c D. 9. Sp. scopr. La-Pey ; Cyt . Pourr. 
Handb: 2 ja A dg" ni eue Y Exerc, phyt. En A. e ib Rc Dan t. 33., Schk. 
104., Drev. et Hayn. Ch pl Eur P 2 Sv. Bot. v. 6. n. 424., Curt. Fl. Lond. ed. Grav. V. 2. t- 
3 CPESUUB E vp. S0 V AB, Qyrill. de ess; pl. Charact. p. 47. t. 3. f. 1. 
166. Spartium 
