496 
Engl. Bot. Suppl. v. 2. n. 2739., Sturm Heft 16., Gaertn - p. 334. t. 153 f. 1. (6.) 
Ralph. Ic. carp. Leg. p. 40. t. 39. f. 5., Reichnb. Ic. C : . f. 2., Clus. Rar. pl. h. 2. |. 6 
p. 247. f. 2., Lob. Obs. p. 494.. f. 1., Icon. 2. t. 30. f. 1., J: Bauh. Hist. pl. 2. L 17. p. 3109 £4. 
Chabr. Sciagr. p. 163. f. 1. Tabern. Krtb. p. 907. f. 2. (infr.), Icon. t. 522. f. 1. 
Ç) Flor. Maj. Jul. Fruct. Jun. Aug. Per region. mediterr. eum 
Olea commune est, super eam rarius; per region. oceanic. non nisi in 
humilior., calidioribusve reperiendum. 
Legi in Pyr. Cantabr. (Vizcaya) iuter Bilbao et Zornoza, die 15. 
Jun. 1853; in Pyr. Navarr. ad Pamplona , die 9. Jun. 1844. Obser- 
vavi ad Guetary, Fuentarabia, San Sebastiano: occurrit ad Toulouse, 
potius secus le Canal du midi, forte invectum. 
"olia non sunt semper basi maculata (Seringe in DC. Pr., DC. 
Duby, Mutel) hine nota haec in phrasi specifica adhiberi nequit, Item 
horum primi perperam dieunt, errore, aut lapsu calami, pedunculos 
petiolo breviores, loco longiores. Revera non parum variant hi pedun- 
culi, qui aliquantulum exerescere videntur sub leguminum maturatione, 
Calyx junior striatus, reticulatus, cum fructu conicus, aut pyramidatus. 
Corolla basi pallida, alis et vexillo apice roseis, cum venis saturatio- 
ribus; quumque vexillum sit magis exporrectum, tunc ex eo colorem 
oris deduxerunt auctores. * 
Clusii prolationem relinquere eis nolim, qui confecerunt T. Clusü, 
odr. Gr. Fr. p. 414. Forma ab eis descripta notanda erat, sed non 
pro peculiari specie venditanda, quod dico perpenso quidem J. Bau- 
hino, qui primus de plantarum identitate dubitavit. 
Et ego potius Gerard, Allioni, DC. Fr., Moris, Gussone , pu 
. Fr. Sem. pl. 2 
i 94. b 2158. 
, 
, 
To 
imitare malui, qui a Barrelieri, cum Jussieui prolatione (Obs. p. (9. 
o t. 872.) sese abstinuerunt, quam eos sequi, qui, ut Savi, 
absque ulla observatione adduxerunt, veluti si bonam figuram existi- 
porro ea icon cum nostra specie non convenit. Quidam Ta- 
i ici ad T. ochroleucum trahunt. 
mnino maritima, ut quidam perhibent, nam 
Irem tomentosum (Gesneri, G. Bauhini) L. Sp. d 
esn. Op. bot, ed. a Schmied tab. lign. 15. f. 135 Koch p. 19 
l. tab. lign. 45. f. 135., G. Bauh. Pr. p. 440. n. 4. Ko 
; Ae rgo j^ 187. n. 58., Moris Sard. f n. 330., Sa * Trif.. et in Bot* Etr. v. 4. P. í EC 
y; Bi . * : T. La-Pevr. er . Belt 
Pa. ger Rauw. Hrt. sice. Moris Le. t. 64., Reichab. Io, C. 31. t. 258. f, 1. Magn. Bot. Monspel 
p- b . fig. J. Bauh, Hist. pl. 2. 1. 17. p. 379. f. 1., Chabr. Sciagr. p. 162. f. 6. 
DA dag Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. Per 
Ee lea, inque Cantabria meridionali. di 
egi - , 
paries ul" e inter Pamplona, et Villaba, solo calcareo, cie 
A . z $i - 2 . x 
Clidacus AE o esi in Vizcaya ad Guernica; in Pyr. Catei. PE 
: * an Sebastiano, ad Rosa: i ; bariensibus à 
Faan j a; in montibus Cor 
Folia, basi excepta, ar 
conspicue striata; petiolus 
ovato-lanceolatae, 
regionem mediterraneam 
gute, sed parum erebre denticulata , dee 
. communis longus, canaliculatus; stipulae 
acutae, integrae. Bracteolae parum obtusae, lacerae. 
