511 
In Bibliotheca amici optimi Dunal usus sum operis Schkuhr Bot 
Handb. exemplari pulcherrimo, charta distiheta, ut puto, editionis se- 
cundae, in quo species modo pertractatae recensentur sub numeris 
2239, 2238, 2235. Exemplar, quod postea mihi comparavi, eos fert 
numeros quos citavi. 
Tetragonolobus 5copol. 
Tetragonolobus Scandalida (Caesalpini) Scop. Fl. Carn. ed. 2. T, 2. 
(1112) n. 938. 
Caes. Herbr. Tornab. 1563. fol. 164. n. 448., De Plants. l. 6. c. 24. p. 245. T. siliquosus Roth. 
Tentam. 1. (1788) Koch p. 198. n. 2., De Notrs. Reprt. Fl. Ligust. n. 486., DC. Dub. p. 138. n. 2. 
T. prostratus Moench Meth. (1784) p. 164. Lotus siliquosus (Gerard.) Bert. 8. p. 208. n. 1., Gaud. 4 
n. 1735. L. siliq. La-Peyr. Herbr.; Tetrag. Bouteloui Willk. Pl, haloph.? Lot. Tetragonolobos Rivin.; 
T. glaucus Dulc. Jacq. A. 4. p. 32. t. 361., Schran . Monac. 1. t. 1., Dietr. Fl. Bor. v. 7. n. 487., 
3 . Fr. Sem. E 2 h. Ic. . 40, t. 39. f. 
9| Flor. Maj. Jul. Fruet. Jul. Aug. Frequentior per regionem 
mediterraneam. 
egi in Pyr. Navarr. ad Pamploña, sub Huarte, solo calcareo, 
die 13. Jun. 1844. Habeo a Deville ex Barges. Vidimus etiam ad 
Toulouse. 
Flores flavi, juniores interdum rubei, ut in Mw/laghera communi. 
Hirsuties, et glaucedo, altera alteram aliquando dominans. In solo salso 
pinguior evadit, et tune Tetrag., sive Lotus maritimus L., notissimus 
Primus forte, qui in duas species divulsit, fuit Magnol Bot. Monspel. 
(1686) p. 165. ita eas nuneupatas: Lot. pratens. siliq. lut., ex G. 
Bauh. Pin. p. 332. n. 12., et Lot. marit. lut. siliq. Magnol. Distine- 
tionem hane amplexus est Ray Hist. pl. p. 967. n. 3., Syll. pl. extr. 
p. 171., eum hoc Tournf. Inst. r. hrb. p. 403., ex hisce Linnaeus Sp. 
pl., parva tamen fiducia. Invitus eam recipiebat Leysser proclamans: 
« Sane qui conjungit non errabit » FI. Hal. ed. 2. (1183) n. 159. 
in ipso agro Monspel. confirmata. Praetuli antiquiorem Scopolii deno- 
minationem , qua nomen speciei apud Italos celebratur ; , 
Diz. Bot. 1. p. 246., Galliziol. Elem. Bot. agr. 3. p. 281. n. 12., ete. 
Caeterum aptissima fuisset quidem Moenchi denominatio, Sed Rothiana 
magis recepta in hoe peccat, quod fructus naturam decipiat, ne dicam 
et ipsum duas Magnolii, et Linnaei falsas species iterum EE, 
Tentam. Fl. Germ. 1. (1788) p. 323., et T. 2. (1793) P. 2. p. 225-6. 
Cum nostra specie conjungendus quidem est Z. Bivonae Bert., varietas 
parvi momenti. 
