Mém. Mus. Hist. Nat. Par. T. 18. (1825) p. 273. n. 125. Attamen 
Halleri observatio, generatim considerata, bona est, cum generali 
receptaque sententia congruens, plantas alpinas vestire habitum con- 
traetiorem, induratum, villosiorem. 
Stirpem pentandram, perigonioque decemfido percepit Host, cf. F] 
Austr. ed. 2. p. 219. Alchemilla olim serio, hodie jocose, ita appellata 
maneat, ut nomina poetica, mytologica, et similia manserunt. Caeterum 
nomen barbarum; latine contortum, et diminutum, vix tolerandum 
fuisset. Plures sunt mulieres, quae hujus herbae virtutem in amantium 
admirationem pleno corde porrigerent: ef, Dod. s.c. sub fine cap. 
Alchemilla pyrenaea (Fagoni, Tourneforti) Dufour Lettr. Palass. 
(1821) et Herbr.! 
. minim. glabr. fols. elegants. serrats. D. Fagon, Schol. Bot. p. 234.; Tournf. Hrt. Paris. et 
teste La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. Suppl. p. 27. Duf. Lettr. 3. mont, maud. apud. Bory de 
ct. Voy. s »« p. 993. not. 9$., S wi x e p. E 
Wimm. Grab. Siles. (1827) n. 221., et Wimm. Schles ed. 1857. p. 642., Koch p. 257. n. 3., Gaud. 4 
i iut, Fr- p. 43. n. 9. A. is g F » b DC. Pr. P. dr - n. 2., Gren, Jur. p. 677. 
A. vulgaris var. fimbriata La-Peyr. Herbr.; A. fimbriata Herbr. March., ex Timbal, et Loret; A pal- 
matifida Tausch in litter. ad amic. ex Wimm. Grab. Siles. Reichnb. Pl. cr. C. 1. t. 4. f. 10., Sturm 
Heft. 56., Flor. Dan. t. 2101. mediocr.; insuper. fl. sub-coerul. Mut. Fr. Atl, t. 16. f. 95, 
9, Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. editioribus med. 
potiss.; in orient. rara. 
Legi in Pyr. septr. med. Valle d'Aure, a la Sierra de Azet, ld. 
Sarujes, die 21. Jul. 1852. Habui ex le Port d'Oo a Dufour! ab Iserne 
e Castanesa, sed, ut puto, e Basibé supra Castanesa, ubi egomet speciem 
offendebam, ut eamdem vidi supra balnea de Panticosa, et al Puerto 
de Venasques. Accepi insuper a Deville ex m.* Lhieris, et specimen 
aliud Pyr. septr. quoque, loco speciat. non ind. Vivere à la Hourquette 
(p. err. Tourquette) de Courtch testatur Gay, Coron. Endr. Pyr.; au 
Llaurenti Timb., in m.e Caranza Freyn, et Gautier. Me 
renaeam propriam sistere speciem, ab A. fissa alpina distinctam 
foliorum lobis ovalibus, nec rotundatis, stipulis angustioribus cum 
Griseb. et Schenk, Obs. It. alp. 1851. n. 8., ego persuasus non sum. 
Sed est ne haec revera bona species? Varietatem A. vulgaris lectam 
in m.° Montinier contractam, parce pilosam, pallidam, diceres inter- 
mediam formam inter A. vulgarem et pyrenaeam, quas una compre- 
hendit Bertoloni Fl. It. 2. p. 204. n. 1., quod ita agendum alii quidem 
suspicati sunt. cf. Roem. Sch. Syst. Vegt. Mant. cl. 4. p. 312. n. 2. 
Obsequii inimicum habet A. pyrenaea Grenier ex hujus observatio- 
nibus, ita ut de ea trepidandum sit. Krocker primus in ea vidit varie- 
tatem A. vulgaris cf. Fl. Siles. n. 241. Singular. variet. eie. 
An varietates 4, et 5. Schmidt Fl. Bohem., de A. vulgari ad hanc 
potius pyrenaeam spectant? Sin aliter, et si revera Á. vulgaris ibo 6 
tune Schmidt etiam testis est A. vulgarem glabram in regionibus 
editioribus provenire. Curiosum est observare quomodo sese ise 
tarunt Galli: Mutel prius 4. pyren. vulgaris varietatem eiue 
Fl. Dauph., mox speciem sustinuit Fl. Fr. c.; Grenier e contra defen 
Fr. p. 65., prosternit Fl. Jur. c. 
Alchemilla alpina (Gesneri, et Caesalpini) L. Sp. Lou 
Gesn. Hrt, Germ. crt. 248. Argentar., Caesalp. Herbr. Tornab. 1563. n ens p 174. n. 3. 
l. 14. c. 24. p. 557, Koch p. 257. n. 4., Bert. 2. p. 207. n. 2., Gaud. 1. Muntnz.; À. minor Caesalp. 
La-Peyr, Herbr. A. argentea Asso Syn. Arag. n. 137., A. pentaphyllea Flor. in. t. 49., Sturm Heft 
erbr.; A. conjuncta Bab. ex Hook. et Arn. Engl. Bot. v. 4. n. t. 73. f. i Duchsn. Pl. ut. vén, 
54., Poir. Hist. pl. Eur. t. 111. rudit., Gaertn. Fr. Sem, pl. p. 346. t. 79. f 5. 
