eunque incredibilia) dimisit Mutel, contentus tantum de agro Rusci- 
nonensi, Fr. p. 285. n. 1. Ego ne hoc persuasus speciem exeludo, ut 
e Flor. Gall. exclusit Godron, Gren. Fr, p. 509. 
Scorpiurus vermiculata (Morisoni) L. Ad Perpignan degere vitam 
refert Mutel, Fr. p. 285. n. 4., sicque Godron cum Gr. Fr. p. 403., 
evidenter ex La-Peyrouse, lc. p. 425. n. 1. Nullus nostrum ex eo 
loco vidit, nec ego per conterminam Catalauniam offendi, stirpem, 
quam absque fundamento ad Perpignan denunciatam credo. 
Securidaca major Matth. Deget in Herbr. La-Peyr. loco « Dans 
les recoltes en Roussillon » cf. et Hist. abr. ete. p, 423. n. 5., unde 
et Mutel retulit, Fr. p. 287. Non vidi hanc speciem per agrum Ra- 
scinonensem , de ea me nullus mentionem fecit, neque in Herbariis 
ibidem confectis illius vestigium reperii; ideirco speciem non recepi. 
Mullaghera edulis (Belli) Nob. Lotus Auctor. Falso pone Michelin 
auctoritate Pyrenaeorum indigena dicitur a Mut. Fr. p. 273. n. 11. 
Mullaghera coniugata (Cupan.) N., Lotus Auetr. E fallaci La-Pey- 
rouse sententia, l.c. p. 440. n. 3., Pyrenaeam facit Loisel. Gall. ed. 2. 
T. 2. p. 136. n. 3., stirpem in Pyrenaeis a nullo visam. 
Ordo 61. POMACEAE Lindl. 
Oxyacantha Dioscor. Medit. Nomen generieum Crataegi non 
repugnabat, dum sub eo stetit Pyrus torminalis, quam Theophrasti 
Crataegwm. fuisse, quidam cum Anguillara, Sempl. p. 80., opinabantur, 
Ego restitutorum plurium sententiam amplexus, Oxyacantham Diosco- 
ridis in hoc genus figo, eaque cum Medic. genus inscribo. Dioscoridis 
interpretationem solemnius prae omnibus confirmavit Moretti, Riun. 
Scienz. Ital. in Padova (impress. anno 1843) p. 292.; cf. et Medic. 
Philosoph. bot. n. 381., et n. 401 
Oxyacantha Dioscoridis! Dod. gall., Cord. in Dioscor. crt. 19. b, 
Gesn. Hrt. Germ. crt. 270. 
au ta 1 a e p 2 4 C n na J 
Crataegus oxyacantha L. Sp., et aperi ous Moretti, Bert. 5. p. 145. pridie ba AM. 
koch p. 959, p. 9. C. ac. b DC. Dub. p. 180. n. ren. : $ 
Podm.. Moris Sard. 2. n^ 431. M. monog. Willd. En., Gaud. 3. n. 1124. C. irid. V - V'En "wed 
Mesp. oxyac. a Loisl. Gall. ed. 2.. Oxacantha vop BSpp. ru Erndt, Virid. Varsv. a 5 
v. 95. n. 2504. ram. flor., Bull. Herb. Fr. t. 333., Jacq. A. 3. p. 50. t. 292. f. 1., FI. 9., Pempt 
t. 398. . T. 4. p. 154. t. 41. Dod. Hist. pl. (gall.) p. 489., Pempt. 
TM GPS NU TENEO TS 
ex edit. Valgr. 1554. p. 100., et generatim figurae omnes parvae de Acuta spina. sive c rire 
ex Moretti: Matth. Comuni. p. 69., Camer. Epit. p. 85., Trag. St. b. p. 984. Cord. Hist. pl. crt. 176 
- Trag., Barr. Icon. t. 563. i 
hj Flor. Apr. Maj. Fruct. Aug. Oct. hod die 21 
Legi in Pyr. septr. med. Valle de Louron, ad Lc qe E Mad. 
Aug. 1852; in Pyr. or., ad Roussillon, ad xis res, . . 
1837, in Pyr. Catal. ad Gerona, die 12. Maj. 18 ^ insodalas andha 
Hujus arbuseulae flores in Pyrenaeis quoque grato je unde £t 
odore pollent, qui odor puellis generatim gratissimus » ree ens 
adveniente vere eas ex suburbana ambulatione rd sive quod 
feris hujus Pomaceae onustas offendas; hilares, aut sn : nai i 
floribus reapse delectentur, sive quod. lubriea joe PL Lithuan. 
cere cupiant. Injurie flores quasi foetidi dicuntur a Gilibert, F1. 
illustr. n. 311. Drupae maturae pulcre coccineae, 
5 
w 
fey] 
m 
5 
E 
& 
"S 
"3 
E 
