455 
pubescit, pubescentia sensim versus marginem evanescente, nullaque 
propter istum; dum petala carinam efformantia, et basi pilosiora sunt, 
et per totam superficiem externam manifeste pubescentia. Attamen 
quum color luteus vix in carina palleseat, neque notabiliter in vexillo, 
hine petala sericea cum DC. Duby, immodice dicerentur, ita ut per- 
cipiatur hoe ab iis depromptum fuisse e floribus exsiecatis, nec bene 
observatis; in quibus quum color luteus in flavum mutetur, scilicet 
pallidior fiat, tune pubescentia illa, de qua loquuti sumus, magis re- 
fulgit, et praevalet. 
Species non adeo eximie mediterranea, ut extra. hanc regionem 
non occurrat, reperta in Galliae parte le Lot; cf. Puel Cat. pl. Lot. 
p. 161. n. 1006. 
Novit hane speciem Garidel, de ea loquutus Pl, Aix (1115) p. 145.; 
sed conturbavit eam fallaci synonymia, ac intricata historia, 
Cytisus pulchellus Visian, Fl. Dalm. 3. n. 1702. t. 40. f. 2. (in qua 
tabula legitur nomen Genistae pulchellae), magnam prodit cum G. ci- 
nerea affinitatem, ita ut pro hae habitus sit a Reichenbach, Fl. Germ. 
excursr, p. 521. Differt ille praecipue ramis rigidis, vexillo sericeo, 
! 
petalis inaequalibus; utinam haec sint tanti 
Genista minima (Tragi) Gesn. Hrt. Germ. ert, 260. 
Trag. St. h. p. 602. fig. mal. G. sagittalis Ovid. Montalb. Hrt. botanogr. Ind. p. 40., L. Sp., 
Bert. 7. p. 347. n. 1., Gaud. 4. n. 1606., DC. Dub. p. 117. n. 15., Spach Revis. Genist. 
123. Cytisus sagittalis Koch p. 172. n. 16. G. sagitt. La- 25 Herbr. n Genistella sagittalis Pot 
Herbr. Matr., Sispone sagittalis Griseb. Rum. Bith. G. angulosa Cord., Pterospartum sagittale Wil 
Jacq. A. 3. p. 5. t. 209., Reichub. Ic. C. 31. t. 2081., et t. 2094. f. 8, 9. anal. ist. pl. 
189. b, fig. ex Trag., Ovid. Montalb. Icon. 3. p. 266, vers., Lob. Icon. 9, t. 92. f. 1., J. Bauh. Hist. 
pl. 4. 1. f1. p. 393. f. 3., Clus. Rar. pl. h. l. 1. p. 104. f. 1, Camer. Hrt. p. 64. t. 13, 
9| Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. med., orient, edit., 
raro ad humiliora descendens. 
Legi in Pyr. or. ad Mont-Louis, die 9. Jul. 1856. Habeo a Deville 
ex l'Hourquette d Ancizan. Viderunt in nemore Larramet ad Toulouse, 
ad la Tour de la Massana, Penchinat. 
Figura Dodonaei, Pempt. p. 163. (sive Lob. Obs. p. 534. f. 1., Icon. 2. 
t. 92. f. 9.) pace Courtois, confirmatur a Lejeune, D'Avoine, et Morren, 
ad G. tridentatam. L.; quae sententia jam fuerat G. Bauhini, Linnaei, 
Reichard, Lamarck, Willdenow, Gilibert; sive Clusium recte citaverint 
(le. f. 2., qui forte speciei detector fuit, et figurae. auctor), sive Da- 
lechampium, qui figuram ab ipso depromptam retulit, addita tantum 
floris analysi; num legitima? liceat nobis dubitare. 
Nihil sagittarii ego video in hac specie, pone quorumdam veterum 
arbitrium ita a Linnaeo nuncupata. Denominationem hane, Clusii etiam 
tempore (le. post speciei descriptionem) quidam projece rant, quae 
Camerario arriserat, nec G. Bauhino, et Ovidio Montalbano repugna- 
verat. Praetüli ego antiquiorem et sat aptam Gesneri bag unge i 
cum qua praestantia ferme certat Cordiana, mala prorsus gt S: 
pressa, Haee icon a Trago desumpta est, qu! de ciente planta ertili 
fictitiam, ex pastoris forte imperiti relatione, composuit in superiore 
parte figuram. 
arr, 
lk, 
Genista purgans (Cienfuegos) L. Sp. 
Gi i 
. fig. fide Ass. 
in. o Retam. angul, Cienfueg. Hist. pl. . (4097.) T. 2. p. M3. Tg del purgans 
Arag. n. 659, DC. Dub. pim Tx Sarothamnus purgans Godr. Gr. Fr. p. bók D esp " 194. (ut 
L. Syst., Loisi. Gall. ed. 2. T. 9. p. 104. n. 3. Cytisus purgans Boisa, Vay. eere 
