505 
diei Solanum maniacum vel furiosum (veluti cuspis aut lances, ex Boehm.) 
pro qua planta Columna (Phytobas. ed. Neapol. p. 46.) Stramonium 
foetidum interpretatus est; alii id ea intellexerunt Physalidem Alkekengi 
(cf. Adans. Fam. pl. 2. p. 514.). Cordus putavit Dorycnium esse Car- 
diospermum  Halicacabwm; Imperatus, Caesalpinus, Clusius eum Plateau 
Convolvulum Cneorum; Santalbinus (cf. J. Bauh. Hist. pl 1. l. 11 
p 385.) Vulnerariam Barbam Jovis. Monspelienses cum Rondeletio, 
pro Dorycnio Dioscoridis susceperunt alteram hujus nostri generis speciem 
penes eos communem, illosque primus reprehendit Gesnerus (Hrt. Germ: 
ert. 201.) et merito reprehendit, plurium Botanicorum consensu. Pru- 
dentius Matthioli a quacunque interpretatione cavit. Persuasus ego 
de hoe, quod talis nominis confirmatione errorem continuavissem, vo- 
cabulum salmaticense ad hasce. p significandas vulgo adhibitum 
in technicum extollendum dux 
Miediega gracilis (C ES Nob. 
Caes. Herbr. Tornab. (1563.) fol. 163. n. 447. De PInts. 1. 6. 5. p. 945. T 1. Dorycnium 
gracile Jord. Obs. pl. nouv. cr. Fr. bee prs 3. p. 70., Godr. Gr. Er p. 427. b herbaceum vus 
Bert. 8. p. 241. = 1., saltem partim. Jord. l.c. t. 4. Vs Ut Flor. Graec. Sibthrp. C. 8. 
Reichnb. C. 31. t. 2188. f. 3., Za nnich. Vnz. p. 88. t. 107. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Ad In maritim. salsis Pyr. oriental. 
Legi in Pyr. Catal. ad Rosas, die 16. Jun. 1851. Observai ad Canet, 
iediega herbacea, D. herbacewm Vill. reapse, cum Jordan, aliena 
IRE species, Haesitans procedo in dijudicandis speciebus, quas vivas, 
cum Jordani opere ad manus, considerare opportum foret, ut absolutum 
erueretur judicium. M. herbaceae respondet Lotus Crantzii Visian. Dalm. 
p. 304, n. 1887., cui iste retulit etiam Moris. Hist. pl. Oxon. 2. 
S. 2. p. 171. n. 14. t. 18. f. n. 14; sed abnuerim, quum prolatio haee 
ad Boujeaniam hirsutam pertineat. Num Lotus Poli folio; incan. an- 
gustifol. minr., Dorycnio congeneris siliquis, Cupan. Panph. V. ie t. 104. 
ex exempl. Bibl. Soc. Jes. Panorm. , a Gussone Sic. Syn. 2. p. 902. 
cum dubio judicatum M. herbacea? ferit potius hujus nostrae M. gra- 
cilis, ego in suspicionem veni. 
Miediega suffruticosa (Gesneri) Nob. 
Dorycnium falso dictum! Gesn. Hrt. Germ. crt. 257. Dorycnium oer" cupere Pen. ^ t 
Advrsr. p. 389. D. suffruticosnm Vill. Bert. 8. p. 243. n. 2., Koch p. 195. n. 1., Gaud. t Pe 
DC. Dub. p. 137. n. 5. Lotus Doa? Agree Moris Sard. 1. n. 336. (emend.a DexT D. suffrut. vds i 
Herbr., et D. herbaceum La-Peyr. Herbr., D. intermedium Ledeb., ex ipso Fl. Ross. — c. 
Cins: Hisp. p. sra ME D E 1 TRA. Kb, E P. zug C 
T 3., et Hist. pl. ki abern D 095 
f. 3 . Ba sdb. H Hist. di: ik ib jar Ti. vix. Faber Strychn. p. 29. n . 16. cum figura. 
Flor. Jun. Jul Fruct. Aug. Sept. Frequentior occurrit re 
region. mediterran. cum Olea; sed in Pyr. ocean. etiam hie et illie 
locis calidioribus reperitur: praediligit solum calcareum 
Legi in Pyr, Arag. ad Luesia, die 3. Jul. 1890. In Pyr. d E 
med. ad St. Martory, die 13. Jun. 1819. Habeo a Deville ex *^ z 
observavi ad Pamplona, Liadena; ad — ad Tarbes, ad Toulose, 
au Pech David, et Balma, ad St. Giron 3. 
Doryenia Jordani decumbens, et suffruticosum, Fragm. z^ un 
p. 64., t. 4. f. A, B., ejusdem ven varietates esse suspicor. Nos 
strietius horum secundum pertinet. 
re- 
Sanio, eum quo ipi feci ad Monspelium, die 13. Mart. HN ni 
deundo ex la Ve monuit me sibi compertum, comprobatumq 
P. ulo post ene- 
esse, quod si pecudes hane plantam degustaverint, et pauto P 
f 
EN 
m. 
[^7 
G 
-— 
z 
= 
E 
£s 
c 
E 
ds 
5 
rà 
9 
- 
a 
eo 
Lond 
E 
ò 
5 
baag 
6 
5 
w 
— 
