527 
n. 14., qui caeterum ceu synonyma retulit A. incanum L., et dubi- 
tanter Á. macrorrhizum Cavan., Ic. Descr. 2. p. 28. n. 145. t. 183., 
quem, natura leguminum distinctum, facile ei denegamus, Caeterum 
debemus Dufour illustrationem synonymi Barrelieri, Astragaloid. pusill. 
incan, amplo purpur. flore Barr. le. t. 531. f. , Obs. p. 76. n, 851. 
Folia sub-mucronata, legumina tandem durissima, et radicem ceu 
Glyeyrrhizam gustui gratam, optime quidem describit Dufour. DC, Pr. 
P. 2, p. 304. n. 211. e specimine manco, legumine deficiente, ab eo 
viso, de Dufour stirpe varietatem b A. incani confecit, ast cur? Sed 
A. macrorhizum Cav. quem in Monogr. Astragl. p. 233. n. 131. sub 
A. nummularioide Desf. Atl. Emend. reportaverat, revera dubitanter, in 
Pr. p. 304. n. 221., seorsim ceu peculiarem speciem recensuit, dubius 
semper, utpote qui adnotavit: « priori (A. mwmmulario Desf.) nimis 
affinis » l.c. p. 305. 
Sejunctionem speciei nostrae ab 4. monspessulano, Bentham dubiam, 
laudarunt amici Monspelienses Dunal, De Girard, Viguier, Requien 
etiam, quibus plane assentior. Speciei sat bonam deseriptionem elucu- 
bravit Gerard, Flor. Gallo-Prov. p. 522. n. 29, de re persuasus sub- 
jungens: « Differt ab A. monspessulano J. Bauh , foliolis rotundioribus, 
magis incanis, leguminibus vectiusculis, brevioribus, et turgidioribus. » 
t ego praeterire nolim, quod dum ad Graus, Benavarre, et Torva 
A. monspessulanum semper floribus ochroleucis onustum observabam, 
saepiusque maximum, glabrioremque ; 4. incanus loco magis propitio 
enatus, magnusque eveniens, charaeteres suos non amittit, nec unquam 
flores ochroleueos portendit. In hoc quoque pili horizontales con- 
ribus aliis nonnullis indicaret genera artificialia potius esse, ut ea ju- 
diearunt Royen, Haller, Adanson, Uster, Cavanilles, Cassini, vel plures 
neotericorum divisiones, ceu peculiaria genera, invita natura consti- 
