564 
pinnarum numero suecessive aucto ad tres, quatuorve; foliola inferiora 
(quae a nonnullis auriculae dicuntur) majuscula, lato-cordata, obseu- 
reque mucronulata, successiva obeordata, dissimiliter oblongata, ae 
euneata, plus minusve obtusa, retusa, emarginata, cum parvo muero- 
nulo, insidentia in petiolo latiuseulo, sub-foliaceo (forte in vivo cana- 
liculato); caeterum fere sessilia, ut sub-sessile dici potest totum folium 
compositum. Stipulae duae minutae ferme ad apicem connatae; sunt 
ne caducae? Pedunculi folio etiam duplo longiores, 23-5-flori, 
bracteolarum rudimentis ad basim pedicellorum. Calyx quidquam fu- 
scescens. Corolla lutea, vexillo et alis rubro striatis, carina rostrata, 
obtusiuseula, qua nota tantum a genuinis, uti volunt, Coronillis rece- 
eret. Legumen a medio ad apicem praesertim arcuato-involutum, ex 
teretitetragonum. Tota planta glaberrima. Quidquid habeat Cavanilles 
de caule suffruticoso in sua planta, non possum quin illam pro eadem 
ac meam recipiam, ex quo figura, et aliae notae omnino conveniunt. 
Dolendum quod vir summus in deseriptione vitam plantae non decla- 
ravit, sed inspecta figura, quis eam e planta annua erutam non credat? 
uasdam minus exaetas notas de hae stirpe in Cavanilles reprehendit 
Ruiz, Respuesta a la impugnation, ete., Madrid 1796. p. 90., cui re- 
spondere conatus est Cavanilles, Collect. papeles p. 248. not. 230. Juvat 
quidem recordare, quod ipse Cavanilles describens suum Antirrhinum 
erassifolium (Linaria crassifolia Kunze) dixit radicem sublignosam; et 
mox plantam annuam declaravit, Ic. deser. 2. p. 11. n. 123. ed 
eur moror? Omne dubium remotum est inspectione plantae archetypae 
Cavanillesii, visae in Herbr. hrt. bot. Matr., eum mea prorsus iden- 
ticae. Repetenda est haee Cavanillesii observatio: « Affinis videtur 
haec planta C. minimae L. » le. p. 32. Obs. Ut respuenda est haec 
Broteri inanis sententia: « Planta fortassis hybrida ex Ornithopo scor- 
pioide, et alia » Phytgr. Lusit. p. 167. (e Coronilla quadam dixit in 
Fl. Lusit. 2, p. 161.). 
Ornithopus repandus Poir. Voy. Barbar. 2. p. 215., et Dict. 4. 
p. 620. n. 4. (innumer.) (neque Lamarck ut citat Brotero in Phytogr. 
Lusit. inque Fl. Lus.) reapse eadem prorsus videtur species cum C. 
repanda, ut recte pervidit Sprengel, Syst. Vegt. 3. (1826) p. 325. n. 4, 
2. 1827) i 
sionem jecerit DC. Pr, 2, (1825) ls. cts., 
Forent tune y nonyma addenda, Ornithopus incurvus Barnades; ex 
Coronilla trifoliolata (Matthioli) Nob. 
Matth. ed. Valgr. 1554. p. 562, 
" "e Syn. 
‘ Anguillr. Sempl. p. 173. Coronilla scorpioides Koch Syn: 
ies edi st ilie trio rs gnati Pape mgr, etin 
| »ard. 1. n, . m scorpioides Desv. Obs ag., Bert. 7. p. e eae 
scorpioides DC. Pr., et cum Dub 146. n. rnithopus itor pldidés L Pr s. 2. p. jon 
n. 5. Scorpioides La-Peyr. H 50 
sí di. 2. pe dp 
p 
AX " À ema ia 
t. 715., 4 *» Seorpioides Matthioli Dod. Flor. Graec. Sibthrp. 
5e: 2 : anA p n. 39. t. 37., Be it Phyt ridi ad à [87. cum tab., Gaertn d. 
2. t. 906. *a bouis bes ips Deakin Flor, Coloss, Romn. p. ab. bot. 2. f. infer., vus p. Obs. 
212. f. 4, Icon. t. 391. f. 4. od. pe8. t. 96. Matth. p. 1305., Camer. Epit. p. -Ó $53. f. 2- 
Tur, Hush pl 2.1. 94, p. gras | "übt. p. 71. fig. exter.; Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. P- 1 
©) Flor. Maj. Jun. Fruet J 
EM . . . Jun. Aug. 
Legi in Pyr. Arag. ad Benavarre, dio 1. Jun. 1846. 
