Astragalus mediterraneus (Columnae) N, 
Column. Eephr. p. 303., p. 301. fig. A. sesameus L. 
96., et c 
g » DG. Astragl. p. 107. n. 8., Pr. P. 9, 
p. 288. n. 6 um Dub. p. 142. n. 9., Koch p. 205. n. 10., Bert. 8. "x 57 n. 16,, Moris an. k 
n. 352. La-Peyr. Herbr.; A. stellatus Rivin., A. malacensis Salzm. in Hrb. DC., ex Bung. Garid 
Aix p. 50. t, 12., Rivin, Tetrp. irreg. t. 106. , non plac., Reichnb. lc. C. 31. t. 2197, f. 1, 9. Pluk. 
Phytogr. t. 79. f. 3., J. Baun, Hist 17 
n. 12. t. 0. f. n. 12 
. pl 2. l. 17. p. 331. f. 1., Moris. Hist. pl. Oxon. 9. p. 109. 
Legi in Pyr. Catal ad Tremp, in ruinis coenobii fratrum Domi- 
nieanorum, die 16. Jun. 1846. Observavi ad Sanguessa, et Rocafuerte 
(extrem, Navarr.), inter Anzanigo et la Garoneta, ad San Cosme de 
Guara, in Roussillon montibus Corbariensibus, ete. 
In planta diffusa, fere tota prostrata, legumina inter herbas ab- 
scondita, supervenientibus pluviis, humiditate perdurante, semina cor- 
rumpuntur, et sterilia fiunt: vidi semina quasi pediculi aspectu, in 
quibus hine inde puncti nigri conspiciebantur forte ab aliqua Uredinea 
vitiata: quo considerato, mihi parum suadebat seminum descriptio apud 
Moris hujuscemodi: Semina punctis nigris notata lo. p. 526., nulla 
addita observatione, veluti si physiologieum consideraret, quod mihi 
pathologicum tantummodo videbatur. Favebat opinioni meae Gussone 
observatio scribentis: « semina apud nos concoloria » Fl. Sic. Syn. 
p. 912. n. 4., et scripsit perlecta evidenter Moris descriptione. Per- 
lectis dein Hasskarli observationibus de JPapilionacearum seminibus 
plurimis (Hrt. Bogor. ps. 217-81.) me a tam prompto judieio tempe- 
ravi: animo redeunt alia, et alia. Florum color nunquam est luteus, 
in viva planta quidquid dixerit Gouan, Ill. p. 50. sub n. 2. Not.; et 
caeruleus; neque ego sub exsiccatione flavescere vidi, ut dieit Moris 
l.c., et post eum Godr. eum Gr. Fr. p. 436. Sunt pili in hac specie 
sub-fasciculati, horizontales etiam. ; 
Porro Columnam, J. Bauhinum, et Morisonum absque ratione corri- 
puerunt aliqui, Linnaeus ex Boerhaave, DC. de arbitrio proprio; nam 
illi auctores non flores luteos inesse speciei nostrae dixerunt, sed pal- 
lentes, nulla nec de luteo, neque de caeruleo colore mentione. 
Species probe distincta ab A. Stella: leguminum directio in hac 
nostra eadem est sive in ima parte plantae pleramque ad terram strata, 
quam in extrema ramorum ascendentium, scilicet semper diversa a 
directione suscepta in A. Stella. Rejieienda itaque, vel damnanda est 
sequens DC. observatio: « Species vix distincta ab A. Stella; video 
radiatis in A. Stella, ascendentibus in A. Sesameo, Forsan haec legu- 
minore si vis arte, sed felicissimo tactu a veris Botanicis distingue- 
bantur. J. Bauhinus l.c. affinitatem specierum novit « haec planta in 
multis accedit Stellae leguminosae, » sed ambas species optime, pro : 
pore, illustravit; et Morison l.e. observationi Bauhinianae addidit q 
folia, quasi vir oculatus in aliis undique plantae partibus vel parvam, 
aut multam, aliquam semper differentiam perciperet. Denominationem 
caeciter a Columna acceptam, ego necessario mutavi: ef. p. . 
