454 
tibus insuper ciliatis. Petala longituditadine subaequalia, vexillum extus 
puberulum, alae glabrae, ast carina pubescens, obtusa, emarginata. 
Geuitalia glabra, sed ovarium sericeum, et legumen villoso-sericeum, 
coloris item subeinerei, ferens ovula 1-7., sed raro semina plus quam 
duo perfeete matura reperii; unde leguminum figura irregularis deri- 
vatur, quae graeilia remanent ubi ovula sterilescunt. Semina matura 
sub-rotundo-reniformia, nitida, Charaeteres quibus distinguantur ab hac 
G. virgata DC. Pr., et G. congesta DC. Pr. adhue evidentiores inqui- 
rendi sunt, nam e propositis, nonnulli ab iisdem auctoribus contra- 
dicti sunt, alii parvi sunt ponderis, quidam mihi vix verisimiles videntur. 
Cf. de prima Jacq. Ie. rar. 1. t. 147.; de secunda Webb Berthl. Fl. Canar. 
G. leptocladam Gay Spach visam in Herbr. Mus. Paris, cum hae 
florida comprehendere minime dubitavi. Spach similitudinem G. floridae 
cum G. polygalaefolia potissimum praedicat. Videtur mihi planta a 
pecore expetita, quod facile suadet et genus cui pertinet, et odor quo 
pollet; addas illius absentiam iis in locis ubi pecora facile accedere 
possunt; reperienda planta, generatim, aut ad rupes, aut in praeruptis 
locis. Ego illius culturam commendo, praecipue ubi nimium copiosa 
crescit Buxus vulgaris; quae parvae certe utilitatis est, cum ea com- 
parata, quam Genista nostra praeberet, ad pecora saginanda praeeipue. 
Et si, ut credidi, ex illius cortice macerato sat utile filum educi potest, 
ns praesertim locis, in quibus Cannabi necessario renuntiandum est, vel 
Linum parcissime producitur, tune minime dubito, quin haec planta 
eveniret fons magnae utilitatis penes montibus. 
Genista cinerea (Garidelii) DC. Fr. 
De Fr. 4. p. 494. n. 3803., et Suppl kc 
: i . 4. p. iN T ppl. p. 547., et cum Dub. p. 117. n. 12. 
Bert, 7. p. 357, n. p Ann. E. Nat. Par. Ser. 3. (815) p. 115., DG. Per. P 
n. 40. G. ramosissima Poirr. Dict. Suppl. T, 2. (4811) p. 715. n. 30 i ) 
A . n. 663. firm.e 
H ai ,o8c. y Pard. a 
. » partim. S. cinereum, et S. sphaerocarpon La-Peyr 
s r. pl. Pyr., et Suppl., quoad sèc > i i i 3enis ici 
hab dE ap: ppl. q ecundum, ex loci autops.; G. olotensis, aut Genistella vertici 
t rit.; G. polvmorpha Pourr. Flor. Galec. in Herbr. Bolos. ; G. scoparia Chaix 
pu es Dauph.; ut Herbr. ex Timb.; Cytisus cinereus Vis. Dalm. in Obs. ad " 1709. Desf. Fl. 
- 2. p. 132. t. 178., Colla Icon. Ilerbr. Pedm. fasc. 9. t, 54. f. 4., Reichnb. Ie; 0. 91. £ 9001.0. 3S 
Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. Arag., Catal, orient. 
cum Olea, quam saepe cireumvenit, et excedit. x 
DUCERE Catal. supra Orgañia a las siete Cowmeillas, die 17. 
Jun. 1846. Habui ex la Pradella de Prats de Mollo (loco La-Peyrou- 
siano autoptico, de istius Sp. sphaerocarpo) a Xatart, et a Massot; 
^en i Lu a Deville. Observavi in p 
^ imm sylva Sibirana supra esi do a 
Petilla, ad Barcabd inter I Ainea, et Huesca; Sl aret (I. nier 
prope Aren, ad UN ad Figols, la Conca de Tremp, in Monseny, 
, etc. 
, „sola generaliter in spiram disposita dic; : ELA 
foliiferis tantum, scilicet levibus stipata M Tioriferis M e in 
solitarii, occurrunt tamen bini et terni etiam . contra Dubyi effatum; 
suntque pedieellati, inque pedicellis conspieiuntur braeteolae duae op- 
8 ; : l 
a quidquam superat, 
sed alae glabrae; pu- 
nam illud a basi ad medium 
et vexillum cum ca 
bescentia praest 
