483 
secura, et inde dubia Pd Loto Neotericorum mea sententia rejecto. 
Meliloton Dioser., l. 3. EE. Meliloton, sive Sertula Campana Plinii, 
Puit. hk |. 21.6. 9. yel 39. c. 11. vel 31., quum dieatur flore et odoro 
Croco vicinum, huieque simillimum, clare patet quam maxime a Me- 
liloto aetatum posteriorum receda : adeo ut nihil nobis majorem at- 
tulerit stuporem, quam interpretum consensus in designandis nostrarum 
Melilotorum speciebus. Ast subvenit Galeni Melilotus, quam nostri generis 
accurati interpretes esse sustinent, eisque obstare vix audeo. Quumque 
penes medicos, e e ac vulgum, hoc nomine veniant plantae 
in usum receptae tune denominationem non certe correctam, quadam 
extra scientiam austori ate, vel usu acclamatam , immutare nolui, ut 
feci de Hyssopo, Pulmonaria, aliisque, utque agam, quoad specificam 
denominationem nonnullarum specierum. 
SECTIO 1.* COELORYTIS SerIxe. 
Melilotus officinalis (Herbarior.) Desrouss, apud Lamk. Dict. 
Brunf. Herbr. 3. p. 49. Melil. zs Ruell. pa, iia Stirp. 1. 3. c. 35. p. 683, lin. 37.? Koch p. 183. 
n. 4. M. arvensis Walir. Sched. cr., Bert. 8. p. - n. 2.. Gaud. 4. n. 1724. M. Kochiana DC. Dub. 
128..m. 1. Trifolium officinale var. dor'b. all ne a-Pevr. deve et Mo altissima La-Pevr. Herbr.! 
flava Pall. It. Engl. Bot. Suppl. v. 4. " 200. Bull. Herb. 255., Coss, Germ. Fl. Paris. p. 126. 
n, t G 1t. £..R. i fr. Turp. Fl. med. 929., rudi fiel 15. iir k.); Hayn. Arzn. 2, t. 
33., Sabb. Hrt: Rom. T. 7. t. 37. mal; Saai Fl. Monac. t. 322., Flor. Batv. v. 4, t. dns Drev. 
et Hayn. Ch. pl. Eur. T. 2. p. 32. t. 44., porko 2 C. 34. €. 9430. f. 3, 4, 5., W. .» F.. N. ab 
Esenb. Pl. offic. 3. t. 12., Gmel. Fl, Sibir. 4. p. ?3. n. 32. t. 7. Matth. » 1162., Camer. Epit. P 893.. 
Trag. St. h. p. rn Tabern. Krtb. 2. p. 893. "d 9., Icon. t. 508. f. Moris. Hist. pl. Oxon. 2. 
S. 2. p. 161,, n. 2. t. 16. f. n. 2., Fuchs. Hist. st. p. 749., Dalech. Hist pl. Lugd. p. 507. f. 2, J. 
Bauh, Hist. pl. 2. * 47. p. 310. simil. Fuchs. 
Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. (as In Pyren. Arag., Catal. sat 
frequens; rarior in Cantabr. marit., et per regionem oceanicam. 
Legi in Pyr. Aragon., ad Sobrarbe, ad lAinsa, die 1. Jul. 1845. 
Habeo ex Tarbes a Deville. Observavi ad Bilbao, Sobas, Jaca, Broto, 
Gerona, Sarrià. 
Stirps sesquipedalis, bipedalis, et ultra, simplex et adscendens, aut 
ramosa, ramis basi patentibus, et adscen dentibus. Vexillum longius alis, 
et hae carina longiores. Flores de viva planta sub-inodori, exsiecati 
fragrantes, minores prae illis M. altissimae, majores quam in M. gracili. 
D 
hateheff Fl. As. minr. p.25. n, 5. neque mecum loquutus est Dunal, 
nee agnovi de illo ipsum nunquam scripsisse. Puto Dunal, loco Duval 
per errorem, borussum parum expertum, et ineptum scripsisse. 
Melilotus — Salzmanni! apud DC. Pr. 
Bert. It. P. rmn ix Syn. t 5 i 323. n. 7., DC. Dub. Gall. Appnd. 2. p. 1026., 
Godr. Gr. Fr, Lo Mord (era Y . 908. t. 
Ç) Flor. Maj. Jun. naaks? Fract. Jun. In Pyr. Atax. humilr. 
Übtinui. a donis ex la Sidri;re de Leucate. 
T altissima Pubs quidem) Thuill. Fl. Paris. (1199) p. 378. 
Paris. n. 2179. 
M. 2. Ruell. De Nat L8. Lx. Pu lin. 36.? Dioscr. Godex in Bibl. R. 
fol. 25. vers.? arial, Fl. "Gail. bi 2 : 198. n. 6. L- matrórhisa Pers. o n sins 
officinalis. Willd. Bert. 84. i ord 4. n. .t, DC. Dub: p. 94. n. 17. M. officin, b 
Waldst. Kit., Zeyher apud ScHüz, et "Sehibler Descr. Hs novar., ete. pue P aa e bh x 
n irae - dein M. altiss. Fl. anal.; M. vulgaris altis. frutesc. a. 33. * et Trifolium oratum 
t. pl. ai. Par. (1698) p. 289., M. S ipeo Dod. Pempt. 1. infr. c. li 
