541 
n Pyr. Arag. ad Jaca, legi die 10. Maj. 1845; ad Huesca, die 
8. Jun. 1850. Habeo a secs e Tarbes glabriorem , ut plerumque 
obvenit per regionem ocean 
Nullibi tam glabra mihi peus ac in Cantabria meridionali hu- 
miliore, contra Portugalette, prope Algortha. Peculiari ferme praedita 
facie, colore e foliolis acutiusculis , vip glabriuseula, eam 
observavi per Cerdaña, Pyt. or., vere 1861. Savi in Botr. Etr. v. 2, 
255 0T. , formae , quae V. hirta paesi, i gu stipulus 
maculatas, ast inaniter; quum in ipsa Etruria, inque ucensi non 
solum mixtim reperiantur individua stipulis HE Ax immaculatis, 
sed in eodem individuo stipulae hoc modo variantes pereipiantur. Item 
in eodem flores flavos, et pallide roseos reperire datum est, quae 
coloris modificatio in vexillo praesertim observatur. 
V. hirtam Balbis non esse bonam speciem contendunt ipsi Itali 
(Pollini Ver., Moris Sard., et cum De Notrs. Caprar., et iste Reprt. 
Fl. Ligust. Re Fl. Se gus., Tenor. Napl., Caruel Tosc.; idem Balbis in 
Adnot. ad Flor. m 1806. p. 108., nec non et in Miscell. alter. 
1806. p. 22., ceu varietatem V. /uteae eam indigitavit. Perperam ergo 
Noulet, Fl. Bass. sous Pyr. p. 181. n. 7., inconsultis Balbis Miscel- 
laneis , stirpem tanquam in speciem evectam in hoc opere indicat, 
quum pe se ex Herbario Balbisii, primum evulgata fuerit in Persoon 
Syn. P. 2. (1801) p. 308. n. 34. Caeterum stirpem simplicem V. luteae 
ia. et merito, Pay Italiam, eonsiderarunt St. Amans 77. 
Agen., Seringe in DC. Pr., DC. Dub. lce., Bory Chaub. a » 
Pélop., Koch Syn., Webb cum Berthel. Phytgr. Canar., Mut., Godr. F 
usum amphicarpum a se observatum dicit Smith , Engl. Flor. 
V. 8. p. 284 
V. spuria Rafinesq. huie affinis species est; in Herb. Ital. centr. 
ei retulit Parlatore specimina V. luteae ex agro Monspel., quae mihi 
non videbantur a meis Pyrenaeorum differre: nee V. spuria adhuc 
enumerata est inter plantas Gallicas ab hujus regionis floristis. 
Vicia Agerii! Nob. 
Aeger apud J. Bauhin, infra citat. V. n Auctor., Koch p. 216. n. 17., Bert. E P 526. 
, 482.. 
. 36., Gaud. 4. n. 1655. i ori Sard. ar dos DC. Dub. p. 153. R g^ jM Bot. v. 
Jacq. Hrt. Vindb. T. 2. p. 68. t. 146., . Fr. Sem. pl. 2. p. 326 E E Lamk. „Tn, 4 LE 
leg. sem., Sturm, Heft 3». FS euh. Tist. pl. 2. 1. 17. p. 314. f. hs ‘Chabe. onee P 
Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. | 
v i in Py Catal., supra Gerona, vertice montis San Miguel, 
die 2 Maj. 1851. d ad 
Nomen hybridae i incongruum , imo iniquum pepuli. Spe - 
Bononiam, late provenientem , primus, ut videtur, yere legebat, e 
eum Johanne Bauhino communiecabat. 4 
Mutiea fuit Linnaeo cognitio de hae stirpe, nam in litteris jc 
Jacquin, datis Upsaliae, 14. Dec. 1770., legimus: « Vereor... quo sax 
V. hybrida non sit rdiet distincta a V. lutea » cf. Littrs. ci 
ex edit. Vindob. 1841 p. 
"u Mois. (Chus rd. A. 
Clus p. 744-5. h p. 216 AR 496. UR 
Y^ Niasi? Thuill. H Eu Poder. Hob. Ag $ dk. Jacq. 
31. Clus. Rar. pl. . 1. 6. p. 935. f. ? 
Dub. p 153. 
» i 23. t ts Sturm Pen 
