572 
medietatum libera, superne, qua parte ejus laminae conglutinatae sunt, 
coloris saturatioris, apice profunde emarginata, totaque in duo petala 
facillime separabilis, unde origo ejus duplex manifestissima fit. 
n Pyrenaeis tota planta modice pubescens reperitur, ast juniora, 
vixque evoluta folia, sericea sese offerunt in inferiore pagina. Vitam 
suam degit plerumque comitante On. supina. 
. in Pr. P. 2. p. 345. n. 12., et cum Duby le., dicunt legumen 
dorso cristato integro, dum nos videmus leguminis eristam denticulatam, 
talemque in Gallia deseribit Mut, Fr. p. 290. n. 3., sicque figurat 
Allioni, vel e speciminibus Nicaeensibus describit Bertoloni. 
Non percepi qua ratione Dufour, in litteris ad DC., stirpem distin- 
guere sub nomine Hedysari microcarpi conatus fuerit. 
Speciem nostram a me abunde visam in Valle Zssera non dubito 
quin vivat in Valle de Venasques (superiore); hinc perperam La-Pey- 
rouse correptum fuisse a DC. facile credo; ef. Fl. Fr. Suppl. p. 584., 
ubi reperies notam, quae omittenda erat. 
Onobrychis Caput galli (Albini) Lamk. Fr. 
Albin. ex &. Bauh. Pr. p. 149. cap. 9, spec. ult. innumer.; Burser Herbr. XIX n. 135, Bert. 7. 
p. 17. n. 7., Koch Add. corrig. p. 1021., DC; Dub. p. 149. n. 5. Flor. Graec. Sibthorp. C. 8. p. 17. t. 223. 
(*) Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In Pyr.'Atax., orient. eum Olea. 
Legi in Pyr. Catal. ad Gerona, die 23. Maj. 1851. Observavi ad 
el Single sub San Victor, mont. Corbar.; ad Limoux, ad Narbonne, 
Perpignan, St. Ant. de Galamus. 
aules semper prostratos ac diffusos vidi, nec erectos; sed Pucci- 
nelli (Synops. Fl. Luc. p. 393. n. 2.), aut confratres carpere nos tedet. 
Folia in pagina superiore glabra, in inferiore pilosula, praecipue In 
nervo medio, et per marginem, unde ciliatae quoque apparent; ea 
undique ereberrime punctata percepi. 
Papilionaceae repudiatae. 
Ceratonia Siliqua (Biblia, Theophr., Dioscor.) L. Sp, Cavol. Frutt. 
Carobb in Hendic. R. Acad. Sc. Nawol 8. p. 62. Servatur in Her- 
bariis Xatart, et La-Peyrouse ex Donzons près Bagnouls, cujus loci 
advenam, noc spontaneam arborem fuisse reor. 
Er. -p.508 
alopecuroides (Ray) L, Sp., Desf. Atl. Eheu solemne falsi- 
já . 407. n. 
4U 
nere posse in 
phe accepisse 
aevitate, vanitate, aut dolo ; quar ie 
9 : tulit, e 
una haee est; ut " in Herbario Pyrenaeorum in q | 
