526 
Caeterum flores variantes interdum albos, aut raro albos adnota- 
verant J. Bauhinus, et Morison Hist. pl. n. 2. S. 2. p. 106. n. 3, 
a quibus, ut et a "Tournefort, hoe sumpsit, nisi ipse viderit, Lamarck 
Horum descriptionem « fleurs purpurines ow d'un blanc jaunatre » Diet. 
l. P. 2. p. 319. n. 51. Et DC. in sua Astragalor. Monogr. s.c. distingui 
curavit varietatem b cui retulit Tournefortii synonymon « A. monspes- 
sulanum flor. alb., Tournf. Inst. r. hrb. p. 416. 
Colorem vero ochroleucum in floribus A. monspessulani explicite 
adnotavit Steven, Mém. Soc. I. Natur. Moscou T. 4. p. 55., et ex eo 
Marsch. a Biebrst. Flor. Taur. Cauc. T. 3. Suppl. p. 497. n. 1492. 
Et Steveni, l.c., hane observationem non esse praetereundam daxit: 
« In specimine Gallico A. monspessulani praeter colorem floris, quem 
in Caucasicis nunquam vidi purpureum, ullam. invenio differentiam. » 
ltem ego dicam de stirpe me ad Graus, Benavarre, Tona, Tremp ob- 
.Servata, quae de caeteris cum vulgari planta quadrat. Hancine obser- 
vationem ante me in Aragonia fecerat Asso (Mant, p. 174. n. 11225; 
similemque in alieni generis Papilionaceis fecerunt alii in Trifolüs, 
ex. gr. pratensi, alpestri, alpino, ete. in Viciis, sativa, pannonica, lutea. 
etc., in quibusdam Oxytropidibus, ete., Figurae Sturm Heft 49., Scopol. 
Fl. Carn. ed. 2. t. 45., passim citatae sunt 4. illyrici Bernh. Plena hujus 
speciei notitia caruit G. Baubinus, quae fratri Johanni notissima fuit. 
Astragalus incanus (G. Bauhini) L. Sp. 
G. Bauh. Pr. p. 144. n. 2., Benth. Cat. p. 63, A. Barreleri D f., A. vesicarius Friv. Herbr. - 
. 149. n. 3. DC. Foie p. 232. * $ t : a aa A iseb. Wes incan. siliq. incurv. 
* P. 416.. Onobrychis incana G. Bauh. Flor. Graec. Sibthrp. C. 8. p. 23. t. ix 
t. 84., Reichnb. Ie. C. 34. t. 2209. f. 4. mediocr. Magnol Bot. Mon 
9| Flor. Mart. Jun. Fruet. Jun. Jul. Per region. mediterr. cum 
Olea, solo praesert. calcar. : 
Legi in Pyr. Navarr. contra Sanguessa, sub Rocafuerte, die 2l. 
Maj. 1845. Observavi ad Benavarre, Barbastro, in Valle Isavena, ad 
San Esteban, a la Conea de Tremp, ad Solsona, inque montibus Corbar. 
ad Touchant, et in agr. Ruscinon. ad St. Ant. de Galamus, alibique. 
[uens in Pyren. Navarr., Aragon. humilior., ubi generatim 0€ 
oae qualem deprehendi secus flumen Irati ad Lumbier. 
oliola in pagina superiore quoque constanter pubescentia; legumen 
ovatum, sulco dorsali valde conspicuo. Rhizoma gratum Glycyrrhizae 
saporem excitat, quamvis primo ictu amaritudinem quamdam inducat, 
quae mox in gratiorem vertitur saporem. Vix ego credam A. incurvum 
Desf. Flor. Atl. 2. . 152. t. 203. peculiarem sistere speciem. 
Astragl. p. 231. n. 128. libenter separavit; ast serius," Prodr 
rodr. £. 
p. 304. n. 218, petivit: « An satis ab incano differt? »; et Dufour 
Desfontainesii stirpem non aliter nis! po 
ini specie diversam; in eam cadit A. e 
Batba dn monente Syn. ed, 2. Add. corr. p. 1021., ab 
oloni, qui hancine stirpen La t ius jungenda 
esse ratioeinatur. pem cum superiore specie potius Jung 
terum A. incani synon : n1 Duf Bouq- 
e ymon videtur 4. Barrelieri Dufour, 
ea pé St. Philip., et de Moxent (Hispan.) apud Bory St. Vinct., HE 
ons, Annal. generls, Se, Fhysiq. T. 7. (Bruxell. 1820) p. 2 
