479 
Legi in Pyr. Corbar. ad Portet, die 6. Maj. 1843; in Pyr. or., ad 
Roussillon, contra St. Jean de Pla de Cors, die 11. Maj. 1843; in Pyr, 
Catal. ad Gerona, die 13. Maj. 1851. 
Non mihi repugnaret pro hae specie locus Pen, Lob. Adversr. p. 
383. f. 1., Lob. Ie. 2. t. 37. f. media, ramul. plant, leguminibus vix 
spinarum rudimenta offerentibus. 
Medeg. rigidulam Ruching. Fl. Ven. p. 189., eum asterisco * Ber- 
toloni aeque eitavit ad hane speciem, quam ad M. Braunii, quae cadit 
in M. littoralem: ad harum postremam, eum dubio, citavit Nace. 
Fl. Ven. n. 694. 
Medica muricata (Vaillant?) Nob. 
Vaill. Bot. Paris. t. 33. f. 7. ex Guss.; sed agitur de stirpe Paris.! Medicago muricata Willd,t, 
Benth. Cat. p. 102., Bert. 8. p. 295. n. 38., Godr. Gr. Fr. p. 396. 
(2 Flor. Maj. Fruet, Jun. In Pyr. or. rar. 
Legi in Pyr. Catal. inter la Bisbal, et Palamos, ad Llufriu, die 
4. Jun. 1860, 
Non dieit Munby, a quo ille suasus M. muricatam Benth. ceu 
turbinatae (vel M. villosae N.) varietatem acceperit, Catal. pl. Alger. 
(1859) p. 9. : 
Mdeg. muricata DC. Dub. p. 127. n. 34., cum prolatione All. FI. 
Pedem. (contra quam stant Morisi observationes) et Vaillant, Bot. Paris. 
p. 124. n. 5. t. 33. f. 1.; dicta insuper praedita leguminibus glabris, 
et spinis rigidis, eoncisis, arcuatis, me non suasit. Cujus vero sit loci 
illa Vaillantii figura dicere vix auderem: loea a Vaillant citata Vau- 
girard, Issy in Flora Parisiensi recentiore non memorantur; memorat 
ea Merat, Par. ed. 4. p. 581. n. 9. ad M. Gerardi, sive villosam N., 
qui Vaillantium expedite citat. Sed dicitur a Vaillant legumina ma- 
tura nigrescere; hoc ego in M. villosa nec in solo natali demortua, 
neque in exsiccatis a me speciminibus intervenire vidi. Vidimus illum 
Vaillantii locum relatum ad M. rigidulam a Thuill. Fi. Paris. ed. 2. 
p. 390. n. 8; iste M. villosam habebat sub nomine M. hirsutae, Ibid. 
n. T. Nonne eamdem speciem duplicavit Thuillier? hoe prudentiores 
botanici 
quod e l ! 
locum illum Vaillanti eum Gussone attulerim? Retuli quasi annulum 
ed. 1., e speeiminibus exotieis remisse tractata , ouis ais 
mala Plukenetii figura, merito despicitur, postremo ab Hookero ipso. 
Medica ciliaris (Morisoni) Nob. 
Moris. Oxon. infr. cit. Medicago ciliaris dee mt B a 
. - n, 44.. Moris Sard. 1. n. 994. Mdcg. intertexta DC. Fr., : m uen 
n - 91., : Hándb. 2. t. 213. b, Airi. feiep. irreg. t. 88. f. 8. leg: s now m. ted 
t. cd t. 3., Ralph. Ic. carp. Leg. p. 4t. t. 39 f. 19.; Moris. Hist. pl, Oxon. 2. 9. 
|f A 
delph. p. 1411. n. 20., Bert. 8. 
p nun Dub. p- 127. n. 37. P 
(*) Flor. Maj. Fruct. per ZEstat. In Pyr. mr humilior., calidioribus. 
Habui ex /a Roquette agri Narbon. a Delort. Us 
Affines certo , forte ejusdem speciei formae M. Dep eh 
Bert., M. Echinus DC., Bert., M. tuberculata Willd., Bert., ns. 40, 49, 
