536 
Lens minor Dod. Pempt. p. 526. f. 2. ad Ervwm tetraspermum ci- 
tatur a Kick Fl. Bruxell n. 564. Aliquis forte eam adduceret ad y, 
parvifloram, quod ego non ausus sum facere. Courtois suspicabatur potius 
Ervum Lenticulam Schreb. referre, sive E. uniflorum Tenor., quam 
sententiam ego non despiciam; ut non contemnerunt eam D'Avoine, 
et Morren. 
Vicia amphicarpa (Magnolii) Dorthes in Jowrn. physiq. 35. p. 131. 
(ex Willd.). 
Magnol Bot. Monspel. p. 276. Poir. Dict. T. 8, p. 563. n. 32., Loisel. Fl. Gall. ed. 2. T. 2. p. 
150. n. 26., Godr. Gr. Fr. p. 461., DC. Dub. p. 152. n. 17. La-Peyr. Herbr. Gerard Mag. Encycl. 
ann. 6, V. 3. p. 344. fig. 
©) Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In Pyr. Atax. or. eum Olea, 
locisque ealidioribus, sol. calcar., rara. 
abui ex vicinis de Narbonne a Delort, ad Banyuls sur mer 
vidit Timbal. 
"lores, fruetusque hypogaei hujus speciei attente examinati a 
Fabre (Y. X), Bull. Soc. botq. Fr. 'T. 2. (1855) p. 503-8., ei demot 
strarunt organa genitalia bene evoluta, ita ut quorundam miraculum 
(DC., Loisel.) omnino evanescat, ut erat expectandum. Nunc legite, 
et obstupeseite Linnaei fanatici admiratores: « Aadicibus etiam sub 
terra fructificantibus » ad Lathyrum amphicarpum Hrt. Cliffrt. p. 367. 
n. 3. Hane plantam non esse peculiarem, legitimamque speciem, sed 
statum tantummodo V. sativae, contendunt Cosson, et Kralik, Bull. 
Soc. botg. Fr. T. 4. (1857) p. 140. 
A Willdenow, Sp. pl. Diadelph. p. 1105. n. 29., et cum eo a 
Poiret ls.e. et a Persoon Syn. p. 308. n. 30. huc adducitur V. am- 
phicarpa; aracus homojon Clus. Exoticor. 87. t. 88. (reapse cf. Exotier. 
. -8. fig.), quae planta, missa e Creta ab Honorio Belli, 
ad V. amphicarpam pertinere nequit. Potior forte ei locus, cum d. 
Bauhini planta de qua mox, sub Lathyro amphicarpo L.? Ast ab hac 
specie Bauhinorum loea excludi jubet Smith Gr. Pr. 2. n. 1684. Ara- 
chidna aut potius Aracoides Honorii Belli J. Bauh. Hist. pl. 2. l. 1T. 
p. 323. f. 1. dubitanter citata a Poiret l.c. suscipitur à Loiseleur, à 
DC., Duby, et a Mutel, Fr. p. 303. n. 22., quos ego imitare nolim, 
veritus ne ipse J. Bauhinus in hae re aliquam passus fuerit halluci- 
nationem, diversas confundens plantas, u actum est quoque a Tour- 
nefort, Inst. r. hrb. p. 397. n. 19., a DC. Fr. 4. n. 4021. citato cum 
figuris Clusii , et Ponae, Monte Baldo p. 11. , quae offerunt plantas 
foliis, leguminibusque non parum differentibus. Linnaeus, qui Sp. p^ 
2. p. 1030. n. Lathyro amphicarpo citavit istum J. Bauhini 
locum, Clusianum observationi commendavit, lc. Conf., de mistione 
inter utrumque evidenter parum persuasus. Putatum J. Bauhini syno- 
nymon ad Lath. amphicarpum eonfirmarunt Reichard Syst. pl. 3. P. 46 : 
a: 3, Willd. Le. p. 1078. n. 3., Vitm. Summ. pl. 4. p. 241. n. 3., Gilib. 
Re m 2. p. 212. n. 5. ; donec ab eo eripuit DC. Fr. 4. d 
d PE SL MNOSNIE ratione eum referens ad V. pyro 
exelusio iila e inas Vicias perperam citavit! Caeterum recta pipi 
d a a Smith, ut supra dixi, confirmata, si verus Lath. d 
ha. ille est qui repraesentatur a Morison Hist. pl. Oxon. 2. 
- 2. p- DL. n. 5., et p. 53. n. 5., Append. ad Legum. t. 25. (nec 23, 
