562 
844.. Pen. Lob. Advrsr. p. 404., Icon. 2. t. 84. f. 2. .1.1. p. 08. f. 2. Bap qe 
1.721., Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tab. lign. 15. f. 132, Aldrov. Herbr. V. 4. fol. 139. Dalech. . 
Hist. pl. Lugd. p. 510. f. 1., Lonicer. Nat. h. crt. 106. f. 2.? sed Lotus alba vocatur: et Krtb. ex 
Uffenb. 1688. p. 290. f. 3. 
hj Flor. Maj. Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr, Atax. or. eum Olea, 
et super eam frequenter; in Pyr. Arag. rara, in Pyr. septr. med. rarior. 
Legi in Pyr. Catal. monte San Bartolomé ad Solsona, vel ad Olius, 
diebus 8, et 10. Jun. 1861; supra Orgañia a l'Ermita de St. Fé, 
die 27. Jul. 1846, in Pyr. or., Roussillon, ad Reynes, die 26. Maj. 
1843, in Pyr. Atax. à la Garique d'Escouloubre, die 2. Aug. 1845, 
et sub Narbonne ad St. Lucie, die 8. Jun. 1839. Habeo a Deville ex le 
Ger de Troubat. Observavi al Puente de Montañana, in Sobrarbe inque 
Valle Esssera, ad St. Ant. de Galamus, per montes Corbarienses, 
Duas species sub uno nomine apud auctores comprehendi, alterutram 
quaedam peculiaris facies denuneiaret; planta a me lecta ad Orgafiia, 
Solsona, ad St.e Lucie, ex. gr., praestat habitu erecto, evidentius suf- 
frutieoso, statura elatiore, sesquipedali etiam, solemniter vero ad Pons 
suffruticoso, et grandi, nec non foliis, vel foliolis majoribus bi-trijugis, 
cum, et sine impari, diversa denique ab ea, quae vivit ad terram strata, 
habitu magis herbaceo, diffuso, foliolis valde minoribus induta. Ast 
um ad partium analysim te ducas, ut characterem distinctionis in- 
quiras, nil firmi quo plantae ceu species invicem sejungantur reperies, 
ita ut fas sit stirpes in unam comprehendere speciem, Liceat tamen 
alteram referre observationem, et est, quod uti primam formam in 
apricis etiam erectam conspexi, secundam in umbrosis quoque pro- 
stratam continuo vidi! 
C. minimam Jacq. A. a Linnaeana specie removendam esse pn 
f.2..-Qlus. Rar. pl. h. 1 p 
fig., Hist. 8.0. parum satisfactus sum; stirpem in locis Clusianis at- 
toptieis consideratam in peculiarem speciem evexit Leo Dufour, 
Clusit eam nuneupando, Boug. botq. St. Phelipp. et Moment., apud 
Bruxell. 1820) p. 307. n. 48. , confirmatam quoque ab eo in 
oc. botg. Fr. T. T. (1860) p. 325. sed illam, non immerito, ut puto, 
varietatem majorem speciei de qua agimus, consideravit Boiss. Voy. 
botq. Esp. n. 536., et strictius DC, ceu synonymon, in Pr. 2. p. 310. 
n. 9. Denominatio Cor. minimae exiit primo in Tournf. Elem. botq. 
h 
Lu » ictor ei retulerit Polygalam. Cortusi J. Bauh. Hist. pl. 
m, una cum Loto enneaphylla Dalech. Hist. p* 
zer s quae ad nostram speciem pertinet; tunc e tam Di 
nequit "E "Went Tournefortium. saltem quoad Instit. r. hrb., citar 
equit. Et ego consulto relinquo citationem L. Amoen. Acad. & * 
