466 
Legi in Pyr. septr. med., ad Bigorre, ad Agos, die 13. Jun. 1862; 
inter Eup et St. Béat, die 26. Jun. 1843; in Pyr. Atax. humil. supra 
Limoux, ad St. Benoit, nemore Borio, die 11. Jun. 1843; in Pyr. Catal. 
supra Camprodon ad Rocca pruna, die 23. Jul. 1846. Habui a Deville 
ex Hybarete, et ex le Ger du Troubat; a Xatart, et a Massot ex la 
Sedella de la Manera. Observavi ad Pamplona prope Jaca, ad basim 
montis Turbon, supra Solsona in nemore Paillar?s, ad Olot, prope St. 
Juan de las Abadesas, etc., vidique ad Cauterets, inter Bagneres et 
Lourdes, ld. la Cote de Caubin contra Astug, in Pyr. auriger. ad St. 
Lizier, in m.* Buchat supra St. Girons. 
In locis apricis minor, reapse prostratus, et diffusus, sed in nemo- 
ribus aut inter frutices, locisve umbrosis crescens major, adscendens, 
et erectus, ut observavi ad Limoux, ad Agos, ad Argéles etc. 
Caules ramosissimi, fragiles; juniores rami teretes, virides, pilosi, 
praesertim superne pilosiores, pilis patulis, mollibus. Folia petiolata, 
petiolis pilosissimis, longitudine cireiter foliolorum, foliola obovata, ob- 
tusa, cum apiculo, paree pilosa, lateralia quidquam minora, semper 
ciliata. Flores 2-5, laterales, aut terminales, sub-capitati, brevissime 
pedicellati, inter foliati, generatim ebracteati, quod potissimum obser- 
vatur de flore centrali; sed unus aut alter flos lateralis tenuissima 
exiguaque bracteola interdum fultus observatur. Calyx e viridi-fla- 
vescens, modice pilosus, dentibus superioribus brevibus, quidquam 
divaricatis, obtusis, inferioribus in unum coalitis, subdivergentibus, 
omnibus inter se sub-aequilongis. Petala glabra, si demas carinam, 
quae per ungues, et in dorso piloso-ciliata est; omnia in cylindrum 
ferme conniventia; apice erispato-undulata, vexilli limbo excepto, qui 
explanatus conspicitur. Vexillum sub-glabrum, lamina media auran- 
tiaca, caeterum petala flava, carina pallidiore, unguibus omnium, uti 
staminibus, quidquam e flavo virentibus. Legumen villosum. Florum 
odor sat gratus; ii cito marcescunt, tuneque e flavo atro-fusci fiunt. 
Planta aut moriens in loco natali, aut extra solum sub exsiecatione, 
nigrescens, quod fit praesertim vel citius de tenerioribus partibus, ne 
petalis quidem exceptis, 
wle cal e a notis specificis illa leguminum falcatorum a Ber- 
flores laterales 
robusta, in quibus flores term 
facile indulges lis, qui s 
marunt. Item plantam P 
C. Mies ibidem admitto, ut dictitat Timbal, Reliq. Pourr. p. 126. 
hini; diea j i 
. : mus cum C. virgato Vest.), partim cum 
C. supino; sub. hoe, ut puto 3 b. 
p. 201-2 
9 natali visae, similitudine cum vulgatissimo 
"lato, Systematici dein C. lotoidem cum Wil- 
