497 
Pedunculi brevissimi, sed ne flores sessiles cum Sauvages, L., Gerard, 
Seringe, DC., Duby dicas, quos melius Magnol descripserat, Calyx 
junior magis prae illo T. resupinati pilosus est, attamen et venosus 
apparet, adultior magis conspicue reticulato-venosus, venis interdum 
rubentibus, paulatim e sericeo tomentosus factus; insuper membranaceus, 
scariosus, obtusus, globosus. Corollae vexillum praecipue roseo-colo- 
ratum, cum venulis saturatioribus. Legumen generatim monospermum. 
Tota planta glabra, demtis calycibus; demptis ferme etiam petiolis, 
in quibus rari et paucissimi adstant pili. Errare eos puto, qui plantam 
perennem declarant. 
Patriam Afrieam septentrionalem (Mauritaniam) Linnaeo quoque 
notam, hodie abunde eomprobatam ex Desfontaines, aliisque, fallaciter 
praetermisit Seringe in DC. Pr. P. 2. p. 203. n. 102. (et ex eo Dietrich 
Syn. 4. p. 1000. n. 95.), speciem tantummodo Europae australis in- 
colam praedicans, quae, insuper ex Gronov. Flor. orient. p. 96. n. 235. 
(qui citat Haleppy) provenit in Syria (Africae), patria nuperius con- 
firmata a peregrinatoribus botanicis, quorum specimina ipsemet vidi 
in Herbar. Ital. centr. Reperitur etiam in Bithynia, ex Griseb, Rum. 
Bith. p. 34-5. n. 82.; in Hercegovina, et M.* Scodro, ex Asch. et Kan. 
PL or. p. 102. 
SECTIO 4.* LUPINASTER (Morenon) DC. 
Trifolium alpinum (G. Bauhini, Ponae) L. Sp. 
G. Bauh. Pr. (1620) p. 143. n. 20., qui quadraginta annos ante jam ex Bernatum alpibus habuerat 
Pona Bald. (ed, 1617) p. 194. Priores Roe infra citantur (latine). Koch p. 190. n. 26., Bert. &. 
p. 101, n. 2., Gaud. 4. n. 4.. Sav. Trif., et in Bot. Etr. v. 4. p. 46. n. 1056. (48), DC. Dub. p. 135. 
^ erbr.; Lupinaster alpinus Presl. Symb. bot. Sturm Heft. 15., Reichnb. Ic. C. 31. 
t. 2165. f. 1. Richer de Bellev. Dess. touch. recherch. pl. Langdc. t. 3.; Pona Bald. apud Clus. Hist. 
pl. rar. 2. p. 340., et Pon. ex edit. Basil. (1608) p. 84., J. Bauh. Hist. pl. 2. I. 17. p. 376. f.i., Chabr. 
Seiagr. p. 161. f. 3. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In editior. Pyr. medior., orient. 
Legi in Pyr. or. m.? Cambresdazes, die 11. Jul. 1836. Habeo a 
Deville ex Mouscaro (Barousse). 
Individua aliqua floribus sub-ochroleucis obvia mihi fuerunt in Pyr. 
septr. med. ad | rt de Plan. Varietas ista sat rara est: eam in 
m.* Serin indicat Haller, in Cenisio Allioni; nam puto, flores quos ii 
Y L 
In Pyrenaeis vulgo Reglisse, aut Regaliza dicitur, et radix colli- 
32 
