548 
min. cognit, Pap T hp . Or. aristatus La-Peyr. me abr. e Pyr. Suppl. p. 
Cracca La-Peyr. erbr. m, e Orob. aristat, La-Peyr. H erbr., cum O. sylvatico E T. E 
abr. qo i friosccus "Gili. P]. P wow n, 199.? Lighti: Flor. Scot p. 390 2. $4 
Engl. B v. 918., Dietr. Fl. Bor. v. 9. n. 644., Flor. Dan. t. 98. dub., et critica pfeil pev 
Bei Jun. Jul. Fruet. Aug. In Pyr. med., editis potius, per- 
tingens ad Mongarry, Catal. 
Legi in Pyr. sept. med. Valle du Lys supra rti die 27. Jun. 
1838; in Pyr. aurig. Valle de Merens supra Aw, die 14. Aug. 1840. 
Habui ex les Faux Bonnes ab opt. Marcoth: et a Deville ex Hour- 
migué, ex Barèges et ex Héche prope Arrens 
Rhizoma repens, plures inordinate emittens caules. Semina ita de- 
scripsit Deville « ovoidea, compressa, olivacea, nigro versicolora; » ex- 
siccata nigrescentia eveniunt, et quaedam dantur formae potius sphae- 
roideae: hilus in illis valde producitur 
Planta sub exsiccatione y PETE odoratum, more Meliloti offi- 
cinalis olet. 
video qua parte hujus speciei legumina declarari possint, cum 
Koch, lineari-oblonga; nam e latere visa formam lanceolatam offerunt, 
superne e costa acuminata, media illorum parte, et inferne etiam sat, 
maturis seminibus, tument, ut ab illa forma fugiant. Cirrhi, qui ple- 
rumque abortiunt, in extremitate petioli interdum occurunt. In vivis 
individuis flores variantes vidi colore ex albo, roseo, violaceo, stra- 
mineo. Specifica DC. denominatio pessima, a La- -Peyrouse merito cri- 
ticata, et relinquenda. Sylvaticam stirpem declaravit Ray, quae etiam 
ad rupes, et in pratis provenit; suscepi ergo cum Dulac, La-Peyrousei 
aptissimum nomen. 
Lathyrus Theophr, G. Bauh., Linn. 
SECTIO 1.* PITINE N. 
eedem segetum (Dodonaei, et Anguillarae) Lamk. Fr. 
d. Cruydeb., ex Hist. pl. gall. s^ cit, Aphac. Anguillr. Sempl. p. 183. Pitin. L. Aphac 
Fog p ai p o Berts pd ; Ga a 1630, M Moris Brd 4. 3,400 De Notrs. Reprl. 
Cie igust. n. 554., DC. Dub. p. 156, n. e EC Aph. rien, Herbr.; Oro Aphaca Doll. Pise. 1i 
(S haa Gmel. P G.), ex Ledeb. Engl. Bot. v. 17. n. 1167., Cn M FL api ed Grav. V. 1. 
t 
^» Flor. Dan. t. 2245., Fl, Batv. v. 12. n. 916, Tu Icon. t. 43., Hrt. Rom. T. E: 22., 
ere 3. p. 307. y 33. f. 2, Dod. St. "i Comm. 2. p. 33., Hist. pl. (gil) à 332. Pempt. p. 945., 
bot i 4 Somi rit A direi 2. 1,70. f, 1., J, Bauh. Pie p CE d. p. S e s pier Op. 
S. 2. p. 62. t " d 7 D Y balech. Hist. pl. Lugd. p. 484. P Moris. "Hist, pl. Oxon. 2. 
©) AT Maj, Jul. Fruct. Jul. Aug 
Legi in Pyr. Arag. ad Jaca sub dois die 5. Jun, 1845. Habeo 
a Deville ex Aureillan. 
Perperam caulis erectus dicitur a DC., Duby, Mutel, Sering. ete., 
qui talem sese offert tantummodo ope cirrhoram inter segetes scan- 
dens; in apricis enata planta, vel solitaria procumbit, vix apice 
assurgens, Folia generatim deficiunt, et fateor me illa nunquam vidisse; 
revera ea assidue non perquisivi ; agitur porro de re a multis reco- 
gnita. Petiolus eirrhus vocatur, illumque aliquando foliiferum viderunt. 
Cirrhi isti organa propria non sunt, sed petioli producti ibidem prae- 
sertim conspicui ubi folia pro majore parte in hoe ordine abortiunt, 
rarissimi ubi foliolorum conjugatorum longa series adest. Cf. Borrier 
in Bull. Soc. botq. Fr. T. 13. (1866) p, LIX. Descriptionem foliorum 
